Devlet hastanesinde çalışan sağlık personelinin tükenmişlik düzeyleri

Objective & Hypothesis:Amaç: Tükenmişlik sendromu; işi gereği insanlarla yoğun ilişki içerisinde olan insanlarda görülen “duygusal tükenme, duyarsızlaşma ve kişisel başarı hissinin kaybı” şeklinde 3 boyutu olan bir sendromdur.

📊

Key Findings & Data:Araştırmamızın amacı Kırklareli Devlet Hastanesinde çalışan sağlık personelinin (hemşire/sağlık memuru/ebe) tükenmişlik düzeyini ve etkileyen değişkenleri belirlemektir.

💡

Conclusion & Impact:Sonuç: Kırklareli Devlet Hastanesi sağlık personelinin (ebe-hemşire-sağlık memuru) tükenmişlik düzeyi düşük olarak saptanmıştır

🔬Design:Survey & Empirical Study

📍Scope:2006 Verileri

⚙️Variables:Hastaneler · devlet · Tükenmişlik

Özet

Amaç: Tükenmişlik sendromu; işi gereği insanlarla yoğun ilişki içerisinde olan insanlarda görülen “duygusal tükenme, duyarsızlaşma ve kişisel başarı hissinin kaybı” şeklinde 3 boyutu olan bir sendromdur. Sağlık çalışanları tükenmişlikle karşılaşan meslek gruplarından birisidir. Araştırmamızın amacı Kırklareli Devlet Hastanesinde çalışan sağlık personelinin (hemşire/sağlık memuru/ebe) tükenmişlik düzeyini ve etkileyen değişkenleri belirlemektir. Yöntem: Tanımlayıcı tipteki bu çalışma 2006 yılı Kasım ayında Kırklareli İl Merkez Devlet Hastanesi’nde çalışan hemşire, sağlık memuru ve ebelerden oluşan 150 sağlık personeli üzerinde planlanmış; ancak 107 kişiye ulaşılabilmiştir. Veriler; personelin sosyo-demografik özellikleri, aile ve iş yaşamlarına yönelik olarak hazırlanmış 20 soruluk anket formu ve Maslach Tükenmişlik Ölçeği (MTÖ) kullanılarak yüz yüze görüşme yöntemi ile toplandı. Bulgular: Araştırmaya katılan personelin yaş ortalaması kadınlarda 34.51±6.06, erkeklerde 30.90±4.40 olup; çalışma grubundaki personelin %54’ü hemşire (n=58), %36’sı ebe (n=38) ve %10’u (n=11) sağlık memurudur. Çalışma grubunun duygusal tükenmişlik puan ortalamaları 18.76±10.21, duyarsızlaşma alt ölçeğinin puan ortalamaları 4.17±3.90, kişisel başarısızlık alt ölçeğinin puan ortalamaları 36.80±7.91 olarak belirlenmiştir. Cinsiyetlerine, yaş gruplarına, eğitim durumlarına, aile tiplerine, çalışma süresine, sağlık sorunlarının var olma durumlarına göre tükenmişlik puanları arasındaki ilişkinin önemli olmadığı bulunmuştur ve MTÖ puanını etkilememektedir. Sonuç: Kırklareli Devlet Hastanesi sağlık personelinin (ebe-hemşire-sağlık memuru) tükenmişlik düzeyi düşük olarak saptanmıştır

Keywords

Hastaneler devlet Tükenmişlik mesleğe bağlı Tıbbi personel hastane Anketler Konu ile ilgili görüşmeler

🔖

Cite This Article

ŞAHİN, D., TURAN, F. N., ALPARSLAN, N., ŞAHİN, İ., FAİKOĞLU, R., GÖRGÜLÜ, A. (2008). Devlet hastanesinde çalışan sağlık personelinin tükenmişlik düzeyleri. Nöropsikiyatri Arşivi, Cilt: 45 - Sayı: 4, 116–121. https://ajindex.com/articles/292734

📄 Full Text PDF Viewer

Open in New Tab ↗

↗New Tab

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (1)

Doğan O, Doğan S, Çorapçıoğlu A ve ark. Üniversite öğrencilerinde depresyon yaygınlığı ve bazı değişkenlerle ilişkisi. C.Ü. Tıp Fak. Dergisi 1994; 16: 148-51. 2.Aylaz R, Kaya B, Dere N ve ark. Sağlık yüksekokulu öğrencileri arasındaki depresyon sıklığı ve ilişkili etkenler. Anadolu Psikiyatri Dergisi 2007; 8: 46-51. 3.Bostancı M, Özdel O, Oğuzhanoğlu NK ve ark. Depressive symptomatology among university students in Denizli, Turkey: prevalence and sociodemographic. Croat Med J 2005; 46: 96-100. 4.İnanç N, Savaş HA, Tutkun H ve ark. Gaziantep Üniversitesi Mediko-Sosyal Merkezi’nde psikiyatrik açıdan incelenen öğrencilerin klinik ve sosyodemografik özellikleri. Anadolu Psikiyatri Dergisi 2004; 5:222-30. 5.Surtees PG, Pharoah PDP, Wainwright NWJ ve ark. A followup study of new users of a university counselling service. Br J Guid Counc 1998; 26: 255-72. 6.Evans SW. Mental Health Services in schools: Utilization, effectiveness, and consent. Clin Psychol Rev 1999; 19: 165-78. 7.Kaya M, Genç M, Kaya B ve ark. Tıp Fakültesi ve Sağlık Yüksekokulu öğrencilerinde depresif belirti yaygınlığı, stresle başa çıkma tarzları ve etkileyen faktörler. Türk Psikiyatri Dergisi 2007; 18: 137-46. 8.O’Neil MK, Lancee WJ, Freeman SJJ ve ark. Help-seeking behaviour of depressed students. Soc Sci Med 1984; 18: 511-14. 9.Canat S. Ergenlerde depresyon. Ergenlikte Ruhsal Sorunlara Yaklaşım-II, Ege Psikiyatri Sürekli Yayınları 1997; 2: 469-72. 10.Özdel L, Bostancı M, Özdel O ve ark. Üniversite öğrencilerinde depresif belirtiler ve sosyodemografik özelliklerle ilişkisi. Anadolu Psikiyatri Dergisi 2002; 3: 155-61. 11.Öztürk MO. Duygudurum Bozuklukları. Ruh Sağlığı ve Bozuklukları içinde. 11. baskı. Ankara: Tuna Matbaacılık; 2008; s. 337-428. 12.Köroğlu E. Majör Depresif Bozukluk. Psikiyatri Temel Kitabı, cilt 1. Güleç C, Köroğlu E, editörler. Ankara: Hekimler Yayın Birliği; 1997; s. 389-421. 13.Yüksel N. Ruhsal Hastalıklar. 2. baskı. Ankara: Çizgi Tıp Yayınevi; 1997. 14.Beck AT. Cognitive therapy of depression.: A treatment Manual. New York: Guilford Press; 1979. 15.Dilbaz N, Seber G. Umutsuzluk kavramı: Depresyon ve intiharda önemi. Kriz Dergisi 1993; 1: 134-8. 16.Cunningham S, Gunn T, Alladin A, Cawthorpe D. Anxiety, depression and hopelessness in adolescents: A structural equation model. J Can Acad Child Adolesc Psychiatry 2008; 17: 137-44. 17.Öz F. Sağlık Alanında Temel Kavramlar. Ankara: İmaj; 2004; s. 229-75. 18.Özmen D, Dündar PE, Çetinkaya AÇ ve ark. Lise öğrencilerinde umutsuzluk