AI Summary & Key Takeaways
AI InsightFundus autofluorescence may be an additional tool for monitoring the functional status of retinal pigment epithelium as well as OCT and fundus fluorescein angiography
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Purpose: To investigate the efficacy of photodynamic therapy (PDT) in chronic central serous chorioretinopathy and to evaluate OCT and fundus autofluorescence changes. Materials and Methods: Six eyes of six patients with chronic central serous chorioretinopathy which did not respond to classic treatment modalities were included. Patients underwent complete ophthalmic examination and macular OCT scans were taken. Fluorescein and indocyanine green angiographies and fundus autofluorescence images were obtained by Heidelberg Retinal Angiography 2 (HRA2). Photodynamic therapy was performed according to the standart protocol and on the site of undetermined source of leakage area and submacular fluid. Patients were followedup at one and three months after PDT and with three month intervals after then by OCT and fundus autofluorescence images. Follow-up period ranged between 3 to 9 months (mean : 5.3 months). Results: Submacular fluid disappeared one month after PDT and there was no recurrence during the follow-up. Visual acuity increased two or more lines in four eyes and did not change in two eyes. Different autofluorescnce patterns were observed in all eyes in accordance with submacular fluid absorption, but fluorescein angiograms remained unchanged. During the follow-up, re-treatment was not needed because there was no fluid collection. Conclusion: Indocyanine green guided PDT in the treament of chronic central serous chorioretinopathy results with improvement of vision. Fundus autofluorescence may be an additional tool for monitoring the functional status of retinal pigment epithelium as well as OCT and fundus fluorescein angiography
Özet
Amaç: Dekompanze kronik santral seröz korioretinopatide (SSKR) fotodinamik tedavinin (FDT) etkinliğini araştırmak ve tedavi sonrası OCT ve fundus otoflöresans değişikliklerini değerlendirmek Gereç ve Yöntem: Klasik tedavi yöntemleriyle sonuç alınamayan ve kronik SSKR tanısı alan 6 olgunun 6 gözü çalışma kapsamına alındı. Klasik tedavi yöntemlerinin uygun olmadığı bu gözlere FDT planlandı. Olgularda tedavi öncesi tam oftalmolojik muayene yapılarak makulanın OCT kesitleri alındı. Flöresein, indosiyanin yeşili (ICG) anjiografi ve otoflöresans görüntüler Heidelberg Retina Anjiografisi (HRA2) ile kaydedildi. Fotodinamik tedavi, anjiografilerdeki kaynağı belirsiz sızıntı alanına veya subretinal sıvının bulunduğu bölge hedef alınarak standart protokol uygulandı. Olgular tedaviyi takiben 1, 3 ay ve sonrasında 3 ay aralıklarla OCT ve otoflöresans görüntüleri ile değerlendirildi. İzlem süresi 3-9 ay arasında değişmekte olup ortalama 5,3 ay idi. Bulgular: Tedavi öncesi OCT görüntüleri ile karşılaştırıldığında tüm gözlerde 1. ayda submaküler sıvının kaybolduğu ve izlem süresince nüks olmadığı görüldü. Görme keskinliği 2 gözde aynı kalırken, 4 gözde 2 sıra ve üzeri artış gözlendi. Tüm gözlerde submakuler sıvının kaybolması ile paralel olarak makuler otoflöresansda değişik paternler izlenirken, flöresein anjiografi bulgularında değişiklik yoktu. Takip süresinde hiçbir gözde OCT’de sıvı birikimi saptanmadığı için ilave tedavi uygulanmadı. Sonuç: Dekompanze kronik SSKR’nin tedavisinde ICG yardımı ile yapılan fotodinamik tedavi, submaküler sıvı emilimi ve sızıntının önlenmesi ile görme artışı sağlamaktadır. İzlemde OCT ve FFA’nın yanı sıra fundus otoflöresansının değerlendirilmesi ile RPE’deki işlevsel değişiklikler saptanabilmektedir