AI Summary & Key Takeaways
AI InsightOverall clinical efficacy was 78% in the first 3 months.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Purpose: To analyze the efficacy and complications of posterior subtenon triamcinolone injection (PSTT) for the treatment of uveitis. Materials and Methods: The data from the medical records of the cases with non-infectious uveitis treated with PSTT injection were examined retrospectively. Efficacy of PSTT injection for vitritis, retinal vasculitis or cystoid macular edema (CME) and complications including intraocular pressure (IOP) elevation and cataract progression were evaluated. Efficacy of PSTT was defined as a decrease in vitreous haze for vitritis, 50% or more decrease in central foveal thickness in optical coherence tomographic measurement together with fundoscopic or angiographic improvement for CME and clinical or angiographic improvement in vascular leakage for vasculitis. Paired t-test and Wilcoxon test were performed for statistical analysis. Results: A total of 50 eyes of 38 cases were included in this study. The mean follow-up time was 16.3 months (1-60). The mean visual acuity (VA) was 0.42 before the injections, and it significantly increased during 1st, 3rd, and 6th month follow-ups (p<0.05). Overall clinical efficacy was 78% in the first 3 months. The efficacy of the treatment at the 1st and the 3rd months were 97%-78% for vitritis, 77%- 73% for CME, and 64%-81% for vasculitis respectively. Significant IOP elevation (>21mmHg) was observed in 24%, and cataract progression in 22. 8% of the eyes. Conclusion: PSTT treatment is an effective and safe method for controlling posterior segment inflammation of noninfectious uveitis. The most important advantage is being deprived of systemic side effects of steroids.
Özet
Amaç: Bu çalışmayla üveitlerin tedavisinde kullanılan posterior subtenon triamsinolon (PSTT) enjeksiyonunun etkinlik ve komplikasyonları araştırılmıştır. Gereç ve Yöntem: Kliniğimizde non-enfeksiyöz üveit tanısıyla PSTT enjeksiyonu yapılan olguların kayıtları retrospektif olarak incelenmiştir. Gözlerde PSTT tedavisinin vitritis, retinal vaskülit veya kistoid maküler ödem (KMÖ) üzerindeki etkinliği ve göz içi basıncı (GİB) artışı ve katarakt progresyonu gibi komplikasyonları araştırılmıştır. Etkinlik, vitritis için hücre derecelendirmesinde gerileme, KMÖ için klinik veya anjiografik gerileme ile birlikte optik koherens tomografi (OCT)’de santral foveal kalınlıkta %50’den fazla azalma, vaskülit için klinik veya anjiografik eksudasyonun azalması olarak tanımlanmıştır. İstatistiksel analizlerde paired t-test ve Wilcoxon test kullanılmıştır. Bulgular: Çalışmaya 38 hastanın 50 gözü dahil edildi. Ortalama takip süresi 16.3 ay (1-60) idi. Tedavi öncesi ortalama görme keskinliği (GK) 0.42 iken, 1., 3. ve 6. aylarda anlamlı derecede arttığı gözlendi. Tüm gözlerde ilk 3 ayda üveit bulgularında PSTT etkinliği %78’di. Bulgular ayrı ayrı incelendiğinde 1. ve 3. aylarda PSTT etkinliği sırasıyla vitritis için %97-%78, KMÖ için %77-%73, vaskülit için %64-%81 olarak bulundu. Takip süresince gözlerin %24’ünde 21mmHg’nın üzerinde GİB’ı tespit edildi. Gözlerin %22.8’inde katarakt progresyonu izlendi. Sonuç: Non-enfeksiyöz üveitlerin posterior segment tutulumlarında enflamasyon kontrolünde PSTT tedavisinin etkin ve güvenli olduğu görülmektedir. Steroidlerin sistemik yan etkilerinden korunulması ise en önemli avantajıdır.