AI Summary & Key Takeaways
AI InsightSonuçlar, DEBH tedavisinde klinisyenlerin RS, RSSS ve yanıt hataları gibi objektif ve non-invazif kognitif çıktıları kullanmalarının, tedavinin etkilerini değerlendirmelerine yardımcı olabileceğini göstermektedir.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Amaç: Dikkat eksikliği/hiperaktivite bozukluğu (DEHB), metilfenidat (MPH) tedavisi ile düzelme gözlenen bir çok nöropsikolojik bozuklukla ilişkilendirilmiştir. Bu çalışmanın amacı, MPH’ın DEHB’de dikkat işlevini nasıl etkilediğini reaksiyon süresi (RS) ile belirlemektir. Yöntem: Çalışmaya daha önce tedavi görmemiş onsekiz DEHB’li çocuk (7–12 yaş) ve on sekiz cinsiyet eşleştirilmiş sağlıklı çocuk (7–12 yaş) dahil edildi. Katılımcılara işitsel dikkat testi uygulandı ve hedef uyaranlara verdikleri reaksiyon süresi otomatik olarak hesaplandı. DEHB grubundan uzun süreli MPH ilaç tedavisinden üç ay sonra kayıtlar yeniden alındı. RS, RS standart sapması (RSSS) ve yanıt hataları (ihmal ve görev hataları) kontrol grubu ve MPH öncesi grubu arasında ve MPH öncesi ve sonrası DEHB’li grup arasında karşılaştırıldı. Bulgular: İşitsel dikkat görevi sırasında, tedavi öncesi DEHB’li grupta kontrol grubuna göre anlamlı bir şekilde daha uzun RS, daha yüksek RSSS ve daha fazla ihmal hatası gözlenmiştir. Yapılan analizler, tedavinin görev hataları dışındaki tüm ölçümlerde anlamlı etkisi olduğunu göstermiştir. Tedavi sonrası DEHB’li grupda tedavi öncesi duruma göre, anlamlı olarak RS daha hızlıydı, RSSS değerleri daha düşüktü ve ihmal hataları daha azdı. Görev hataları açısından gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık yoktu. Sonuç: Yapılan çalışmada, MPH’ın çocukların uyarana verdikleri reaksiyon süresini azalttığı, görev esnasında ihmal hatalarını azalttığı ve üç aylık tedavi sonrası kontrol grubuyla benzer örnekler gösterdiği gözlenmiştir. Sonuçlar, DEBH tedavisinde klinisyenlerin RS, RSSS ve yanıt hataları gibi objektif ve non-invazif kognitif çıktıları kullanmalarının, tedavinin etkilerini değerlendirmelerine yardımcı olabileceğini göstermektedir.
Özet
Introduction: Attention-deficit/hyperactivity disorder (ADHD) is associated with a broad range of neuropsychological impairments that are attenuated with methylphenidate (MPH) treatment. The aim of this study was to determine how MPH effects attentional functioning in terms of reaction time (RT) in ADHD. Methods: Eighteen pre-medicated ADHD children (7 to 12 years old) and eighteen gender matched normal controls (7 to 12 years old) were included in the study. Participants performed an auditory attention task and the RT of participants to each target response was calculated automatically. The same test was repeated 3 months after OROS-MPH administration for ADHD group. RT, RT standard deviation (RTSD), and response errors (omission and commission errors) were compared between control and pre-MPH ADHD groups, and between Pre-MPH and post-MPH ADHD groups. Results: Relative to control subjects, significantly longer RTs, higher RTSD and more errors of omission were observed in unmedicated ADHD children during auditory attention task. Analyses revealed significant effects of medication across all measures except commission errors. After treatment RTs were faster, RTSD values were lower, and errors of omission were attenuated compared to pre-medication condition in ADHD group. There were no significant differences in terms of commission errors between groups. Conclusion: In this study it was observed that MPH reduced RTs to stimuli, attenuated omission errors during the task in ADHD group and after 3 months of treatment ADHD children showed similar patterns in RT as compared to controls. Results suggest that when treating ADHD, it might help clinicians to evaluate objective and non-invasive cognitive outcomes such as RT, RTSD and response errors to evaluate the effects of treatment.