Journals / Osmanlı Mirası Araştırmaları Dergisi / 2019 / Cilt: 6 - Sayı: 14

An Example from the Early Republican Art: Tekirdağ Former Governor's Mansion and Its Ornaments

ERKEN CUMHURİYET DÖNEMİ SANATINDAN BİR ÖRNEK: TEKİRDAĞ ESKİ VALİ KONAĞI VE SÜSLEMELERİ

Pages
49–75
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

This structure, which represents the socio-economic and artistic understanding of the era with dimensions, plan, facade arrangement, materials, tiles and stone ornaments, comes out as an application of the First National Architecture Period in Tekirdağ.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The former Governor's Mansion, which is being used as the Museum of Archeology and Etnography in Tekirdağ Ertuğrul Mahallesi, was built in 1927 in a location overlooking the shore.
📊
Key Findings & Data:It is learned from the architectural inscriptions written in Latin alphabet that Arif Hikmet Bey, governor of Tekirdağ between 1926- 1929 was the patron and Kazım Tahsin was the architect of the building.
💡
Conclusion & Impact:This structure, which represents the socio-economic and artistic understanding of the era with dimensions, plan, facade arrangement, materials, tiles and stone ornaments, comes out as an application of the First National Architecture Period in Tekirdağ.
🔬Design:Lab & Field Experiment
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

The former Governor's Mansion, which is being used as the Museum of Archeology and Etnography in Tekirdağ Ertuğrul Mahallesi, was built in 1927 in a location overlooking the shore. It is learned from the architectural inscriptions written in Latin alphabet that Arif Hikmet Bey, governor of Tekirdağ between 1926- 1929 was the patron and Kazım Tahsin was the architect of the building. The tiles on the façades of the mansion were produced in Kütahya; The designs of the tiles are prepared by the artist whom we claim to be Stepan Vartanyan. The construction of the building is contemporary with the first years of the foundation of the Republic, a period named variously as “National Architecture”, “First National Style”, “National Architectural Renaissance”, “New Ottoman” and “New Classical Style”. Besides İstanbul and Ankara, the glorious examples of Early Republic Architecture can be seen in cities like Edirne, İzmir, Bursa, Kastamonu, Konya, Niğde, Balıkesir, Erzurum, Sivas, and Kayseri. Except for the symmetrical plan concept of the time, Tekirdağ Former Governor's Mansion was designed according to the main principles of the specific style but in align with the shape of the land. Thus, it could be considered as a provincial variation. This mansion is one of the most striking and monumental structures of the city with its Kütahya tiles and stone ornaments on its facades. This structure, which represents the socio-economic and artistic understanding of the era with dimensions, plan, facade arrangement, materials, tiles and stone ornaments, comes out as an application of the First National Architecture Period in Tekirdağ.

Özet

Tekirdağ Ertuğrul Mahallesi’nde günümüzde Arkeoloji ve Etnoğrafya Müzesi olarak kullanılan eski Vali Konağı, 1927 yılında sahile hâkim bir konumda inşa edilmiştir. Yapının Latin alfabesi ile yazılı yapım ve mimar kitabelerinden, banisinin Tekirdağ’da 1926-1929 yılları arasında valilik yapan Arif Hikmet Bey, mimarının ise Kâzım Tahsin olduğu öğrenilir. Konağın cephelerindeki çiniler Kütahya’da üretilmiş; çinilerin desenleri ise Stepan Vartanyan olabileceğini savladığımız sanatçı tarafından hazırlanmıştır. Yapının inşası Cumhuriyetin kuruluşunun ilk yıllarına denk gelir ve bu dönem Türk Mimarlık tarihinde “I. Ulusal Mimari”, “Birinci Millî Üslup”, “Millî Mimari Rönesansı” “Yeni Osmanlı” ve “Yeni Klasik Üslup” gibi değişik adlarla bilinir. İstanbul ve Ankara’nın yanında Edirne, İzmir, Bursa, Kastamonu, Konya, Niğde, Balıkesir, Erzurum, Sivas, Kayseri gibi şehirlerde de en görkemli örneklerin inşa edildiği Erken Cumhuriyet Döneminde, Tekirdağ Eski Vali Konağı daha çok arazinin biçimine uydurularak, dönemin simetrik plan anlayışının dışında ancak üslubun ana prensiplerini koruyarak bir taşra örneği olarak tasarlanmıştır. Konak, cephelerindeki Kütahya çinileri ve taş süslemeleriyle şehrin en dikkat çekici ve anıtsal yapılarındandır. Boyutları, planı, cephe düzenlemesi, malzemesi, çini ve taş süslemeleriyle döneminin sosyoekonomik ve sanat anlayışını temsil eden bu yapı, I. Ulusal Mimarlık Dönemi anlayışının Tekirdağ’daki uygulaması olarak karşımıza çıkar.

