AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: With the shortness, low cost and a success rate of the procedure reaching to 80%, pneumatic retinopexy is a preferable technique in suitable cases.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Purpose: To analyze the efficiency of pneumatic retinopexy in grade C1 and lower grade of PVR in upper half rhegmatogenous retinal detachments. Materials and Methods: We analyzed 41 eyes of 41 cases who had grade C1 and lower grade of PVR and upper half rhegmatogenous retinal detachments period retrospectively. Best corrected visual acuity (BCVA), intraocular pressure (IOP) measurements, biomicroscopic anterior segment, noncontact and/or contact lens fundus examination were made in all cases before and after the procedure. Appropriate and gradual lying position was given after 0.5-0.6 cc pure SF6 gas was injected into the vitreous cavity, 3-4 mm from the limbus through the pars plana. Thermal laser by biomicroscopy was performed within 1-3 days. Cases were followed up with a mean average of 11 months (6-26). Results: Preoperative BCVA was between light perception (LP) and 0.8. In 33 of 41 eyes reattachment was obtained by single injection. BCVA increased in all cases those reattached by pneumatic retinopexy. BCVA was between 0.05-1.0 at the postoperative first month and 0.1-1.0 at the last examination. IOP elevation not exceeding 1 week that was got under control by topical medication occurred in 8 cases. Reattachment was not obtained and PVR increased in 7 cases, 3 of whom with PVR C2 reattached by scleral buckling and 4 with PVR C3 and D1 reattached by vitreoretinal surgery. Conclusion: With the shortness, low cost and a success rate of the procedure reaching to 80%, pneumatic retinopexy is a preferable technique in suitable cases.
Özet
Amaç: Evre C1 ve altındaki PVR’li üst yarı yırtıklı retina dekolmanlarında pnömatik retinopeksinin etkinliğini incelemek. Gereç ve Yöntem: Evre C1 ve altındaki PVR’li üst yarı yırtıklı retina dekolmanı olan 41 olgunun 41 gözü retrospektif olarak incelendi. Tüm olgulara işlem öncesi ve sonrası en iyi düzeltilmiş görme keskinliği (EİDGK), göz içi basıncı (GİB) ölçümü, biyomikroskopla ön segment, temassız ve/veya kontakt lensle fundus muayenesi yapıldı. 0.5-0.6 cc saf SF6 gazının limbustan 3-4 mm uzaklıktan pars planadan vitreus boşluğuna enjeksiyonu sonrası kademeli ve uygun yatış konumu verildi. 1-3 gün sonra biyomikroskopta termal laser uygulandı. Olgular ortalama 11 ay (6-26) izlendi. Bulgular: Preoperatif görme keskinliği ışık hissi (p+p+) ile 0.8 arasındaydı. 41 gözün 33’ünde (%80.5) tek enjeksiyonla yatışma sağlandı. Pnömatik retinopeksi ile yatışan tüm olgularda görme keskinliği arttı. En iyi düzeltilmiş görme keskinliği (EİDGK) postoperatif 1. ayda 0.05 ile 1.0, son muayenede ise 0.1 ile 1.0 arasında idi. 8 olguda 1 haftayı geçmeyen ve topikal uygulama ile kontrol altına alınabilen GİB artışı oldu. Yatışma sağlanamayan ve PVR’si artan 7 olgudan PVR C2’li 3’ü çevresel skleral çökertme, C3 ve D1 PVR’li 4’ü ise vitreoretinal cerrahiyle yatıştı. Sonuçlar: İşlemin kısalığı, maliyetin düşüklüğü ve %80’e varan başarılı sonuçları ile uygun olgularda pnömatik retinopeksi tercih edilebilecek bir yöntemdir.