AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIntracameral moxifloxacin 0.5% mg/mL appeared to be nontoxic in terms of visual rehabilitation, anterior chamber reaction, pachymetry.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: To determine the safety of prophylactic intracameral moxifloxacin 0.5% ophthalmic solution and cefuroxime in patients having cataract surgery. Material and Method: Preoperative and 1-month postoperative anterior chamber reaction, best corrected visual acuity, corneal thickness were assessed in 192 eyes that had cataract surgery with intracameral moxifloxacin and cefuroxime. 100 eyes received 0.1 mL intracameral moxifloxacin 0.5% ophthalmic solution containing 500 μg of moxifloxacin and 92 eyes received 0.1 mL 10.0 mg/ mL intrakamaral cefuroksime as the last step of phacoemulsification. Data vas recorded . A P value less than 0.05 was considered significant. Results: All 192 eyes completed the study. The mean age was 79.5 years ±10.12 (SD) (range 59 to 85 years). All eyes had a postoperative best corrected visual acuity of 20/30 or better. All eyes had trace to +2 cells and flare anterior chamber reaction only on the first day after surgery. Two eyes, who were received intracamaral cefuroxime, developed TASS. No eyes developed endophtalmitis. Between two groups the increase of 19.80 μm in postoperative korpachymetry 1 month after surgery was not statistically significant (P>.75). Conclusion: Intracameral moxifloxacin 0.5% mg/mL and cefuroxime can be used for prophlactic in cataract surgery patients. Intracameral moxifloxacin 0.5% mg/mL appeared to be nontoxic in terms of visual rehabilitation, anterior chamber reaction, pachymetry.
Özet
Amaç: Katarakt cerrahisi yapılan hastalarda profilaktik intrakameral %0,5 moksifloksasin oftalmik solüsyonunun ve intrakameral sefuroksim aksetil kullanımının güvenliğinin belirlenmesi Gereç ve Yöntem: İntrakameral moksifloksasin ve intrakameral sefuroksim verilerek katarakt ameliyatı yapılan 192 gözün ameliyat öncesi ve sonrası 1.ayın sonunda ön kamara reaksiyonu, en iyi düzeltilmiş görme keskinliği (EDGK) ve korneal kalınlıkları ölçülerek değerlendirildi. Fakoemülsifikasyon cerrahisinin sonunda 100 hastaya 0,1 mL intrakameral %0,5 moksifloksasin oftalmik solüsyon ve 92 hastaya 0,1 mL 10,0 mg/ mL intrakameral sefuroksim aksetil verildi. Ameliyat sonrası ölçümler yapıldı ve her iki grubun sonuçları karşılaştırıldı. P değeri 0,05’ten küçük olanlar istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi. Bulgular: Çalışmaya dahil olan 192 göz ile çalışma tamamlandı. Ortalama yaş 79,5±10, 12(59-85 yaş) idi. Bütün gözlerde EDGK>20/30 idi. Ameliyat sonrası 1. gün bütün göz lerde ön kamarada 0 ile+2 arasında hücre ve flare reaksiyonu mevcuttu. İntrakameral sefuroksim aksetil yapılan iki hastada toksik anterior ön segment sendromu (TASS) gelişti. Hiçbir hastamızda endoftalmi görülmedi. Her iki grup arasında 1. ayda ortalama santral korneal kalınlıkta (SKK) artış 19,80 μm idi ve istatistiksel olarak anlamlı bulunmadı(p>75). Sonuç: İntrakameral %0,5 mg/m Lmoksifloksasin ve sefuroksim aksetil katarakt cerrahisi yapılan kişilerde güvenli kullanılabilir. İntrakameral %0,5 mg/mL moksifloksasin kullanımı görme keskinlği, korneal kalınlık, ön kamara reaksiyonu açısından sonuçları itibariyle daha güvenli görünmektedir.