AI Summary & Key Takeaways
AI InsightAdditional large experimental studies must be performed for exactly establish the relationship between insulin resistance and valsartan.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: It is well-known that the relation between insulin resistance and hypertension, the insulin resistance is being accepted as a risk factor for cardiovascular events. Some studies point out that there is a relationship between the angiotensin II and insulin resistance and that angiotensin converting enzyme inhibitors and angiotensin II receptor blockers are decreasing the insulin resistance. The aim of this study is to establish the relationship between valsartan, an angiotensin II receptor blocker, and insulin resistance in patients with essential hypertension. After 8 weeks therapy we examined the effect of valsartan on insulin resistance with 36 patients. Material and Methods: The insulin resistance has been studied with CIGMA (Continuous Intravenous of Glucose with Model Assesment) test on the patients all. Pre-treatment insulin resistance was detected 20 of 36 patients. All patients were received valsartan 80mg/day single dose. After the 8 weeks treatment, the patients were, physically examined again and CIGMA test repeated. After the treatment of valsartan, significant decrease of systolic and diastolic blood pressure was figure out. Before and after the treatment on the value of cholesterol triglyceride and glucose values the insignificant changes were observed. Results: Before the treatment, when we evaluated the 20 patients, whose insulin resistance were found out in advance, the insulin resistance was about average R: 2.70 in this group, after the tratment it was R: 2.05. The difference between (2.70-2.05) 0.65 (24%) was not statistically significant (P>0.05). Conclusion: According to the result of this study: it has been figured out that valsartan, an angiotensin II receptor blocker, has enough antihypertensive effect and no effect on glucose and lipid metabolism. Although valsartan's effect on insulin resistance was not statistically significant, in our study, we showed that there was little effect. Additional large experimental studies must be performed for exactly establish the relationship between insulin resistance and valsartan.
Özet
Amaç: Hipertansiyon ve insülin direnci arasındaki ilişki iyi bilinmekte olup, insülin direnci kardiyovasküler olaylar için risk faktörü olarak kabul edilmektedir. Bazı çalışmalarda anjiyotensin II'nin insülin direnci ile ilişkisi gösterilmiş olup, anjiyotensin dönüştürücü enzim inhibitörlerinin ve anjiyotensin reseptör blokerlerinin insülin direncini azalttığı gösterilmiştir. Biz bu çalışmada esansiyel hipertansiyonlu 36 hastada bir anjiyotensin reseptör blokeri olan valsartanın esansiyel hipertansif hastalarda insülin direncine etkilerini araştırmaya çalıştık. Gereç ve Yöntem: Hastaların tamamına CIGMA testi (Devamlı Intravenöz Glukoz Modeli ile Tayini) ile insülin direnci çalışıldı. Tedavi öncesi 36 hastanın 20'sinde insülin direnci saptandı. Bütün hastalara 80mg/gün tek doz valsartan tedavisi başlandı. 8 haftalık tedavi sonrası hastalara tekrar fizik muayene ve CIGMA testi uygulandı. Bulgular: Valsartanın kullanımı sonucu olarak anlamlı sistolik ve diastolik kan basıncı düşüklüğü saptandı. Kolesterol, trigliserit ve glukoz değerlerinde tedavi öncesi ve sonrası anlamlı değişiklik saptanmadı. Tedavi öncesi insülin direnci saptadığımız 20 hasta değerlendirildiğinde; bu grupta insülin direnci ortalama 2.70, tedavi sonrası 2.05, aradaki fark 0.65 (%24) idi fakat istatistiksel olarak anlamlı değildi (P>0.05). Sonuç: Bu çalışma sonucuna göre anjiyotensin II reseptör blokeri olan valsartanın yeterli antihipertansif etkinliğinin olduğu ve lipid ve glukoz metabolizmasını etkilemediği görülmüştür. Bizim çalışmamızda valsartanın insülin direncine etkisi iyileştirici yöndeydi fakat bu sonuç istatistiksel olarak anlamlı değildi. Valsartan ve insülin direnci arasındaki ilişkiyi tam olarak açıklayabilmek için vaka sayısının ve ilaç dozunun artırıldığı ilave çalışmalar gereklidir.