AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIt was found out that nurses talked with the nurses (68.7%) about their institutes (33.6%), and only 1.9% (n=11).
📌 3 Key Takeaways
Abstract
INTRODUCTION: Gossip and rumours, an aspect of informal communication, can be seen in health care organizations where open communication and patient privacy are of great importance.AIM: In this study it was aimed to reveal the topics of gossip and rumours, their incidence and among whom they spread, and nurses' attitudes towards gossips, and rumours in hospitals.METHODS: Data of this descriptive and cross-sectional study were collected from 572 voluntary nurses in a private, a public university and a training and research hospitals in Istanbul through 12-item personal questionnaire form and Gossip and Rumour Attitude Scale. Descriptive analysis (number, percentage, mean and standard deviation) was used in the evaluation of these data. RESULTS: Among nurses participating in this study, the following mean sub dimension scores were obtained: identification, 2.60±0.57 pts; reasons, 3.69±0.51 pts; being affected, 2.04±0.60 pts and reactions, 2.71±0.57 pts. It was found out that nurses talked with the nurses (68.7%) about their institutes (33.6%), and only 1.9% (n=11). Of them said that they haven't faced with gossip or rumour.CONCLUSION: Although nurses generally have negative attitudes toward gossip and rumours, it has been concluded that they often gossip with their colleagues about their institute. The executives are suggested to be aware of their roles in knowing the importance of gossip and rumours, development of strategies to control them, not getting information from gossip and rumours and reducing the destructive effects of gossip and rumours
Özet
GİRİŞ: Biçimsel olmayan iletişimin bir boyutu olan dedikodu ve söylentiler, açık iletişimin ve hasta mahremiyetinin yaşamsal öneme sahip olduğu sağlık bakım organizasyonlarında da karşımıza çıkmaktadır. AMAÇ: Bu çalışmada hastanelerde karşılaşılan dedikodu ve söylentilerin konusu, kimler arasında gerçekleştiği, karşılaşma sıklığı, hemşirelerin dedikodu ve söylentilere ilişkin tutumlarının ortaya konması amaçlandı.YÖNTEM: Tanımlayıcı ve kesitsel nitelikteki bu çalışmanın verileri, İstanbul'da bir özel, bir kamu üniversitesi ve bir eğitim araştırma hastanesinde çalışan 572 gönüllü hemşireden 12 soruluk kişisel bilgi formu ile Dedikodu ve Söylenti Tutum Ölçeği kullanılarak toplandı. Verilerin değerlendirilmesinde, betimleyici analizler (sayı, yüzde, ortalama ve standart sapma) kullanıldı.BULGULAR: Araştırmaya katılan hemşirelerde alt boyut puan ortalamalarının tanılama=2,60±0,57; nedenler=3,69±0,51; etkilenme=2,04±0,60 ve tepkiler=2,71±0,57 olduğu bulundu. Hemşirelerin en çok hemşirelerle (%68,7), kurumlarına yönelik konularda (%33,6) konuştukları, hiç dedikodu ve söylentiyle karşılaşmadığını söyleyenlerin ise yalnızca %1,9 (n=11) olduğu bulundu.SONUÇ: Hemşirelerin dedikodu ve söylenti tutumlarının genellikle olumsuz olmasına karşın; sıklıkla kendi meslektaşlarıyla, kurumla ilgili konularda dedikodu yaptıkları sonucuna ulaşıldı. Yöneticilerin dedikodu ve söylentilerin öneminin farkında olması, kontrol etmeye yönelik stratejiler geliştirmesi, dedikodu ve söylentilerden bilgi sağlama yoluna gitmemesi, dedikodu ve söylentilerin yıkıcı etkilerinin azaltılmasındaki rolünün farkında olması önerilir