AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: There is no statistically significant difference between two groups on the postoperative success in rhegmatogeneus retinal detachment with proliferative vitreoretinopathy after vitreoretinal surgery as a point of recurrent retinal detachments.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Purpose: To compare the postoperative success of rhegmatogeneus retinal detachment and proliferative vitreoretinopathy with and without intravitreal triamcinolone acetonide (TA) assisted vitreoretinal surgery. Materials and Methods: This study included thirty three eyes of 33 patients that undergone with and without intravitreal TA assisted vitreoretinal surgery due to rhegmatogeneus retinal detachment and proliferative vitreoretinopathy in SB Ankara Ulucanlar Eye Education and Research Hospital between October 2005 and April 2006. The patients were evaluated for type of surgery and postoperative recurrent retinal detachment. Results: Intravitreal TA assisted vitreoretinal surgery was performed in 18 eyes (Group 1). In 15 eyes, conventional vitreoretinal surgery without intravitreal TA was performed (Group 2). In Group 1, five patients were pseudophakic retinal detachment (27.77%), 3 patients were retinal detachment with degenerative myopia (16.66%), one patient aphakic retinal detachment (5.55%), 1 patient was traumatic retinal detachment (5.55 %), and 8 patients were phakic rhegmatogeneus retinal detachment (44.44%). In Group 2, four patients were traumatic retinal detachment (26.66%), 2 patients were pseudophakic retinal detachment (13.33%), 2 patients were retinal detachment with degenerative myopia (13.33%), one patient aphakic retinal detachment (6.66%), and 6 patients were phakic rhegmatogeneus retinal detachment (40%). Pars plana vitrectomy, posterior hyaloid peeling, membranectomy, endolaser photocoagulation and intravitreal silicone oil injection were performed to these cases. Recurrent retinal detachments were observed in five of 18 patients (27.77%) in group 1 and four of 15 patients (26.66%) in group 2 during the follow-up period. Conclusion: There is no statistically significant difference between two groups on the postoperative success in rhegmatogeneus retinal detachment with proliferative vitreoretinopathy after vitreoretinal surgery as a point of recurrent retinal detachments.
Özet
Amaç: Retina dekolmanı ile birlikte proliferatif vitreoretinopatisi olan olgularda triamsinolon asetonid (TA) aracılıklı yapılan vitreoretinal cerrahi sonuçlarını TA kullanılmadan yapılan vitreoretinal cerrahi sonuçları ile karşılaştırmak. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma Sağlık Bakanlığı Ankara Ulucanlar Göz Eğitim ve Araştırma Hastanesinde Ekim 2005 ve Nisan 2006 tarihleri arasında yırtıklı retina dekolmanı ile birlikte proliferatif vitreoretinopatisi olan ve intravitreal TA aracılıklı ve aracılıksız vitreoretinal cerrahi uygulanan otuz üç hastanın 33 gözünü içermektedir. Hastalar ameliyat şekli ve ameliyat sonrası nüks retina dekolmanı açısından değerlendirilmiştir. Bulgular: Otuz üç hastanın 18’ine intravitreal TA aracılıklı pars plana vitrektomi (Grup 1), 15’ine ise TA uygulanmadan pars plana vitrektomi yapıldı (Grup 2). Grup 1 de on sekiz hastanın 5’inde psödofakik retina dekolmanı (%27.77), 3’ünde dejeneratif miyopiye bağlı retina dekolmanı (%16.66), 1’inde afakik retina dekolmanı (%5.55), 1’inde travmatik retina dekolmanı (%5.55) ve 8’inde fakik yırtıklı retina dekolmanı (%44.44) saptandı. Grup 2 de on beş hastanın 4’ünde travmatik retina dekolmanı (%26.66), 2’sinde psödofakik retina dekolmanı (%13.33), 2’sinde dejeneratif miyopiye bağlı retina dekolmanı (%13.33), 1’inde afakik retina dekolmanı (%6.66) ve 6’sında fakik yırtıklı retina dekolmanı (%40) tespit edildi. Tüm olgulara pars plana vitrektomi, arka hyaloid soyulması, membranektomi, endolazer ve intravitreal silikon tamponadı uygulaması yapıldı. İzlem süresince Grup 1 de vitreoretinal cerrahi yapılan on sekiz hastanın 5’inde ameliyat sonrası nüks retina dekolmanı gelişti (%27.77). Grup 2 de on beş hastanın 4’ünde ameliyat sonrası nüks retina dekolmanı gelişti (%26.66). Sonuçlar: Operasyon sonrası dönemde nüks retina dekolmanı açısından değerlendirme yapıldığında intravitreal TA aracılıklı vitreoretinal cerrahi sonuçları ile TA kullanılmadan yapılan vitreoretinal cerrahi sonuçları arasında anlamlı bir farklılığa rastlanmadı