AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThere is no contribution of SPECT imaging to planar imaging.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: We aimed to evaluate the results of selective spleen scintigraphy (SSS) and contribution of SPECT imaging to planar imaging in splenectomized and nonsplenectomized patients. Methods: We retrospectively examined 112 SSSs of 96 patients. The patients were divided into two groups as splenectomized group (SP) and non-splenectomized group (NSP). The findings were evaluated by comparing the results of surgery,computerized tomography (CT), ultrasonography (USG) and magnetic resonance imaging (MRI). In addition, whether or not differences existed between the results of SPECT and planar imaging was determined. Results: Of 66 scintigraphies performed in the NSP group, 3 (5%) had positive, 3 (5%) had suspicious and 60 (90%) had negative results. In the NSP group, 28 patients underwent surgery and 12 accessory spleens were removed. Only 3 of these tissues were detected by scintigraphy. Of 46 patients in the SP group, 26 (57%) had positive findings whereas 20 (43%) had negative scintigraphies. Twelve accessory spleens/splenosis were removed surgically in 10 patients with a positive SSS in the SP group. There were no false positive results in both groups of patients who underwent surgery. There was no significant difference between the results of SSS, USG and CT. Of 39 patients to whom SPECT were performed, 10 had positive results both with planar and SPECT imaging. On the other hand, 26 patients, 3 of whom had suspected findings in SPECT images, demonstrated negative results when evaluated with both imaging methods. Remaining 3 were considered suspicious by only SPECT images for the hilar area. Conclusion: SSS has high specificity in the detection of accessory spleens/splenosis. The sensitivity of SSS is low in the NSP group,but higher in the SP group. There is no contribution of SPECT imaging to planar imaging.
Özet
Amaç: Çalışmamızda, splenektomize ve non-splenektomize hasta gruplarında selektif dalak sintigrafisinin (SDS) sonuçlarını ve SPECT görüntülemenin planar görüntülemeye katkısını incelemeyi amaçladık. Yöntem: Doksan altı hastada yapılmış 112 SDS retrospektif olarak incelendi. Hastalar splenektomize (SP) ve nonsplenektomize (NSP) olmak üzere 2 gruba ayrıldılar. Sintigrafi sonuçları hastaların ameliyat bulguları, bilgisayarlı tomografi (BT), ultrasonografi (USG) ve manyetik resonans görüntüleme (MRG) sonuçları ile karşılaştırıldı. Ayrıca SPECT görüntülemenin planar görüntülemeye katkısı olup olmadığı değerlendirildi. Bulgular: NSP grubunda yapılan 66 sintigrafinin 3ünde (%5) sonuç pozitif iken, 3ünde (%5) şüpheli, 60ında (%90) ise negatifti. Bu grupta 28 hasta opere edildi ve 12 aksesuar dalak çıkarıldı. Bu olguların yalnız 3ü sintigrafik olarak saptanabilmişti. SP grubu oluşturan ve nüks görülen 46 hastanın 26sında (%57) SDS pozitif iken, 20si (%43) negatifti. Her 2 grupta ameliyat olan hastaların hiçbirinde sintigrafi sonuçları yalancı pozitif değildi. SDS, USG ve BT sonuçları arasında istatistiksel açıdan anlamlı fark yoktu. SPECT yapılan 39 hastanın 10unda hem planar, hem de SPECT görüntüler ile aksesuar dalak saptanırken, 26sında her iki metodla da aksesuar dalak tespit edilmemiş, 3 hastada sonuçlar yalnız SPECT görüntüler ile hiler bölge şüpheli olarak değerlendirilmiştir. Sonuç: SDSnin aksesuar dalak ve splenozis saptanmasındaki özgüllüğü yüksektir. Duyarlılığı NSP grubunda düşükken, SP grubunda daha yüksektir. SPECT görüntülemenin planar görüntülemeye ek bir katkısı saptanmamıştır.