AI Summary & Key Takeaways
AI InsightWhen we compared the spherical refractive errors in subjects with and without strabismus, it was found to be higher in the deviating eyes but the difference was statistically insignificant (p>0.05).
📌 3 Key Takeaways
Abstract
PURPOSE: To determine the prevalance and genetical inheritance pattern of strabismus in mono and dizygotic twins. Although the importance of family history is well-known, the inheritance pattern of strabismus is still unknown. METHODS: Strabismic twins that were seen in one years' time in outpatient clinic were included in this prospective study. Nine (18 subjects) out of 25 (50 subjects) pair of twins did not have strabismus. At least one of the siblings had strabismus in 16 twins (32 subjects). As control group, 32 subjects who had strabismus in one of the siblings (not twins) were included. RESULTS: Seventeen of the subjects were male and 15 were female with a mean age of 4.5 yrs (9 months-12 years). Eight of the twin pairs were monozygotic and 8 were dizygotic. When we compared the spherical refractive errors in subjects with and without strabismus, it was found to be higher in the deviating eyes but the difference was statistically insignificant (p>0.05). In the control group, 18 subjects were male, 14 were female, with a mean age of 5.2 years (1-14 yrs). CONCLUSION: Twins were studied frequently to investigate genetical properties of strabismus. In our study, hypermetropia was found to be higher in strabismic subjects indicating the importance of associated refractive error. In subjects with strabismus, twin pairs or the siblings should be examined for early diagnosis and treatment.
Özet
AMAÇ: Aile hikayesinin öneminin bilinmesine karşın genetik geçiş özelliği halen bilinmeyen şaşılığın, tek ve çift yumurta ikizlerinde görülme sıklığının ve ailesel geçişin belirlenmesi amaçlandı. YÖNTEM: Bir yıllık süre içinde kliniğimizde görülen ikiz hastalardan şaşılığı olanlar çalışma kapsamına alındı. Muayenesi yapılan 25 çift ikizden (50 olgu) 9'unda (18 olgu) şaşılık saptanmadı. Onaltı çift (32 olgu) ikizde ise en az bir kardeşte şaşılık mevcuttu. Kontrol grubu olarak ikiz olmayan ancak en az bir kardeşte şaşılık tesbit edilen 32 olgu çalışma kapsamına alındı. BULGULAR: İkiz olgulardan 17'si erkek, 15'i kız idi ve yaş ortalaması 4.5 yıl (9 ay - 12 yıl) idi. Sekiz ikiz, çift yumurta, 8 çift de tek yumurta ikiziydiler. Şaşılığı olan olgularla, olmayanların kırma kusurlarını karşılaştırdığımızda, kayması olan gözlerde kırma kusuru daha yüksek olarak bulundu ancak fark istatistiksel olarak anlamlı değildi (p>0.05). Kardeşlerden oluşan grupta ise 14 kız 18 erkek olgu mevcuttu ve ortalama yaş 5.2 yıl (1-4 yıl) idi. SONUÇ: İkiz kardeşler, şaşılığın etyolojisindeki genetik özelliklerin belirlenmesi amacıyla sıklıkla incelenmiştir. Çalışmamızda, ikiz kardeşlerden şaşılığı olanlarda hipermetropinin daha yüksek bulunması şaşılığın gelişiminde kırma kusurunun önemini göstermektedir. Ayrıca ikizlerden veya kardeşlerden birinde şaşılık olduğunda diğerinin de muayene edilmesi erken teşhis ve tedavi için büyük önem taşımaktadır.