AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThese results indicate the presence of anti-R7V antibodies in our study population with HIV infection.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
R7V is a seven-aminoacid peptide epitope derived from cellular beta-2 microglobulin, present on hu¬man immunodeficiency virus (HIV) virion surface in patients with HIV infection. Antibodies against R7V peptide have the property of neutralizing all strains of HIV, unrelated to genotype, phenotype, or geographical origin of the virus, even in the presence of anti-retroviral drug resistance. Patients that mount an anti-R7V antibody response have been shown to be slow or non-progressors and this epitope has been considered for vaccine and/or therapeutic uses. In this study, HIV-infected patients under highly active anti-retroviral therapy (HAART) at Hacettepe University Faculty of Medicine, Department of Internal Medicine, Division of Infectious Diseases, were evaluated for the presence of anti-R7V antibodies. Thirty-three HIV positive patients and 10 healthy controls were enrolled to the study. For HIV-infected patients, determination of viral load and CD4+ T lymphocyte counts were performed by a commercial real-time PCR assay and flow cytometry, respectively. Anti-R7V antibodies were detected from serum samples by a commercial ELISA (Anti-R7V EUSA™, Ivâgen, France) test. Three HIV infected patients (3/33, 9.1%) displayed anti-R7V antibodies whereas the remaining 30 (90.9%) patients and all controls were interpreted as negative. No statistically significant difference was detected for HIV-RNA levels and CD4+ T lymphocyte counts between anti-R7V positive and negative patients (p= 0.871 and p= 0.287, respectively). These results indicate the presence of anti-R7V antibodies in our study population with HIV infection. No correlation with the presence of anti-R7V and disease progression were displayed in this study. Clinical impact of anti-R7V antibody assays for the management of HIV-infected patients will be revealed in the near future with the help of advanced studies.
Özet
R7V, beta-2 mikroglobulinden köken alan ve enfekte kişilerde insan immünyetmezlik virusu (HIV) virionunun yüzeyinde bulunan yedi aminoasitlik bir peptiddîr. R7V peptidine karşı oluşan antikorlar, genotipik varyantlar ya da hücre tropizmi gibi faktörlerden bağımsız olarak HIV'ı nötralize edebilmektedir. Anti-R7V antikorları saptanan kişilerde, HIV enfeksiyonu progresyonunun daha yavaş olduğu gösterilmiş ve bu epitopun aşı ya da tedavi amacıyla kullanılması gündeme gelmiştir. Bu çalışmada, Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi, İç Hastalıkları Anabilim Dalı, Enfeksiyon Hastalıkları Ünitesi tarafından takip edilen ve HAART (yüksek düzeyde aktif antiretroviral terapi) tedavisi alan olgularda anti-R7V antikorlarının varlığı araştırılmıştır. Çalışmaya 33 HIV pozitif olgu ve 10 sağlıklı kontrol dahil edilmiş; HIV pozitif olgularda viral yük ticari bir gerçek zamanlı polimeaz zincir reaksiyonu (PCR) yöntemi, CD4+ T lenfosit sayısı akım sitometresi, anti-R7V antikorları ise ELISA (Anti-R7V ELISA™, Ivagen, Fransa) yöntemiyle saptanmıştır. Üç HIV olgusunda (3/33, %9.1) anti-R7V antikorları pozitif olarak saptanırken, kalan 30 HIV olgusu (%90.9) ve kontrol olguları negatif olarak değerlendirilmiştir. Anti-R7V antikor varlığı ile HIV-RNA düzeyleri ya da CD4+ T lenfosit sayısı arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki saptanamamıştır (sırasıyla; p= 0.871 ve p= 0.287). Sonuç olarak çalışmamızda, incelenen bir grup HIV olgusunda anti-R7V antikorlarının bulunduğu ortaya konmuş, anti-R7V pozitifliği ile klinik ilerleyiş arasında herhangi bir korelasyon saptanmamıştır. Anti-R7V antikorlarının AİDS'e ilerleyişin öngörülmesinde ve klinik takipte muhtemel kullanımı, yapılacak olan ileri çalışmalarla önümüzdeki günlerde netlik kazanacaktır.