AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: The findings of the present study are in line with those in studies that demonstrated no significant role of BDNE in the pathogenesis of ADHD.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Introduction: Brain-derived neurotropic factor (BDNE) has been suggested to play role in the pathogenesis of attention-deficit hyperactivity disorder (ADHD). ln addition, impairment in executive functions has been reported in children with ADHD. This study investigated the presence of relationship between Stroop test scores and BDNE levels in children with ADHD. Methods: The study was conducted in the Department of Child Psychiatry at Dicle University The study included 49 children between and l5 years of age (M/E: 42/7), who were diagnosed with ADHD according to DSM-|V, and who did not receive previous therapy Similar in terms of age and gender to the ADHD group, 40 children were selected in the control group. The Kiddie Schedule for Affective Disorders and Schizophrenia, Present and Lifetime version was administered to all participants. Parents and teachers were administered Turgay DSM-lV-based Child and Adolescent Behavior Disorders Screening and Rating Scale to measure symptom severity in children with ADHD. Children with ADHD underwent the Stroop test. BDNE levels were evaluated in serum by ELISA. Results: The ADHD and control groups did not differ in terms of BDNE levels. BDNF levels did not differ between ADHD subtypes. There was also no relationship between the Stroop test interference scores and BDNF levels. Conclusion: The findings of the present study are in line with those in studies that demonstrated no significant role of BDNE in the pathogenesis of ADHD.
Özet
Amaç: Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğunun (DEHB) patogenezinde beyin kaynaklı norotrofik faktörün (BDNE) rolü olabileceği bildirilmektedir. DEHB'de ayrıca yürütücü işlevlerde bozukluk olduğu da bildirilmektedir. Bu çalışmada, DEHB'li çocuklarda Stroop testi bozucu etki puanı ile BDNE düzeyi arasında ilişki olup olmadığı araştırıldı. Yöntem: Çalışma Dicle Üniversitesi Çocuk Psikiyatri bölümünde yürütüldü. Araştırmaya, DSM lV'e göre DEHB tanısı konan, daha önce tedavi almamış, ile l5 yaş arası, kız ve 42 erkek olmak üzere 49 çocuk katıldı. Yaş ve cinsiyet olarak benzer, nörolojik ve psikiyatrik hastalık öyküsü olmayan, 40 çocuk kontrol grubu olarak seçildi. Tüm katılımcılara Okul Çağı Çocukları için Duygulanım Bozuklukları ve Şizofreni Görüşme Çizelgesi-Şimdi ve Yaşam Boyu Sekli (ÇDŞG-SY) uygulandı. DEHB'li çocukların semptom şiddetini ölçmek amacıyla anne baba ve öğretmenlere Turgay Çocuk ve Ergenlerde Davranış Bozuklukları için DSM-lV'e Dayalı Tarama ve Değerlendirme Ölçeği uygulandı. DEHB'li çocuklara Stroop testi uygulandı. Serum BDNE düzeyi enzyme-linked immuno-sorbent assay (ELISA) yöntemiyle ölçüldü. Bulgular: DEHB ve kontrol grubu arasında BDNE düzeyi açısından farklılık yoktu. DEHB alt tipleri arasında da BDNE düzeyi açısından farklılık saptanmadı. Stroop testi bozucu etki puanı ile BDNE düzeyleri arasında ilişki saptanmadı. Sonuç: Elde ettiğimiz bulgular, DEHB'nin patogenezinde BDNE'nin rolünün olmadığını gösteren çalışmalarla uyumludur.