SavedAdd your journal

Journals / Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2018 / Cilt: 18 - Sayı: 4

ÖĞRETMENLERİN YAPILANDIRMACI YAKLAŞIMA İLİŞKİN ÖZ YETERLİK ALGILARI İLE TUTUMLARI

Menekşe ESKİCİ
Raşit ÖZEN
Pages
2050–2070
Publication Date
2018-12-28
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ayrıca ilköğretim öğretmenlerin yapılandırmacı yaklaşıma yönelik öz yeterlik algıları ile tutumları arasında orta düzeyde, pozitif ve anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırmanın amacı; ilköğretim öğretmenlerinin yapılandırmacı yaklaşımı uygulamaya yönelik öz yeterlik algılarını ve tutumlarını belirlemek ve ilköğretim öğretmenlerinin yapılandırmacı yaklaşıma ilişkin öz yeterlik algıları ile tutumları arasındaki ilişkiyi ortaya koymaktır.
📊
Key Findings & Data:Tarama modelindeki bu araştırma 2011-2012 eğitim-öğretim yılında Kırklareli’de görev yapan 609 gönüllü ilköğretim öğretmeni ile gerçekleştirilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Ayrıca ilköğretim öğretmenlerin yapılandırmacı yaklaşıma yönelik öz yeterlik algıları ile tutumları arasında orta düzeyde, pozitif ve anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:2011-2012 Verileri
⚙️Variables:Yapılandırmacı Yaklaşım · Öz Yeterlik Algısı · Tutum

Özet

Bu araştırmanın amacı; ilköğretim öğretmenlerinin yapılandırmacı yaklaşımı uygulamaya yönelik öz yeterlik algılarını ve tutumlarını belirlemek ve ilköğretim öğretmenlerinin yapılandırmacı yaklaşıma ilişkin öz yeterlik algıları ile tutumları arasındaki ilişkiyi ortaya koymaktır. Ayrıca araştırma ile ilköğretim öğretmenlerinin, görev yaptıkları yerleşim birimi ile yapılandırmacı yaklaşıma yönelik öz yeterlik algıları ve tutumları arasındaki ilişki belirlenmeye çalışılmıştır. Tarama modelindeki bu araştırma 2011-2012 eğitim-öğretim yılında Kırklareli’de görev yapan 609 gönüllü ilköğretim öğretmeni ile gerçekleştirilmiştir. Verilerin analizi sırasında Aritmetik Ortalama, Standart Sapma, MANOVA, Tukey Testi, Korelasyon kullanılmıştır. İlköğretim öğretmenlerin yapılandırmacı yaklaşımı uygulamaya yönelik öz yeterlik algılarının, görev birimine göre anlamlı düzeyde değiştiği tespit edilmiştir. İlköğretim öğretmenlerinin yapılandırmacı yaklaşımı uygulamaya yönelik tutumlarının, görev yapılan birime, göre anlamlı düzeyde değişmediği, tespit edilmiştir. Ayrıca ilköğretim öğretmenlerin yapılandırmacı yaklaşıma yönelik öz yeterlik algıları ile tutumları arasında orta düzeyde, pozitif ve anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir.

🔖

Cite This Article

ESKİCİ, M., ÖZEN, R. (2018). ÖĞRETMENLERİN YAPILANDIRMACI YAKLAŞIMA İLİŞKİN ÖZ YETERLİK ALGILARI İLE TUTUMLARI. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 18 - Sayı: 4, 2050–2070. https://ajindex.com/articles/292

📄 Full Text PDF Viewer

↗New Tab

References (14)

  1. Akınoğlu, O. (2004). Yapılandırmacı öğrenme ve coğrafya öğretimi. Marmara Coğrafya Dergisi, 10, 73-94.
  2. Akpınar, B. (2010). Yapılandırmacı yaklaşımda öğretmenin, öğrencinin ve velinin rolü. Eğitim Bir Sen Dergisi, 6 (16). 15-20.
  3. Aksu, H. H. (2011). Öğretmenlerin demografik özellikleri ve yeni ilköğretim matematik programı. Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12 (1), 41-55.
  4. Aktaş, M. C. ve Aktaş, D. Y. (2012). Öğretmenlerin yeni ortaöğretim matematik öğretim programında önerilen ölçme araçlarına karşı tutumlarının incelenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD), 13(3), 261-282.
  5. Anıl, D. ve Acar, M. (2008). Sınıf öğretmenlerinin ölçme değerlendirme sürecinde karşılaştıkları sorunlara ilişkin görüşleri. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 5 (11), 44- 66. Arslan, D. A. (2004). Bir Ankara Köyü (Kavaközü’nün) Sosyolojik İncelemesi. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 17(2), 53-70.
  6. Aydın, H. (2007). Felsefi temelleri ışığında yapılandırmacılık. Ankara:
  7. Nobel Yayın Dağıtım. Balım, A. G., Kesercioğlu, T., İnel, D. ve Evrekli, E. (2009). Fen öğretim adaylarının yapılandırmacı yaklaşıma yönelik görüşlerinin farklı değişkenler açısından incelenmesi. On Dokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 27, 55-74.
  8. Baltacı, R. (2013). Öğretmenlerin yaplandırmacılığın uygulanabilirliğine ilişkin görüşleri: Kent ve köy karşılaştırması (Ankara örneği). XII. Ulusal Sınıf Öğretmenliği Eğitimi Sempozyumu’nda sunulan bildiri (23-25
  9. Mayıs, Kuşadası) http://www.usos2013.org/ 30.05.2013.
  10. Bilir, P. (2008). Yeni beden eğitimi öğretim programı ve köy enstitülerinde beden eğitimi derslerinin yapılandırmacı öğretim yaklaşımı açısından değerlendirilmesi. Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 6 (3), 145-150.
  11. Boden, M. A. (2010). Against constructivism. Constructivist Foundation, 6 (1), 84-89.
  12. Chen, W., Burry-Stock, J. A. & Rovegno, I. (2000). Self-evaluation of expertise in teaching elementary physical education from constr uctivist perspectives. Journal of Personnel Evaluation in Education, 14 (1), 25-45.
  13. Coşkun, M. K. (2012). Din kültürü ve ahlak bilgisi öğretmenlerinin yapılandırmacı yöntem yeterliliklerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 1(4), 266-276.
  14. Çayak, M. (2014). İlkokul öğretmenlerinin yapılandırmacı yaklaşımı uygulamaya yönelik tutumları ile özyeterlikleri arasındaki ilişki. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 31, 88–110.