AI Summary & Key Takeaways
AI InsightPrognosis can be improved by the control of the underlying pathology, inflammation and intraocular pressure.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: To evaluate the success of penetrating keratoplasty in the treatment of corneal perforations due to corneal diseases. Material and Method: We retrospectively analyzed 51 eyes of 51 patients who underwent penetrating keratoplasty to restore anatomic integrity of the eye. The mean follow-up time after keratoplasty was 41.2±8.4 (6-108) months. Predisposing conditions leading to perforation were microbial keratitis in 27 eyes (52.9%), corneal melting associated with ocular surface disorder in 21 eyes (41.2%) and perforated descemetocele in 3 eyes (5.9%). The results were evaluated for the following criteria; anatomical stability of the eye, graft clarity, complications and visual acuity. Results: Anatomical stability was achieved in 49 (96.1%) of the eyes. The graft clarity rate was 64.7%. The most common complication was glaucoma in 15 of the eyes (29.4%). Twenty five eyes (49%) obtained a final refracted visual acuity of 20/100 and beter. Conclusion: Emergency penetrating keratoplasty may be necessary to restore anatomic integrity in large corneal perforations. The prognosis for graft clarity is usually poor in these cases. On the other hand without penetrating keratoplasty, these eyes would have been lost. Prognosis can be improved by the control of the underlying pathology, inflammation and intraocular pressure.
Özet
Amaç: Kornea hastalıklarının neden olduğu kornea perforasyonlarının tedavisinde penetran keratoplasti (PK) başarısını değerlendirmek. Gereç ve Yöntem: Gözün anatomik bütünlüğünü restore etmek amacıyla PK yapılan 51 hastanın 51 gözü retrospektif olarak incelendi. PK’den sonra ortalama takip süresi 41.2±8.4 (6-108) aydı. Perforasyona neden olan predispoze faktörler; 27 gözde (%52.9) mikrobik keratit, 21 gözde (%41.2) oküler yüzey bozukluğu ile alakalı kornea erimesi ve 3 gözde (%5.9) perfore desmatosel idi. Sonuçlar; gözün anatomik bütünlüğü, greft saydamlığı, komplikasyonlar ve görme keskinliği kriterlerine göre değerlendirildi. Bulgular: Anatomik stabilite 49 gözde (%96.1) elde edildi. Takip periyodu sonunda greft saydamlık oranı % 64.7 idi. En sık görülen komplikasyon 15 gözde (%29.4) glokomdu. 0.2 ve üzerinde düzeltilmiş sonuç görme keskinliği 25 gözde (% 49) elde edildi. Sonuç: Geniş kornea perforasyonlarında anatomik bütünlüğü restore etmek için acil penetran keratoplasti gereklidir. Bu tür vakalarda genellikle greft canlılığı açısından prognoz zayıftır. Diğer taraftan, penetran keratoplasti yapılmaksızın bu gözler kaybedilecektir. Prognoz altta yatan patolojinin, enflamasyon ve göz içi basıncının kontrolü ile iyileştirilebilir.