AI Summary & Key Takeaways
AI InsightFurther studies with larger samples are required.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: The aim of this study was to investigate the relationship of obesity with impulsivity and emotional factors. Met hods: Forty-eight obese participants included in the study were compared with 48 normal-weight controls. The Structured Clinical Interview for DSM-IV Axis I Disorders (SCID-I), Eating Attitudes Test (EAT), Beck Depression Scale (BDS), and the Barrat Impulsiveness Scale-11 (BIS-11) were administered to all participants. Re sults: Forty-eight obese participants were split into two groups: with regard to presence of binge eating disorder - binge eating group (22 subjects - 19 females and 3 males) and non-binge eating group (26 subjects - 25 females and 1 males). No difference was detected between the groups in terms of impulsivity scores (p>0.05). Twenty-five of the 48 subjects with obesity were diagnosed with depressive disorder according to the DSM-IV criteria. Eight of the 48 control subjects had depressive disorder. Eating Attitudes Test and Beck Depression Scale scores were statistically significantly higher in the obese group than in the control group (p<0.05). We also compared the impulsivity scores between the depression and non-depression groups where impulsivity scores were found to be significantly higher in the depression group than in the non-depression group (p<0.05). Similarly, in the obese group, impulsivity scores of subjects with more elevated depression scores were significantly higher than those with lower depression scores (p<0.05). Conclusion : The foremost finding of this study was determination of a stronger relationship between obesity and emotional traits than the relationship between obesity and impulsivity traits. In the current study, we also observed high impulsivity scores in the depression group. This result was associated more with the relationship between depression and impulsivity than with the relationship between obesity and impulsivity. Further studies with larger samples are required.
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı dürtüsellik ve emosyonel faktörlerin obezite ile olan ilişkisini incelemektir. Yöntemler: Çalışmaya dâhil edilen toplam 48 obez birey, 48 bireyden oluşan sağlıklı kiloya sahip kontrol grubuyla kıyaslanmıştır. Katılımcılara DSM-IV ölçeklerine göre yapılandırılmış klinik görüşme formu (SCID-I), Yeme Yutumu testi (YTT), Beck depresyon ölçeği (BDÖ), Barrat dürtüsellik ölçeği-11 (BİS-11) uygulandı. Bulgular: Çalışmaya dâhil edilen 48 obez birey tıkınırcasına yeme bozukluğu olanlar ve olmayanlar olarak iki alt gruba ayrıldı. Tıkınırcasına yeme bozukluğu olan 22 kişi (19 kadın, 3 erkek), tıkınırcasına yeme bozukluğu olmayan 26 kişiydi (25 kadın 1 erkek). Dürtüsellik puanlarında gruplar arasında bir fark saptanamadı (p>0,05). Obez olan 48 kişinin 25’ine DSM-IV tanı ölçütlerine göre depresif bozukluk tanısı kondu. Kontrol grubundaki 48 kişiden 8’ine depresif bozukluk tanısı kondu. Yeme tutum testi ve Beck depresyon ölçek puanları obez grupta kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı oranda yüksekti (p<0,05). Depresyonu olan ve olmayan gruplarda dürtüsellik puanları karşılaştırıldı. Depresyon olan grupta dürtüsellik puanları depresyonu olmayanlara göre anlamlı oranda yüksek bulundu (p<0,05). Benzer şekilde obez bireylerin olduğu grup da depresyon varlığına göre ayrıldığında depresyonu olanların dürtüsellik puanları diğer gruba göre anlamlı olarak yüksek saptandı (p<0,05). Sonuç: Bu çalışmada öne çıkan bulgu obezitenin emosyonel özelliklerle ilişkisinin dürtüsel özelliklerle ilişkisinden daha güçlü olduğudur. Çalışmada ayrıca depresyonu olanların dürtüsellik puanları da yüksek olarak saptanmıştır. Bu sonuç obezite ve dürtüsellik ilişkisinden çok depresyon ve dürtüsellik ilişkisine bağlanmıştır. Daha geniş örneklemlerin olduğu çalışmalara ihtiyaç vardır.