Journals / SİCİL İŞ HUKUKU DERGİSİ / 2014 / Sayı: 32

Social and Objective Determination Criteria in Termination of Employment Contracts in the Light of Changes in Supreme Court Practices

Yargıtay Uygulamasındaki Değişiklikler Işığında İş Sözleşmesinin Feshinde Sosyal ve Objektif Seçim Kriterleri

Pages
171–182
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Evolution of precedents shows that Supreme Court has been diverted from its position, purporting applicability of social determination criteria in such cases regardless such criteria is stipulated under individual or collective agreements or via internal bylaws or workplace practice, based on reasons such as lack of legal grounds for those criteria, thereby emergence of vague responsibilities and uncertainty on which criteria to precede, and acknowledged employer's discretion in choosing which employees to be laid off basing on operational requirements, while introducing objective determination criteria to hinder arbitrary practices.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The purpose of this study is to clarify whether the employer, in cases of termination basing on operational requirements, has absolute discretion exempt from judicial review in determining the employees to be laid off and which criteria to apply if there are indeed certain restrictions.
📊
Key Findings & Data:In this research constructed upon precedents, the social and objective determination criteria, introduced by Supreme Court, are explored.
💡
Conclusion & Impact:Evolution of precedents shows that Supreme Court has been diverted from its position, purporting applicability of social determination criteria in such cases regardless such criteria is stipulated under individual or collective agreements or via internal bylaws or workplace practice, based on reasons such as lack of legal grounds for those criteria, thereby emergence of vague responsibilities and uncertainty on which criteria to precede, and acknowledged employer's discretion in choosing which employees to be laid off basing on operational requirements, while introducing objective determination criteria to hinder arbitrary practices.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

The purpose of this study is to clarify whether the employer, in cases of termination basing on operational requirements, has absolute discretion exempt from judicial review in determining the employees to be laid off and which criteria to apply if there are indeed certain restrictions. In this research constructed upon precedents, the social and objective determination criteria, introduced by Supreme Court, are explored. Evolution of precedents shows that Supreme Court has been diverted from its position, purporting applicability of social determination criteria in such cases regardless such criteria is stipulated under individual or collective agreements or via internal bylaws or workplace practice, based on reasons such as lack of legal grounds for those criteria, thereby emergence of vague responsibilities and uncertainty on which criteria to precede, and acknowledged employer's discretion in choosing which employees to be laid off basing on operational requirements, while introducing objective determination criteria to hinder arbitrary practices.

Özet

Bu çalışmada, işletme gereklerine dayanılarak yapılacak fesihlerde iş sözleşmesi feshedilecek çalışanları belirlerken işverenin yargı denetiminden muaf mutlak bir takdir yetkisi olup olmadığı ve bu minvalde bir takım sınırlamalar söz konusu ise hangi kriterlerin uygulama alanı bulabileceği hususlarına açıklık getirmek amaçlanmıştır. Yargıtay kararları üzerinden yürütülen bu araştırmada, Yargıtay'ın tanıttığı sosyal seçim ve objektif seçim kriterleri irdelenmiştir. İçtihatların gelişimine bakıldığında görülmektedir ki Yargıtay, sosyal seçim kriterlerinin, bireysel veya toplu sözleşme ile ya da iç yönetmelik veya işyeri uygulaması yolu ile öngörülmüş olmasına bağlı olmaksızın, işletme gerekleri ile yapılan her fesihte dikkate alınması gerektiği yönündeki görüşünden, bu kriterlerin yasal dayanağının bulunmaması, muğlak yükümlülükler getirmesi, kriterler arasında önceliğin belirlenememesi gibi sebeplerle uzaklaşarak, işverenin işletmesel gereklerle iş sözleşmesine son vereceği çalışanları belirleme özgürlüğünü kabul etse de, keyfi uygulamaların önünü açmamak adına da objektif seçim kriterlerini tanıtmıştır. Bu görüş değişikliği isabetli olmuştur.

