AI Summary & Key Takeaways
AI InsightAIM: Atrial fibrillation (AF) is a common complication of acute myocardial infarction (MI) and reflects an overall poorer prognosis.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
AIM: Atrial fibrillation (AF) is a common complication of acute myocardial infarction (MI) and reflects an overall poorer prognosis. Aim of this study is to determine risk factors those determine atrial fibrillation development in the patients with acute myocardial infarction. MATERIAL AND METHODS: One hundred patients (mean age: 59±12, 77 male, 23 female) with acute ST segment elevation MI were enrolled. Patients are followed in terms of paroxysmal AF attacts and other post-MI complications during hospitalization. Transthoracic echocardiography and coronary angiography were planned. Atrial fibrillation attacts and mortality were detected during the one month follow-up period. RESULTS: Atrial fibrillation was determined on 19 patients (%19). AF patients were older (70±14 versus 56±10, p<0.001), had more heart failure (9 patients (%47) versus 18 patients (%22), p<0.05) and lower left ventricular ejection fraction (%42±8 versus %49±11, p<0.05). Reduced frequency of AF was detected in thrombolytic-treated patients (9 patients (%47) versus 60 patients (%74), p<0.05). 30-day mortality was higher in AF patients (p=0.05). CONCLUSION: Advanced age and heart failure were detected as two important risk factors for AF development in patients with acute MI.
Özet
AMAÇ: Atriyal fibrilasyon (AF), akut miyokard infarktüsü (Mİ)'nün erken döneminde sık görülen bir aritmidir ve kötü prognoz göstergesidir. Bu çalışmada akut Mİ geçiren hastalarda atriyal fibrilasyon gelişimini etkileyen risk faktörlerinin tespit edilmesi amaçlandı. GEREÇ VE YÖNTEM: Çalışmaya akut ST segment elevasyon Mİ tanısı konulan 100 hasta (yaş ortalaması: 59±12; 77 erkek, 23 kadın) alındı. Hastanede yattıkları süre içinde paroksismal AF atakları ve diğer post-Mİ komplikasyonlar yönünden yakın takip edildiler. Hastalara transtorasik ekokardiyografi ve koroner anjiyografi uygulandı. Bir aylık kontrol süresi içinde gelişen AF atakları ve mortaliteleri tespit edildi. BULGULAR: 100 hastanın 19'unda (%19) AF ritmi tespit edildi. Atriyal fibrilasyona giren hastalar daha yaşlı (70±14'e karşın 56±10, p<0,001), kalp yetmezliği anlamlı olarak daha fazla (9 hasta (%47)'ya karşın 18 hasta (%22), p<0.05), sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonları daha düşük bulundu (%42±8'e karşın %49±11, p<0.05). Atrial fibrilasyon, trombolitik tedavi alan hastalarda daha az tespit edildi (9 hasta (%47)'ya karşın 60 hasta (%74), p<0.05). 30 günlük mortalite, AF gelişen hastalarda daha yüksek bulundu (p=0.05). SONUÇ: İleri yaş ve kalp yetmezliği, akut Mİ'li hastalarda atriyal fibrilasyon gelişme riskini belirleyen iki önemli risk faktörü olarak tespit edildi.