AI Summary & Key Takeaways
AI InsightHowever, controlled studies with a long follow-up period are required for a more reliable conclusion.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Purpose: To evaluate the effectiveness of triamcinolone-assisted pars plana vitrectomy (PPV) and internal limiting membrane (ILM) removal in diffuse diabetic macular edema. Materials and Methods: In this study, 16 eyes of 16 patients with diabetic macular edema were evaluated. Triamcinoloneassisted PPV with indocyanine-assisted ILM removal was performed in all eyes. Main outcome measures were the foveal thickness changes measured with optical coherence tomography, and preoperative and postoperative visual acuities. Wilcoxon signed rank test was used in statistical analysis. Results: Mean follow-up period was 4.2 months (range; 1 to 6). Mean foveal thickness ± Standard deviation (SD) was 534.8 82.7 µm preoperatively and 273.7 32.6 µm postoperatively (p=0.000). LogMAR visual acuity ± SD was 0.78±0.23 preoperatively and 0.60±0.24 postoperatively (p=0.005). Visual acuity improved by 2 or more lines in 9 eyes (56.2%) remained stable in 7 eyes (43.8%). No recurrence of macular edema was observed in any of the eyes. No major intraoperative complications were encountered in any of the eyes. Mild progression of nuclear sclerosis in 2 eyes (12.5%) and transient increase of intraocular pressure in 3 eyes (18.7%) were observed during the follow-up period. Conclusion: Posterior hyaloid could be visualized and removed easily using triamcinolone during PPV. In eyes with diffuse diabetic macular edema, triamcinolone-assisted PPV with ILM removal appears to be an effective method in the early postoperative period. However, controlled studies with a long follow-up period are required for a more reliable conclusion.
Özet
Amaç: Diffüz diyabetik maküla ödemli olgularda triamsinolon yardımı ile pars plana vitrektomi (PPV) ve iç limitan membran (İLM) soyulmasının etkinliğini araştırmak. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada, diffüz diyabetik maküla ödemi olan 16 hastanın 16 gözü değerlendirildi. Bu gözlere triamsinolon yardımı ile PPV uygulandı ve indosiyanin yeşili yardımı ile İLM soyuldu. Çalışmamızda araştırdığımız ana parametreler; optik koherens tomografi (OCT) ile ölçülen fovea kalınlığı, pre ve postoperatif görme keskinliği idi. İstatistiksel analizlerde Wilcoxon signed rank testi kullanıldı. Bulgular: Olgular ortalama 4.2 ay (1-6 ay) süre ile takip edildi. Ortalama fovea kalınlığı ± Standart Deviasyon (SD) preoperatif 534.8 82.7 µm iken, postoperatif 273.7 32.6 µm bulundu (p=0.000). LogMAR görme keskinliği ± SD preoperatif 0.78 0.23 iken, postoperatif 0.60 0.24 idi (p=0.005). Dokuz gözde (%56.2) görme keskinliğinde 2 sıra ve üzerinde artış olurken, 7 gözde (%43.8) görme keskinliği aynı düzeyde kaldı. Hiçbir olguda maküla ödeminde nüks gözlenmedi. Hiçbir olguda PPV'ye ya da triamsinolon kullanımına bağlı ciddi peroperatif komplikasyon gelişmedi. Takip süresince 2 gözde (%12.5) lens bulanıklığında hafif artış, 3 gözde de (%18.7) geçici göz içi basınç artışı saptandı. Sonuç: Triamsinolon kullanımının, PPV sırasında arka hyaloidi daha görünür bir duruma getirerek soyulmasını kolaylaştırdığı gözlendi. Diffüz diyabetik maküla ödemli olgularda, triamsinolon yardımıyla PPV ile birlikte İLM soyulmasının erken postoperatif dönemde etkin bir yöntem olabileceği düşünüldü. Ancak, bu konuda daha sağlıklı bir sonuca varabilmek için daha uzun takip süreli ve kontrollü çalışmalara gereksinim vardır.