Journals / Novitas-Royal / 2011 / Cilt: 5 - Sayı: 1

Promotıng chıldren’s agency ın early chıldhood educatıon

Pages
15–38
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Konuşma Çözümlemesi’nden edinilen bilgi ve içgörüler, öğretmen ve öğrencilerin etkinlik için fırsatları işbirlikçi olarak nasıl değerlendirdiğini anlamamıza olanak sağlamaktadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışma, Konuşma Çözümlemesi kullanarak, okul öncesi çevrelerde çocukların aktif katılımına imkanlar sağlayan öğretmen-çocuk etkileşim özelliklerini (özellikle öğretmenlerin çocukların etkinliğini ihtilafların çözümünde nasıl teşvik ettiğini) belirlemektedir.
📊
Key Findings & Data:Çözümleme, 3-5 yaş arasındaki çocukları içeren iki okul öncesi eğitim ortamındaki 28 saatlik video-kayıtlı gözlemlerden seçilmiş iki bölümlük öğretmen müdahalesine odaklanmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Konuşma Çözümlemesi’nden edinilen bilgi ve içgörüler, öğretmen ve öğrencilerin etkinlik için fırsatları işbirlikçi olarak nasıl değerlendirdiğini anlamamıza olanak sağlamaktadır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Bu çalışma, Konuşma Çözümlemesi kullanarak, okul öncesi çevrelerde çocukların aktif katılımına imkanlar sağlayan öğretmen-çocuk etkileşim özelliklerini (özellikle öğretmenlerin çocukların etkinliğini ihtilafların çözümünde nasıl teşvik ettiğini) belirlemektedir. Çözümleme, 3-5 yaş arasındaki çocukları içeren iki okul öncesi eğitim ortamındaki 28 saatlik video-kayıtlı gözlemlerden seçilmiş iki bölümlük öğretmen müdahalesine odaklanmaktadır. İlki bir öğretmenin bir anlaşmazlığı işbirliksel olarak nasıl çözümlediğini; ikincisi, bir öğretmenin, çocuğun anlaşmazlık şikayetine katılımcı olmadan nasıl tepki verebileceğini göstermektedir. Her bir bölümde farklı stratejiler kullanılmasına rağmen, sorumluluğu çocuklara yönlendirmenin her iki durumda da çocuk etkinliğine olanak sağlaması açısından anahtar uygulama olduğu bulunmuştur. Konuşma Çözümlemesi’nden edinilen bilgi ve içgörüler, öğretmen ve öğrencilerin etkinlik için fırsatları işbirlikçi olarak nasıl değerlendirdiğini anlamamıza olanak sağlamaktadır.

🔖

Cite This Article

SCOTT, A. M., CHURCH, A. (2011). Promotıng chıldren’s agency ın early chıldhood educatıon. Novitas-Royal, Cilt: 5 - Sayı: 1, 15–38. https://ajindex.com/articles/291015

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (7)

  1. Arthur, L., Beecher, B., Death, E., Docket, S., & Farmer, S. (2008). Setting the Scene in Programming and Planning in Early Childhood Settings (4th ed.). Southbank: Thompson. Ahn, J. (2011). I’m Not Scared of Anything: Emotion as social power in children’s worlds. Childhood, 17 (1), 94-112. Australian Government Department of Education, Employment and Workplace Relations for the Council of Australian Governments (2009).
  2. Belonging, Being and Becoming: The Early Years Learning Framework for Australia. ACT: Commonwealth of Australia. Bandura, A. (1997). Self-Efficacy: The Exercise of Control. New York: Freeman. Bandura, A. (2001). Social Cognitive Theory: An Agentic Perspective. Annual Review of Psychology, 52(1), 1-26.
  3. Baumgartner, E., & Strayer, F. F. (2008). Beyond flight or fight: developmental changes in young children's coping with peer conflict. Acta Ethologica, 11(1), 16-25.
  4. Beach, W. A. (1995). Conversation analysis: "Okay" as a clue for understanding consequentiality. In S. J. Sigman (Ed.), The consequentiality of communication. Hillsdale, NJ: Lawrence Erlbaum. Burdelski, M. (2009). Socializing politeness routines: Action, other-orientation, and embodiment in a Japanese preschool. Journal of Pragmatics, 42(6), 1606 - 1621. Berthelsen, D., & Brownlee, J. (2005). Respecting children's agency for learning and rights to participation in child care programs. International Journal of Early Childhood, 37(3), 49- 60. Boggs, S.T. (1978) The development of verbal disputing in part-Hawaiin children. Language in Society, 7, 325-344.
  5. Butler, C. (2008). Talk and social interaction in the playground. Aldershot: Ashgate. Carpendale, J., & Lewis, C. (2006). How Children Develop Social Understanding. Carlton, Australia; Oxford, UK; MA, USA.: Blackwell. Chen, D. W. (2003). Preventing Violence by Promoting the Development of Competent Conflict Resolution Skills: Exploring Roles and Responsibilities. Early Childhood Education Journal, 30(4), 203. Chen, D. W., Fein, G. G., Killen, M., & Tam, H.P. (2001). Peer Conflicts of Preschool Children: Issues, Resolution, Incidence, and Age-Related Patterns. Early Education and Development, 12(4), 523-544.
  6. Chen, X., & French, D. C. (2008). Children's Social Competence in Cultural Context. Annual Review of Psychology, 59(1), 591-616.
  7. Church, A. (2009). Preference Organization and Peer Disputes. Farnham, England; Burlington, VT: Ashgate. Coady, M. (2008). Beings and Becomings: Historical and philosophical considerations of the child