AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: In conclusion, it was found that P-dispersion, which indicates an increased atrial arrhythmia and cardiovascular mortality risk, was high in depressive patients.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: Increased sympathetic activity in patients with depression may be a risk factor for arrhythmia. It was reported that P-wave dispersion is a sensitive and specific precursor of atrial fibrillation in various clinical cases and can be used as an indicator for paroxysmal atrial fibrillation. In the present study, we aimed to investigate whether P-dispersion differed between patients diagnosed with depression and the control group and whether this was correlated with depression scores. Material and Method: Thirty patients with depressive disorder and 30 healthy controls with similar sociodemographic characteristics were included in our case control study. All participants completed a sociodemographic data form and the Beck Depression Inventory was applied to all participants. P-dispersion was calculated using twelve-lead ECGs. Results: The Beck Depression Scale scores of the patient group (33.53±11.4) were significantly higher when compared to the control group (2.73±3.17) (p <0.001). P-dispersion values (milliseconds) were significantly higher in the patient group when compared to the control group (43.67±12.73 vs 29.67±10.33) (p <0.001). It was determined that there was a positive correlation between P-dispersion values and Beck Depression Inventory scores (r =0.445, p =0.000). Conclusion: In conclusion, it was found that P-dispersion, which indicates an increased atrial arrhythmia and cardiovascular mortality risk, was high in depressive patients. Also, P-dispersion values increased in direct proportion to the depression scores.
Özet
Amaç: Depresyon hastalarında artan sempatik aktivite aritmiler için bir risk faktörü oluşturabilmektedir. P dalga dispersiyonunun, çeşitli klinik durumlarda atriyal fibrilasyonun sensitif ve spesifik bir habercisi olduğu ve paroksismal atriyal fibrilasyon için bir gösterge olarak kullanılabileceği bildirilmiştir. Çalışmamızda depresyon tanısı almış hastalarda P-dispersiyonunun kontrol grubuna göre farklılık gösterip göstermediğini ve bunun depresyon puanları ile ilişkili olup olmadığını araştırmayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: Vaka kontrol çalışmamıza, depresif bozukluk tanısı konan 30 hasta ve hasta grubuyla benzer sosyodemografik özelliklere sahip olan 30 sağlıklı kontrol grubu alındı. Tüm katılımcılara sosyodemografik veri formu doldurulup, Beck Depresyon Ölçeği uygulandı. Tüm katılımcıların on iki derivasyonlu EKG’leri çekilerek, P - dispersiyonu hesaplandı. Bulgular: Hasta grubunun Beck Depresyon Ölçekleri (33,53±11,4) kontrol grubundan (2,73±3,17) anlamlı olarak daha yüksek bulundu (p<0,001). P-dispersiyonu değerleri (milisaniye), hasta grubunda, kontrol grubuna göre (43,67±12,73 vs 29,67±10,33) istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek bulundu (p<0,001). P-dispersiyonu değerleri ile Beck Depresyon Ölçeği puanları arasında pozitif bir korelasyon belirlendi (r= 0,445, p =0,000). Sonuç: Çalışmamızda, atriyal aritmi ve kardiyovasküler mortalite için artmış riski işaret eden P-disp, depresyonlu hastalarda yüksek olarak saptandı. Yine P-dispersiyonu değerleri depresyon puanları ile doğru orantılı olarak artmakta idi.