AI Summary & Key Takeaways
AI InsightEducation and wearing suitable shoes may prevent these patients from the diabetic ulcers.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The main risk factors for diabetic foot ulcers are peripheral sensory neuropathy with foot deformities and limited joint mobility. The aim of this study is to evaluate the risk factors for foot ulceration among the patients with type 2 diabetes mellitus. Thirty-seven patients and 30 sex and age matched controls were included in the study. Ankle and subtalar joint passive range of motion was measured in patients and controls for the presence of limited joint mobility. Standardized dorsoplantar and lateral weight-bearing radiographs of both feet of each participant were taken. Calcaneal inclination angle was used as an index of the height of the foot framework. Hallux valgus deformity was determined by the measurement of abduction of the hallux. Electroneuromyography (EMG) was performed for the diagnosis of the peripheral neuropathy. There were no difference in the ankle and subtalar joint passive range of motion between the patients and controls (p>0,05). Peripheral neuropathy was the most commonly detected risk factor in our patients and also a high number of hallux valgus and/or pes planus deformities were detected. The patients who have peripheral neuropathy and these deformities were accepted as having high risk for the development of foot ulcers. Education and wearing suitable shoes may prevent these patients from the diabetic ulcers.
Özet
Periferik duyusal nöropati ile birlikte olan ayak deformiteleri ve kısıtlı eklem mobilitesi diyabetik ülser gelişiminden sorumlu primer risk faktörleridir. Çalışmamızın amacı tip 2 diyabetli hastaları klinik ve radyolojik olarak inceleyerek bu hastalarda diyabetik ülsere neden olduğu bilinen risk faktörlerinin varlığını araştırmaktır. Çalışmaya tip 2 diabetes mellituslu 37 hasta ile yaş ve cinsiyet uyumlu 30 kontrol çalışmaya alındı. Kısıtlı eklem mobilitesini araştırmak amacıyla hasta ve kontrollerin ayak bileği ve subtalar eklemlerinin pasif eklem hareket açıklığı ölçüldü. Her olgunun standart iki yönlü ayak grafileri ayak yük altında iken çekildi. Ayak çatısı yüksekliğinin bir indeksi olarak kalkaneal inklinasyon açısı, halluks valgus deformitesi için ise halluks abdüksiyon açısı ölçüldü. Diyabetik hastalardaki periferik nöropati tanısı elektronöromiyografi (EMG) ile kondu. Hasta ve kontroller arasında ortalama ayak bileği ve subtalar eklem hareket açıklığı açısından fark yoktu (p>0,05). Hastalarımızda en sık saptanan risk faktörü periferik nöropati idi. Ayak deformitesi olarak halluks valgus ve/veya pes planus deformiteleri yüksek oranda görüldü. Periferik nöropati ile birlikte bu ayak deformitelerine sahip hastalar ayak ülseri gelişimi açısından yüksek riskli olarak kabul edildiler. Bu hastaların eğitimi ve uygun ayakkabı kullanmalar ı ayak ülserleri gelişimini, dolayısıyla da amputasyonları önleyebilir.