🔖

Cite This Article

ALTIER, S. (2019). An Example from the Early Republican Art: Tekirdağ Former Governor's Mansion and Its Ornaments. Osmanlı Mirası Araştırmaları Dergisi, Cilt: 6 - Sayı: 14, 49–75. https://ajindex.com/articles/287133

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (21)

  1. Akarsu, Hasan, Tekirdağ Sonsuz Gurbet, Heyamola Yay., İstanbul 2010.
  2. Akşin, Sina, “Türk Ulusçuluğu”, Cumhuriyet Dönemi Türkiye Ansiklopedisi, C. 7, İstanbul: İletişim Yay., 2002, s. 1941-1942.
  3. Aktüre, Sevgi, “Osmanlı Devleti’nde Taşra Kentlerindeki Değişimler”, Tanzimat’tan Cumhuriyet’e Türkiye Ansiklopedisi, C. 4, İletişim Yay., İstanbul 1985, s. 891-904.
  4. Alpagut, Leyla, “1930’larda Bir Mimar: İzzet Baysal”, Edebiyat Fakültesi Dergisi, S. 26-1, Haziran, 2009, s. 13-32.
  5. Alsaç, Üstün, “Türkiye Mimarlık Düşüncesinin Cumhuriyet Dönemindeki Evrimi”, Mimarlık Dergisi, S. 11-12 (121), 1973, s. 12-25.
  6. Alsaç, Üstün, Türk Mimarlığı, İletişim Yay., İstanbul 1992.
  7. Alsaç, Üstün, Türkiye’deki Mimarlık Düşüncesinin Cumhuriyet Dönemindeki Evrimi. Karadeniz Teknik Üniversitesi Baskı Atelyesi, Trabzon 1976.
  8. Anonim, Kültür Envanteri, Tekirdağ Belediye Başkanlığı, Tekirdağ 2007.
  9. Arık, Rüçhan, Batılılaşma Dönemi Anadolu Tasvir Sanatı, Türkiye İş Bankası Yayını, Ankara 1976.
  10. Arlı, Belgin Demirsar, “Kütahya Çiniciliği”, Anadolu’da Türk Devri Çini ve Seramik Sanatı, ed. Gönül Öney-Zehra Çobanlı, Kültür ve Turizm Bakanlığı, İstanbul 2007, s. 329-345.
  11. Arlı, Belgin Demirsar, “Kütahya Tiles and Ceramics”, The Story of Ottoman Tiles and Ceramics, ed. Ara Altun, Instanbul Stock Exchange, İstanbul 1997, s. 237-256.
  12. Arseven, Celal Esat, Türk Sanatı, Cem Yayınevi, İstanbul 1984.
  13. Aslanapa, Oktay, “Kütahya Keramik Sanatı”, Atatürk'ün. Doğumunun 100. Yılına Armağan, İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yay., İstanbul 1981- 1982, s. 69-170.
  14. Aslanapa, Oktay, Anadolu’da Türk Çini ve Seramik Sanatı, Türk Kültürü Araştırma Enstitüsü Yay., İstanbul 1965.
  15. Aslanapa, Oktay, Osmanlılar Devrinde Kütahya Çinileri, İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yay., Üçler Basımevi, İstanbul 1949.
  16. Aslanapa, Oktay, Türk Sanatı, Remzi Kitabevi, İstanbul 1997.
  17. Aslanapa, Oktay, Türkische Fliesen und Keramik in Anatolien, Türk Kültürü Araştırma Enstitüsü Yay., İstanbul 1965.
  18. Aslanoğlu, İnci, “1930'lar: Türk Mimarisinde Erken Modernizm”, Cumhuriyet’in Mekânları / Zamanlan / İnsanları, ed. Altan Elvan Ergut-Bilge İmamoğlu, Dipnot Yay., Ankara, 2010, s. 25-30.
  19. Aslanoğlu, İnci, “Birinci ve İkinci Milli Mimarlık Akımları Üzerine Düşünceler”, Mimaride Türk Milli Üslubu Semineri, İstanbul, 11-12 Haziran 1984,
  20. Atatürk Kültür Merkezi Yay., İstanbul 1984, s. 41-51.
  21. Aslanoğlu, İnci, “Cumhuriyetin İlk Yıllarında Mimari”, Türkler, C. 18, ed. Hasan Celal Güzel- Kemal Çiçek, Yeni Türkiye Yay., Ankara, 2002, s. 253-258. Aslan