AI Summary & Key Takeaways
AI InsightAxillary thoracotomy must be preferred due to the lower cost and patient comfort.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Background: We aimed to present our experiences in axillary thoracotomy (AT) and video assisted thoracoscopic surgery (VATS) in patients with spontaneus pneumothorax and to discuss the reasons of our choosing of AT. Material and Method: Between February 2003 and April 2005, 37- patients with spontaneus pneumothorax (SP) were treated in Thoracic Surgery Department of Kocaeli University Hospital were included in the study. The age, gender, etiology, indications for surgery, the surgical procedures, involved hemithorax and the postoperative complications of each patient were investigated retrospectivly. Results: Twenty-one patients (56.7%) were primary spontaneus pneumothorax and 16 (43.2%) were secondary spontaneus pneumothorax. Six (16.2%) patients were treated conservatively whereas tube thoracostomy were applied to the rest. One (2.7%) patient in his first episode was operated. In eleven (29.7%) patients recurrency were observed. Four (36.3%) patients with recurrent pneumothorax were operated. In the follow-up of the remaining seven (63:7%) patients; secondary recurrency were seen in 3 (42.8%) patients and two (66.6%) of these patients were operated. In six patients (85.7%) bullae ligation and mechanical abrasion via axillary thoracotomy were performed. In the remaining patient bullae ligation and mechanical abrasion were performed via VATS. No postoperative complication was detected. Conclusion:The primary treatment modality for spontaneus pneumothorax is conservative treatment or the thoracotomy depending on the degree of pneumothorax. Axillary thoracotomy must be preferred due to the lower cost and patient comfort.
Özet
Amaç: Spontan pnömotorakslı hastalarda, cerrahi yaklaşım olarak aksiller torakotomi (AT) ve video yardımlı torakoskopik cerrahi yaklaşımları konusunda deneyimlerimizi aktarmak ve AT seçim nedenlerimizi tartışmayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: Kocaeli Üniversitesi Tıp Fakültesi Göğüs Cerrahisi Kliniğinde Şubat 2003-Nisan 2005 yılları arasında spontan pnömotoraks (SP) nedeniyle 37 olgu tedavi gördü. Olgular etiyoloji, cerrahi endikasyonlar, uygulanan cerrahi prosedür ve postoperatif komplikasyonlar açısından incelendi. Bulgular: Olguların yirmibiri (%56.7) primer spontan pnömotoraks (PSP) ve on-altısı (%43.2) sekonder spontan pnömotoraks (SSP) idi. Altı (%16.2) olgu konservatif olarak tedavi edilirken diğer olgularda tüp torakostomi uygulandı. İlk epizodla gelen hastaların biri (%2.7) öpere edildi. Onbir (%29.7) olgu rekürrens pnömotoroks idi. Rekurrens gelişen olguların dördü (%36.3) operasyona alındı. Kalan yedi (%63.6) olgunun izleminde, üç (%42.8) olguda ikinci nüks gözlendi ve bu olgulardan ikisi (%66.6) öpere edildi. Cerrahi uygulanan olguların altısına (%85.7) aksiller torakotomi ile bül ligasyonu ve mekanik abrazyon uygulandı. Bir olguda (%14.2) video yardımlı torakoskopik cerrahi (VATS) ile bül ligasyonu ve mekanik abrazyon uygulandı. Postoperatif komplikasyon gelişmedi.Sonuç: Spontan pnömotoraksta primer tedavi yaklaşımı pnömotoraksın derecesine göre konservatif yaklaşım veya tüp torakostomidir. Düşük maliyet ve hasta konforu açısından aksiller torakotomi tercih edilebilir.