AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThere was no correlation, HOMA index and epicardial fat tissue thickness measurements.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: Atherosclerosis remains an important cause of morbidity and mortality. Non-invasive tests should be performed prior to invasive tests considering their safety issues. There is no consensus on using epicardial fat tissue thickness for diagnosis in clinical practice. The primary endpoint of our study was to evaluate the impact of epicardial adipose tissue on coronary artery disease. Secondary endpoint was to estimate its’ relation between HOMA index, sex, age, family history and hyperlipidemia. Material and Method: Echocardiographic and angiographic images of patients were scanned retrospectively. In the statistical analysis of data, t-test was used for those variables that do not match the normal distribution, nonparametric t-test, ANOVA was used for comparing three or more group features. p 0.05). Conclusion: The epicardial fat tissue systolic thickness found to be correlated with the severity of coronary artery lesion. There was no correlation, HOMA index and epicardial fat tissue thickness measurements.
Özet
Amaç: Ateroskleroz, gelişmiş toplumlarda morbidite ve mortalitenin en önemli nedenidir. Koroner anjiyografi; koroner arter hastalığı tanısında hala altın standart yöntemdir. Tanı aşamasında öncelikli olarak non-invazif testlerden faydalanılmalıdır. Çalışmamızdaki amaç koroner arter hastalığı yaygınlığı ve lezyon tipi üzerinde epikardiyal yağ doku kalınlığının etkisini araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Kliniğimizde elektif koroner anjiyografi yapılmış olan hastalar, retrospektif olarak ekokardiyografik ve anjiyografik görüntü kayıtları tarandı. Sistolik ve diyastolik epikardiyal yağ dokusu ile koroner arter hastalığı arasındaki ilişki birincil sonlanım noktası olarak belirlendi. Epikardiyal yağ dokusu kalınlığı ile HOMA indeksi, cinsiyet, aile öyküsü, hiperlipidemi arasındaki ilişkinin saptanması ikincil sonlanım noktası olarak belirlendi. Veri analizinde iki grup karşılaştırmalarında t-testi, veriler normal dağılıma uymuyorsa nonparametrik t-testi, üç veya daha fazla grup karşılaştırmalarında ANOVA kullanıldı. P 0,05). Ciddi koroner arter hastalığı olan olgular, normal olgularla karşılaştırıldığında sistolik epikardiyal yağ dokusu kalınlığı istatistiksel olarak anlamlı artmıştı (p:0,042). HOMA indeksi ile epikardiyal yağ doku sistolik ve diyastolik kalınlıkları arasında anlamlı korelasyon saptanmadı (p>0,05). Sonuç: Sistolik epikardiyal yağ dokusu kalınlığının koroner arter hastalığı ciddiyeti ile ilişkili, HOMA indeksi ile ilişkisiz olarak saptanmıştır