AI Summary & Key Takeaways
AI InsightBecause of the high affinity of HbA1c to oxygene, energy metabolism of the cell is affected with a clinical correlation of chronic fatigue and worsening exercise capacity.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
AIM: It is very well known that cardiovascular morbidity and mortality is high in diabetic patients . Cardiac involvement is silent and early and these diabetic patients generally complain from chronic fatigue. This study is designed to evaluate the relation between glycemic control and exercise capacity of diabetic patients who have no cardiac symptoms by sustaining dynamic exercise. MATERIAL AND METHODS: Three hundred and thirty patients were included in the study. After a cardiac examination patients with coronary heart disease, ECG abnormalities, cardiac failure, valvular disease, cerebrovascular disease, peripheral artery disease and peripheral neuropathy were excluded. Plasma HbA1c and lipid levels were obtained and a symptom limited exercise test based on ''Bruce Protocole'' was performed on all patients. RESULTS: Plasma HbA1c levels were significantly increased in smokers and in dyslipidemic patients (p<0.001, p=0.006). A moderate correlation between exercise capacity and HbA1c levels, and a weak correlation between duration of diabetes, age, sex, hypertension and plasma lipids were obtained and a multivariate regression analyse revelaed that only HbA1c and dyslipidemia affected exercise capacity independently (r= -0.54 r= -0.30). CONCLUSION: Poor glycemic control in diabetic patients cause earlier cellular involvement. Because of the high affinity of HbA1c to oxygene, energy metabolism of the cell is affected with a clinical correlation of chronic fatigue and worsening exercise capacity.
Özet
AMAÇ: Diyabetik hastalarda kardiyovasküler morbidite ve mortalitenin yüksek olduğu bilinmektedir. Diyabetik kişilerde kardiyak tutulum sessiz olarak çok erken başlar ve bu kişiler genel olarak kronik yorgunluktan yakınırlar. Bu çalışmanın amacı, dinamik egzersiz uygulayarak kardiyak yakınması olmayan diyabetik hastalarda glisemik kontrol ile egzersiz kapasitesi arasındaki ilişkiyi saptamaktır. GEREÇ VE YÖNTEM: Diyabet tanısı ile izlenen 330 hasta çalışmaya alındı. Hastalar kardiyolojik muayeneden geçirilerek, koroner kalp hastalığı, EKG bozukluğu, kalp yetmezliği, kapak hastalığı, serebrovasküler ve periferik arter hastalığı, periferik nöropatisi olanlar çalışmaya alınmadı. Hastaların HbA1c ve serum lipid düzeyleri ölçüldü, hepsine ''Bruce protokolü'' ne göre semptomla sınırlı egzersiz testi yapıldı. BULGULAR: Hastalardan dislipidemisi, proteinürisi olanlarla, stresli yaşama sahip olanlar ve sigara içenlerde serum HbA1c düzeyi belirgin olarak yüksek bulundu ( sırasıyla p<0.001, p=0.03, p=0.02, p=0.006). Egzersiz kapasitesi ile HbA1c arasında orta, diyabet süresi, yaş, cinsiyet, hipertansiyon, ve serum lipidleri arasında ikili zayıf korelasyonlar tesbit edilirken, tüm parametrelerle yaptığımız multivariyant regresyon analizinde yalnızca HbA1c ve dislipideminin egzersiz kapasitesini bağımsız olarak etkilediğini bulduk (r=-0.54, r=-0.30). SONUÇ: Diyabetik hastalarda kötü glisemik kontrol diyabetin hücresel düzeydeki etkisini erken göstermektedir. HbA1c' nin oksijene olan yüksek ilgisinden dolayı hücrenin enerji metabolizması etkilenmekte olup, bu etkilenmenin kliniğe ilk yansıması da kronik yorgunlukla birlikte efor kapasitesindeki ciddi azalma olabilir.