AI Summary & Key Takeaways
AI InsightBut careful attention should be paid for the lead dysfunction in long-term.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: Permanent pacemaker is generally implanted using endocardial lead placement. In some cases it is impossible to place a lead or find a suitable area in the endocardium. Epicardial lead is needed in such cases and, it is implanted by surgical approach. We evaluated the frequency, indications and safety of epicardial pacemaker implantation performed in single tertiary center. Material and Method: We reviewed all cases admitted to our institution between January 2008 and June 2009 with a diagnosis of symptomatic second-degree or third-degree AV block, 2:1 AV block, atrial fibrillation with bradycardia for whom a permanent pacemaker was implanted. Beginning in June 2009, we prospectively collected data from all patients with the same diagnosis and procedure. Patients with a pacemaker which was implanted epicardially were included to the study. The causes of epicardial lead placement and, the frequency and reason for complication due to the procedure were sought. Results: Among 574 patients with permanent pacemaker, 12 (2%) patients had been implanted an epicardial pacemaker (6 men). 8 (66,6%) patients with epicardial pacemaker had a history of cardiac surgery. Of these, 4 were congenital, 3 cardiac valve and 1 coronary bypass surgeries. Nobody experienced short term complication. 2 patients have had an epicardial lead dysfunction 2 and 12 years after the pacemaker placement, respectively. Conclusion: Epicardial pacemaker is rarely needed in adults. Patients who need epicardial pacemaker generally had cardiac surgery history, and one third of patients had congenital heart defect. Epicardial pacemaker implantation is a safe procedure. But careful attention should be paid for the lead dysfunction in long-term.
Özet
Amaç: Kalıcı kalp pili genellikle endokardiyal lead yerleştirilerek takılmaktadır. Ancak bazı durumlarda endokardiyal lead’i yerleştirmek veya uyarı verilecek uygun yeri bulmak operatör açısından sıkıntılı olabilmektedir. Bu tür durumlarda hastaya cerrahi yöntemle epikardiyal lead takılması gerekmektedir. Çalışmamızda tersiyer bir hastane olan merkezimizde takılan epikardiyal pillerin sıklığı, endikasyonları ve işlemin riskleri araştırıldı. Gereç ve Yöntem: Ocak 2008 - Haziran 2009 tarihleri arasında semptomatik 2. ve 3. derece AV blok, 2/1 AV blok, sinüs nod disfonksiyonu veya yavaş ventrikül yanıtlı atriyal fibrilasyon nedeniyle kalıcı kalp pili takılan (KKP) tüm hastalar retrospektif olarak tarandı. Ayrıca Haziran 2009 itibari ile hastanemizde aynı nedenle KKP takılan tüm hastalar prospektif olarak incelendi. Epikardiyal lead takılan hastalar çalışmaya dahil edildi. Hangi nedenden dolayı epikardiyal pil takıldığı, işleme bağlı komplikasyon sıklığı ve nedenleri araştırıldı. Bulgular: 574 KKP takılan hastanın 12’sine (%2) KKP epikardiyal olarak takıldı (6 erkek). 8 (%66,6) hastada geçirilmiş kardiyak cerrahi öykü mevcuttu. Bunlardan 4’ü konjenital cerrahi, 3ü kapak cerrahisi ve biri CABG olmuşlardı. Hastaların hiçbirinde kısa dönemde komplikasyon gelişmedi. 2 hastada sırasıyla işlemden 2 ve 12 yıl sonra epikardiyal lead disfonksiyonu gelişti. Sonuç: Kalıcı kalp pili ihtiyacı olan erişkin hastalara nadiren epikardiyal pil takılmaktadır. Epikardiyal pil gereksinimi olan hastalarda genelde geçirilmiş kardiyak cerrahi öykü mevcut olup, hastaların üçte birinde konjenital kalp defekti bulunmaktadır. Epikardiyal pil takılması hastalar açısından güvenli bir işlemdir. Ancak, uzun dönemde lead disfonksiyonu açısından dikkatli takip gerekmektedir.