Journals / Sağlık ve Toplum / 2005 / Cilt: 15 - Sayı: 1

Isparta ilinde özürlülük, sakatlık ve engellilik epidemiyolojisi

Pages
90–100
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu çalışma bu nedenle bölgemizde özürlülerin eğitim ve rehabilitasyonuna verilmesi gereken öneme de işaret etmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Özürlülük, sakatlık ve engelilik tüm toplumların en önemli sorunlarından biridir.
📊
Key Findings & Data:Tabakalı örnekleme yöntemiyle seçilen hanelerde yaşayanlara bu sınıflamaya göre özürlülük değerlendirmesi yapıldı. 959 hanede tüm yaşlarda 3500 kişi tarandı.
💡
Conclusion & Impact:Bu çalışma bu nedenle bölgemizde özürlülerin eğitim ve rehabilitasyonuna verilmesi gereken öneme de işaret etmektedir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Yaygınlık · Rehabilitasyon · Engelli kişiler

Özet

Özürlülük, sakatlık ve engelilik tüm toplumların en önemli sorunlarından biridir. Bazı özürlerden ve sakatlıklardan korunulabilir, pek çoğunun da sakat kişilerin eğitimi ve rehabilitasyonu ile bağımlılıktan kurtarılabilir olması konunun önemini artırmaktadır. Ülkemizde özürlü sayısı ve bu gruba ait özellikler tam olarak bilinmemektedir. Bu çalışma Isparta İl genelinde özürlü kişi sayısını bulmak, bu özürlerin nedenlerini belirlemek ve özürlerin yol açtığı engellilik durumunun boyutlarını saptamak amacıyla uygulandı. Özürlülük prevalansını saptamada DSÖ özürlülük sınıflaması kullanıldı. Tabakalı örnekleme yöntemiyle seçilen hanelerde yaşayanlara bu sınıflamaya göre özürlülük değerlendirmesi yapıldı. 959 hanede tüm yaşlarda 3500 kişi tarandı. Araştırılan topluluğun %12.7’sinde özür, %5.4’ünde sakatlık, %2.3’ünde engellilik saptandı. Kadınlarda özürlülük erkeklere göre anlamlı şekilde fazlaydı (OR: 1.52, GA %95: 1.24-1.86), sakatlık ve engellilik için böyle bir fark yoktu. Eğitim ve sosyoekonomik seviye arttıkça sakatlık ve engellilik sıklığının da anlamlı biçimde artmakta olduğu tespit edildi. Araştırmamızın sonucunda tüm özürlülerde eğitim ve sosyal seviye düşüktü ve özürlülerin sosyal problemleri ve rehabilitasyona gereksinimleri öncelikle göze çarpıyordu. Özürü ve engeli bulunan pek çok kişi rehabilitasyon hizmetlerinden yararlanamamıştı. Bu çalışma bu nedenle bölgemizde özürlülerin eğitim ve rehabilitasyonuna verilmesi gereken öneme de işaret etmektedir.

🔖

Cite This Article

USKUN, E., ÖZTÜRK, M., KİŞİOĞLU, A. N. (2005). Isparta ilinde özürlülük, sakatlık ve engellilik epidemiyolojisi. Sağlık ve Toplum, Cilt: 15 - Sayı: 1, 90–100. https://ajindex.com/articles/305643

References (17)

  1. Arslan Ş., Kutsal Y. G. Yaşlılarda Özürlülüğün Değerlendirimine Yönelik Çok Merkezli Çalışma Raporu. Yayın No:003/2000. Ankara, Başbakanlık Özürlüler İdaresi Başkanlığı ve Türk Tabipleri Birliği, 2000
  2. Gençdal H, Aydın Ö. F, Çiftçi A. Özürlünün El Kitabı, 2. Baskı. İstanbul, İstanbul Büyükşehir Belediyesi Sağlık Daire Başkanlığı Yayınları No:7, 1998
  3. Başar P. Yorulmaz F. Özürlülük epidemiyolojisi. Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi: 12(1,2,3): 319-326, 1995
  4. T.C. Başbakanlık Devlet İstatistik Enstitüsü. 20.10.1985 Genel Nüfus sayımı. No. 1369 Ankara, DİE Matbaası, 1989
  5. WHO. International Classification of Impairments, Disabilities and Handicaps. Geneva, 1980
  6. Anderson J. A. D. Person with physical disabilities. Volume 3 The Practice of Public Health. In: Detels R. Walter W. H. Mcewen J. Omenn G. S. (eds). Oxford Textbook of Public Health. Oxford, Oxford University Press: 1431-49, 1997
  7. WHO. 1981. Disability Prevention and Rehabilitation. Technical Report Series, No. 668, Geneva
  8. Dirican R. Bilgel N. Halk Sağlığı (Toplum Hekimliği), II. Baskı. Bursa, Uludağ Üniversitesi Basımevi, 1993
  9. Uskun E. Isparta İlinde Özürlülük Epidemiyolojisi. SDÜ Tıp Fakültesi Halk Sağlığı Anabilim Dalı Tıpta Uzmanlık Tezi, Isparta 2002
  10. Tüysüz B. Akraba evlilikleri ve kalıtsal hastalıklar. Türk Pediatri Arşivi 35:140-47, 2000
  11. Hatun Ş. “Yeşilkart”a dokunmayın. Tıp Dünyası. 85:2-3, 2002
  12. Müslümanoğlu L, Tıbbi Rehabilitasyon Yönünden İkitelli- Atatürk Mahallesinde Özürlülük Epidemiyolojisi. İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Uzmanlık Tezi. İstanbul, 1990
  13. Karamehmetoğlu Ş.S, Rehabilitasyon Açısından Silivri İlçesi Merkezinde Özürlülük Prevalansı. İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Uzmanlık Tezi. İstanbul, 1990
  14. Aydın R. Tıbbi Rehabilitasyon Yönünden Özürlülük Epidemiyolojisi. İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Uzmanlık Tezi. İstanbul, 1990
  15. Yazgan N. Bornova Merkez Sağlık Ocağı Bölgesi Kazım Dirik Mahallesi Özürlülük Epidemiyolojisi. İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Uzmanlık Tezi. İstanbul, 1990
  16. Serdaroğlu G. Tıbbi Rehabilitasyon Açısından Halkalı Eski Bağlar Mahallesindeki Özürlülük Epidemiyolojisi. İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Uzmanlık Tezi. İstanbul, 1990
  17. Becer H. Ankara Park Sağlık ocağı bölgesinde Özürlülük Epidemiyolojisi. Ankara Üniversitesi