AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn conclusion, alendronate seemed to be more effective than calcitonin, increasing both spinal and femoral BMD, for the treatment of idiopathic male osteoporosis.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The aim of this study was to compare the effect of alend-ronate and calcitonin treatments on bone mineral density (BMD) in men with idiopathic osteoporosis. After performing a detailed clinical and laboratory assessment in order to eliminate secondary factors that can lead to osteoporosis, fifty-two men with idiopathic osteoporosis were randomly assigned to two groups: 28 patients in the first group received intranasal salmon calcitonin at a dosage of 200 IU/ day and they also received daily doses of 1000 mg calcium supplements. Twenty-four patients in the second group used 10 mg alendronate/day and 1000 mg calcium/day. DXA was used for the measurement of BMD of the lumbar spine and proximal femur before and after the study period. At the end of the treatment, alendronate produced significant increases in BMD at the lumbar spine (p< 0.001), femur neck (p<0.05), trochanteric region (p<0.05) and at the Ward triangle (p<0.05). In contrast, only a significant increase in BMD of the lumbar spine was observed with calcitonin treatment (p< 0.001) and intranasal calcitonin treatment failed to increase BMD in the femur neck, trochanteric region and Ward triangle (p>0.05). When the groups were compared with each other, a significant increase in lumbar BMD was obtained in favor of alendronate treatment (p<0.05). In conclusion, alendronate seemed to be more effective than calcitonin, increasing both spinal and femoral BMD, for the treatment of idiopathic male osteoporosis.
Özet
Bu çalışmanın amacı idiopatik osteoporozu olan erkek hastalarda alendronat ve kalsitonin tedavilerinin kemik mineral yoğunluğu (KMY) üzerindeki etkilerini araştırmaktı. Sekonder osteoporoza yol açabilecek nedenleri ekarte etmek amacıyla ayrıntılı bir klinik ve laboratuar değerlendirme yapıldıktan sonra, 52 hasta randomize olarak iki gruba ayrıldı. Yirmi sekiz hastadan oluşan 1. gruba 12 ay süreyle 200 IU/gün dozda intranazal salmon kalsitonini ve 1000 mg/gün dozda kalsiyum uygulandı. Yirmi dört hastadan oluşan 2. gruba ise yine 12 ay süreyle 10 mg/gün dozda alendronat ve 1000 mg/gün kalsiyum verildi. Çalışmanın başlangıcında ve sonunda DXA yöntemi ile hastaların lomber bölge, femur boynu, trokanterik bölge ve Ward üçgeni KMY ölçümleri gerçekleştirildi. Tedavi sonrasında, alendronat kullanan hastaların lomber bölge, femur boynu, trokanterik bölge ve Ward üçgeninde önemli KMY artışları oldu (sırasıyla p<0.001, p<0.05, p<0.05, p<0.05). Kalsitonin uygulanan hastaların ise sadece lomber bölge KMY' da artış görüldü (p<0.001), buna karşın femur boynu, trokanterik bölge ve Ward üçgeni KMY' da ise istatistiksel anlamı olan bir değişiklik gözlenmedi. Gruplar birbiri ile karşılaştırıldığında alendronat kullanan grubun lehine olmak üzere lomber bölge KMY' unda anlamlı bir artış olduğu görüldü (p<0.05). Elde ettiğimiz bu sonuçlar KMY' unu arttırmak açısından alendronat tedavisinin idiopatik erkek osteoporozunda daha etkili olduğunu düşündürdü.