AI Summary & Key Takeaways
AI InsightCONCLUSION: According to the results of the study, we conclude that the LVOT gradient has no effect on the severity and the type of the arrhythmia and the prognosis.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
AIM: The purpose of the study was to determine the relationship between left ventricular outflow tract (LVOT) pressure gradient and the severity, frequency of arrhythmias and prognosis in hypertrophic cardiomyopathy (HCMP). MATERIAL AND METHODS: Totaly 46 patients (26 male and 20 female), mean age 42±18 (range 10-70) were included into the study. Left ventricular wall thickness, fractional shortening, LVOT pressure gradient, mitral regurgitation (MR), left ventricle diastolic diameter and left atrial diameter were measured by using echocardiography. Ventricular premature beats, atrial premature beat, ventricular tachycardia, supraventricular tachycardia, paroxismal atrial flutter, atrial fibrillation were investigated by 24 hours ECG recording. RESULTS: Echocardiography showed septal hypertrophy in 29 (63%), concentric hypertrophy in 15 (32.6%, one biventricular), apical hypertrophy in 1 (2.2%) and basal hypertrophy in 1 (2.2%) patient. LVOT pressure gradient were observed in 20 (43.5%) patients (mean 65±43 mmHg) and mitral regurgitation in 19 (41.3%) patients. Lown class 4B arrhythmia were significantly higher in patients without LVOT gradient (38% vs 5%; p:0.01). Mild mitral regurgitation were more frequent in patients with LVOT gradient (65% vs 12%; p:0.0004). Only 31 (19 with LVOT gradient, 12 without LVOT gradient) of 46 patients could be followed for 5.9±1.2 years and mortality rate were 15.78 % (3 patient) in patients with LVOT gradient and 8.33 % (1 patient) in nonobstructive patients (p:NS). CONCLUSION: According to the results of the study, we conclude that the LVOT gradient has no effect on the severity and the type of the arrhythmia and the prognosis.
Özet
AMAÇ: Medikal tedavi görmekte olan hipertrofik kardiyomiyopatili (HKMP) hastalarda aritmi türü, ciddiyeti, sıklığı ve prognoz ile sol ventrikül çıkış yolu basınç gradienti arasındaki ilişkiyi araştırmayı amaçladık. GEREÇ VE YÖNTEM: Yaşları 10-70 arasında (ortalama 42±18) olan 26 erkek 20 kadın toplam 46 hasta çalışmaya alındı. Ekokardiyografik inceleme ile sol ventrikül duvar kalınlığı, fraksiyonel kısalma (FS), sol ventrikül çıkış yolu basınç gradienti (ÇYBG), mitral yetersizliği (MY), sol ventrikül diyastolik çapı (SVç) ve sol atriyum çapı (SAç) ölçüldü. Holter monitorizasyonu ile ventriküler erken atım (VEA), atriyal erken atım (AEA), ve n triküler taşikardi (VT), supraventriküler taşikardi (SVT), atriyal flutter (AFl) ve atriyal fibrilasyon (AF) varlığı araştırıldı. BULGULAR: Ekokardiyografi ile 29 olguda (%63) septal hipertrofi, 15 olguda (%32.6) konsantrik hipertrofi (bir olguda biventri küler), 1 olguda (%2.2) apikal ve 1 olguda (%2.2) bazal lokalizasyonda hipertrofi saptandı. Yirmi hastada (%43.5) çıkış yolu basınç gradienti (ort. 65±43 mmHg), 19 (%41.3) hastada mitral yetersizliği tespit edildi. Holter kayıtlarında sınıf 4B aritmi sıklığı ÇYBG olmayan hastalarda anlamlı derecede daha yüksek bulundu, (%38'e karşılık %5, p:0.01). Hafif derecede mitral yetersizliğinin ÇYBG olan hastalarda daha sık olduğu gözlendi. (%65' e karşılık %12, p:0.0004) . Tüm hastalardan 31'i ortalama 5.9±1.2 yıl t akip edilebildi. Takipte kalan 19 ÇYBG' li hastadan 3'ü (%15.78) ve ÇYBG'i olmayan 12 hastadan 1'i (%8.33) kaybedildi. SONUÇ: HKMP hastalarında ÇYBG' nin aritmi sıklığı, ciddiyeti ve prognoz üzerine etkisi olmadığı düşünüldü