🔖

Cite This Article

ULUBAY, T., KARAOĞLAN, C., GÜRKAYNAK, G. (2014). Social and Objective Determination Criteria in Termination of Employment Contracts in the Light of Changes in Supreme Court Practices. SİCİL İŞ HUKUKU DERGİSİ, Sayı: 32, 171–182. https://ajindex.com/articles/314980

References (9)

  1. Alpagut, G. (2006). İş Sözleşmesinin Feshinde Sosyal Seçim Yükümlülüğü Mevcut Mudur? Sicil İş Hukuku Dergisi, Sayı: 4, 95--105. Alpagut, G. (2008). Yargıtay Kararları Işığında İş Güvencesi ve Çalışma Koşullarında Esaslı Değişiklik. Bankacılar Dergi-- si, Sayı: 65, 89--110. Baysal, U. (2010). İşverenin Eşit Davranma Borcu ve İş Söz-- leşmesinin Feshinde Uygulanması. Legal İş Hukuku ve Sos-- yal Güvenlik Hukuku Dergisi, Sayı: 25, 60--99. Birben, E. (2006). İşletme Gerekleri Nedeniyle İşten Çıka-- rılacak Olan Çalışanların Belirlenmesinde İşverenin Seçim Serbestisi ve Sınırları. Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fa-- kültesi Dergisi, Cilt: 8, Sayı: 2, 7--27. Cengiz (Urhanoğlu), İ. (2008). "Toplu İş Sözleşmesinde Ön-- görülmüş Olan Tenkisat Kuralına Uyulnıaması, Toplu İşçi Çıkarma Kapsamında Gerçekleştirilen Münferit Fesihleri Geçersiz Kılar", Karar İncelemesi, (T.C. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E: 2007/6187, K: 2007/7308, T: 19.03.2007).
  2. Kamu-- İş, İş Hukuku ve İktisat Dergisi, Kamu İşletmeleri İşverenleri Sendikası. Cilt: 9, Sayı: 4, 69--79. Çankaya, O. G., Günay, İ.C., Göktaş, S. (2005). Türk İş Hukukunda İşe İade Davaları. Ankara:
  3. Yetkin Yayınevi.
  4. Çelik, N. (2006).
  5. İşletmenin, İşyerinin veya İşin Gerekleri Sebebiyle İş Sözleşmesinin İşverence Feshinde Eşit Davran-- ma Borcu. Sicil İş Hukuku Dergisi, Sayı: 4, 5--12. Çil, Ş. (2007). Geçerli Nedene Dayanan Fesihte İşverenin Eşit Davranma Borcu. İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Huku-- kuna İlişkin Yargı Kararları ve İncelemeleri Dergisi, Sayı: 5, 295-312.
  6. Doğan Yenisey, K. (2005). Eşit Davranma İlkesinin Uygu-- lanmasında Metodoloji ve Orantılılık İlkesi. Legal İSGHD, Sayı: 7, 974--1003. Günay, Ci (2009). İş Kanunu Şerhi. Ankara:
  7. Yetkin Yayın-- evi. Güzel, A.E. (2007). Karşılaştırmalı Hukukta ve Türk Huku-- kunda Sosyal Seçim Ölçütleri. İş Hukuku ve Sosyal Güven-- lik Hukuku Dergisi, Sayı: 4, 1223--1224. Oral, S. (2008). Yargıtay'ın Sosyal Seçim Uygulamasıyla İl-- gili Verdiği Bir Kararın Düşündürdükleri. Legal YKİ Dergisi, Sayı: 9, 257--280. Soyer, MP. (2007). İş Güvencesi Konusunda Uygulamada Karşılaşılan Sorunlara İlişkin Değerlendirme. İşveren D., Sayı: 4, 44--46. Süzek, S. (2011). İş Hukuku. İstanbul:
  8. Beta Yayıncılık. Töre, N. (2011). İş Sözleşmesinin Geçerli Sebeple Feshinde Ultima Ratio ve Sosyal Seçim İlkesi. TİSK Akademi, Sayı:11, 150-153.
  9. Ulucan, D. (2007). İş Güvencesi Kapsamında Sosyal Seçim Uygulaması ve Yargıtay'ın Yaklaşımı. Legal İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Dergisi, Sayı:14, 497--508. Ulucan, D.