AI Summary & Key Takeaways
AI InsightMetS must be carefully considered in schizophrenia patients’ follow up and treatment choices, and some risk decreasing interventions must be made when necessary in the early period.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: In this cross-sectional study we aimed to determine the metabolic syndrome (MetS) prevalence in schizophrenia patients followed up in our Psychotic Disorders Unit, and to evaluate the relationship between MetS and medication of the patients. Method: High density lipoprotein (HDL), fasting glucose, triglyceride levels, arterial blood pressure and waist circumference at the level of the umbilicus of the patients included in the study were measured in 87 schizophrenia patients. Results: According to Adult Treatment Panel III (ATP III), ATP III A and International Diabetes Federation (IDF) criteria; metabolic syndrome prevalence was 29.9%, 35.6% and 42.5% respectively. 27.6% of patients had two criteria of MetS but did not meet MetS diagnosis. There was no association between MetS and age, age of onset of illness and duration of illness. Men had higher MetS prevalence according to all diagnostic criteria, however there was a statistical significance only for IDF. There was no difference of MetS prevalence between monotherapy and combined antipsychotic medications. The metabolic syndrome prevalence was significantly lower in biperiden users than in the nonuser patients Discussion: Although the prevalence of MetS is lower than in some previous studies, it is generally similar to other schizophrenia researches. MetS must be carefully considered in schizophrenia patients’ follow up and treatment choices, and some risk decreasing interventions must be made when necessary in the early period.
Özet
Amaç: Kesitsel çalışmada Psikotik Bozukluklar Birimi’mizde takip edilen şizofreni hastalarında metabolik sendrom (MetS) sıklığını saptamak ve MetS sıklığı ile hastaların kullandıkları ilaçlar arasındaki ilişkiyi incelemek amaçlanmıştır. Yöntem: Çalışmaya dahil edilen 87 şizofreni hastasının açlık kan şekeri (AKŞ), yüksek dansiteli lipoprotein (High Density Lipoprotein, HDL) ve trigliserid (TG) değerleri ve o sıradaki arteriyel kan basınçları, bel çevresi, boy ve kiloları değerlendirildi. Bulgular: MetS sıklığı, Yetişkin Tedavi Paneli III (Adult Treatment Panel III, ATP III) tanı ölçütlerine göre %29.9, ATP III A’ya göre %35.6 ve Uluslararası Diyabet Federasyonu (International Diabetes Federation, IDF) tanı ölçütlerine göre ise %42.5 olarak tespit edilmiştir. Hastaların %27.6’sında MetS ölçütlerinden ikisi pozitifti ancak MetS tanısını karşılamıyordu. MetS ile yaş, hastalığın başlangıç yaşı ve hastalık süresi arasında ilişki yoktu. Tüm tanı ölçütlerine göre erkeklerde MetS daha sıktı ancak bu sadece IDF’ye göre istatistiksel olarak anlamlıydı. Tekli ve çoklu antipsikotik tedavisi alan hastalar arasında MetS sıklığı açısından anlamlı fark saptanmadı. Biperiden kullanan hastalarda MetS sıklığı anlamlı olarak kullanmayanlara göre daha düşüktü. Sonuç: Çalışmamızda MetS sıklığı bazı çalışmalara göre düşük oranlarda olsa da genel olarak şizofrenide bildirilmiş oranlara benzerlik göstermektedir. Şizofreni hastalarının takiplerinde ve tedavi seçeneklerinde MetS ciddiyetle göz önüne alınmalıdır, gerekli durumlarda erken dönemde risk azaltıcı müdahaleler yapılmalıdır