SavedAdd your journal

Journals / MSGSÜ Sosyal Bilimler Dergisi / 2018 / Cilt: 2 - Sayı: 17

Sessel Etiket: İstanbul’daki Akustik Komşuluk İlişkilerinin Ehlileştirilmesi

Sonic Etiquette: Domestication of Acoustic Neighbourhood Relations in Istanbul

Meri KYTÖ
Pages
164–181
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Çalışmada akustik komşuluk ilişkilerinin, mekânsal ayrım ve stratejik mahremiyet içeren rutinler, beklentiler ve öngörülebilirlikler çerçevesinde nasıl tanımlandığı vurgulanmaktadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu makale İstanbul'un Çengelköy semtindeki kişisel ve toplumsal ses ortamın dinamiklerini incelemektedir.
📊
Key Findings & Data:Araştırma Ata-2 sitesindeki orta sınıf yaşamının sessel bir etnografisini sunarken, site sakinlerinin bir akustik topluluk olarak nasıl davrandıklarına ve bu topluluğu meydana getiren ilişki biçimlerine odaklanır.
💡
Conclusion & Impact:Çalışmada akustik komşuluk ilişkilerinin, mekânsal ayrım ve stratejik mahremiyet içeren rutinler, beklentiler ve öngörülebilirlikler çerçevesinde nasıl tanımlandığı vurgulanmaktadır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Bu makale İstanbul'un Çengelköy semtindeki kişisel ve toplumsal ses ortamın dinamiklerini incelemektedir. Araştırma Ata-2 sitesindeki orta sınıf yaşamının sessel bir etnografisini sunarken, site sakinlerinin bir akustik topluluk olarak nasıl davrandıklarına ve bu topluluğu meydana getiren ilişki biçimlerine odaklanır. Çalışma, bir sitede ikamet eden insanların içinde yaşadıkları ortama özgü soundscapeler ile ilgili sessel etiketi nasıl oluşturduklarını ve akustik düzenin nasıl sağlandığını sormaktadır. Çalışmada akustik komşuluk ilişkilerinin, mekânsal ayrım ve stratejik mahremiyet içeren rutinler, beklentiler ve öngörülebilirlikler çerçevesinde nasıl tanımlandığı vurgulanmaktadır.

Özet

This article examines the dynamics of private and communal soundscapes in the Çengelköy neighborhood of Istanbul. The study provides a sonic ethnography of the middle-class housing cooperative Ata-2, focusing on how the inhabitants operate as an acoustic community and the types of articulations that this community is made up of. The study asks, how do people living in the housing cooperative form a sonic etiquette of their domesticated soundscape and how acoustic orderliness is maintained? The study emphasizes how the acoustic neighbor relations are defined by routines, expectations, and predictabilities involving spatial segregation and strategic intimacy.

🔖

Cite This Article

KYTÖ, M. (2018). Sessel Etiket: İstanbul’daki Akustik Komşuluk İlişkilerinin Ehlileştirilmesi. MSGSÜ Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 2 - Sayı: 17, 164–181. https://ajindex.com/articles/294792

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Akıncı, F. (2004). The Aftermath of Disaster in Urban Areas: An Evaluation Of The 1999
  2. Earthquake In Turkey. Cities, Vol. 21, No. 6, 527–536.
  3. Anderson, L. (2006). Analytic Autoethnography. Journal of Contemporary Ethnography 35(4): 373–395.
  4. Ayata, S. (2002). The New Middle Class and The Joys of Suburbia. In Fragments of Culture. The Everyday of Modern Turkey. Eds. Deniz Kandiyoti & Ayşe Saktanber. London: Tauris. Bartu, A. C.and Kolluoğlu B. (2008). Emerging Spaces of Neoliberalism: A Gated Town And A Public Housing Project In Istanbul. New Prespectives on Turkey 39/2008, 5–46.
  5. Bozdoğan, S. (2001). Modernism and Nation Building: Turkish Architectural Culture in The Early Republic. Washington, D.C.: University of Washington Press.
  6. BTS (2011). Türk Dil Kurumu Büyük Türkçe Sözlük. Retrieved From Http://Tdkterim.Gov.Tr/Bts. Çarkoğlu, A. and Toprak, B. (2006). Değişen Türkiye’de Din, Toplum ve Siyaset. Istanbul: TESEV. Feld, S. (1994). From Ethnomusicology to Echo-Muse-Ecology: Reading R. Murray Schafer In The Papua New Guinea Rainforest. The Soundscape Newsletter 8. Feld, S. (2003). Rainforest Acoustemology. In The Auditory Culture Reader. Eds. Michael Bull & Les Back. Oxford & New York: Berg. Göle, N. (2011/1991). Modern Mahrem: Medeniyet ve Örtünme. Istanbul: Metis. Habermas, J. (2004/1990). Julkisuuden Rakennemuutos. Tutkimus Yhdestä Kansalaisyhteiskunnan Kategoriasta. Tampere: Vastapaino. Hall, S. (1999).
  7. Identiteetti. Vastapaino, Tampere. Kytö, M. (2010). Kerrostalokodin Akustemologiaa – Yksityisen Äänitilan Rakentuminen. Elore 1/2010, 41–59.
  8. Kytö, M. (2011). ‘We Are the Rebellious Voice Of The Terraces, We Are Çarşı’: Constructing A Football Supporter Group Through Sound. Soccer & Society, 12:1, 77–93.
  9. Lefebvre, H. (2004/1992).
  10. Rhythmanalysis. Space, Time and Everyday Life. Trans. Stuart Elden & Gerald Moore. London & New York: Continuum. Massey, D. (2005). For Space. London: Sage. Mcpherson, E. (2011). Political History and Embodied Identity. Discourse in The Turkish Call To Prayer. Music and Politics, Vol 5, No 1, Winter 2011, 1–20.
  11. Nippert-Eng, C. (2010). Islands of Privacy. Chicago: University of Chicago Press.
  12. Keyder, Ç. (1997). Whither The Project of Modernity? Turkey in The 1990s. In Rethinking Modernity And National Identity In Turkey. Eds. Sibel Bozdoğan & Reşat Kasaba. Seattle: University Of Washington Press, 37–51.
  13. Lehtonen, H. (1990). Yhteisö. Tampere: Vastapaino. Pink, S. (2009). Doing Sensory Ethnography. London: Sage. Räikkä, J. (2007). Yk