SavedAdd your journal

Journals / Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2009 / Cilt: 13 - Sayı: 1

İbn Sina’nın Selbî Yorumlama Metodu

Adnan KÜÇÜKALİ
Pages
57–68
Publication Date
2010-04-19
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

İbn Sina’nın bu selbî yorumlama metodu Ortaçağ’da özellikle Yahudi filozofu Moses Maimonides (İbn Meymun) tarafından benimsenmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz İbn Sina’nın selbî yorumlama metoduna göre; Tanrı özü itibarı ile her herhangi bir olumlu sıfatla nitelendirilmemelidir, Onun herhangi bir olumlu sıfatını anlamlandı- rırken, olumsuz anlamlandırma (selbî yorumlama) yapılmalıdır.
📊
Key Findings & Data:Öz İbn Sina’nın selbî yorumlama metoduna göre; Tanrı özü itibarı ile her herhangi bir olumlu sıfatla nitelendirilmemelidir, Onun herhangi bir olumlu sıfatını anlamlandı- rırken, olumsuz anlamlandırma (selbî yorumlama) yapılmalıdır.
💡
Conclusion & Impact:İbn Sina’nın bu selbî yorumlama metodu Ortaçağ’da özellikle Yahudi filozofu Moses Maimonides (İbn Meymun) tarafından benimsenmiştir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler İbn Meymun · İbn Sina · Selbî Yorum

Özet

Öz İbn Sina’nın selbî yorumlama metoduna göre; Tanrı özü itibarı ile her herhangi bir olumlu sıfatla nitelendirilmemelidir, Onun herhangi bir olumlu sıfatını anlamlandı- rırken, olumsuz anlamlandırma (selbî yorumlama) yapılmalıdır. İbn Sina’nın bu selbî yorumlama metodu Ortaçağ’da özellikle Yahudi filozofu Moses Maimonides (İbn Meymun) tarafından benimsenmiştir.

🔖

Cite This Article

KÜÇÜKALİ, A. (2010). İbn Sina’nın Selbî Yorumlama Metodu. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 13 - Sayı: 1, 57–68. https://ajindex.com/articles/28652

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. Altıntaş, H. (2002). İbn Sînâ Metafiziği. Ankara:
  2. Kültür Bakanlığı Yay. Angeles, P. A. (1981). A Dictionary of Philosophy. London: Harper & Row, Publishers.
  3. Atay, H. (1974). Fârabi ve İbn Sînâ ’ya göre Yaratma. Ankara:
  4. AÜ Yay. Bingöl, A. “İbn Sînâ’da Mantıkî Mâhiyet ve Bilinmesi”, Uluslararası İbn Türk, Hârezmi, Fârâbî, Beyrûnî ve İbn Sînâ Sempozyumu Bildirileri, (Mayıs 1990). (ss. 139–146) Anka- ra: Ankara Tarih Kurumu Basımevi. Buijs, J. A. (1988). “The negative Theology of Maimonides and Aquinas”, The Review of Metaphysics. Vol: XLI, Number: 4, s.727. Burrell, A. (1986). Knowing the Unknowable God: Ibn-Sina, Maimonides, Aquinas. Not- re Dame, Indiana: University of Notre Dame Press.
  5. Cevizci, A. (1999).
  6. Ortaçağ Felsefesi Tarihi, Bursa: Asa Kitabevi.
  7. Delhili, R. Efendi. (1972). İzharu’l-Hak. (Çev. Ömer Fehmi Efendi ve Nüzhet Efendi). İstanbul:
  8. Sönmez Neşriyat. Drory, J. (Ed.) (1996).“The Early Decades of Ayyûbid Rule”, Perspectives on Maimoni- des: Philosophical and Historical Studies. London: Vallentine Mitchell & Co. Ltd. Press.
  9. Ehrenkreutz, A. S. (1996). Perspectives on Maimonides: Philosophical and Historical Studies. Kraemer Joel L. (Ed.) “Saladin’s Egypt and Maimonides”, (ss. 303–308) Lon- don: Vallentine Mitchell & Co. Ltd. Pres. Fârâbî. (trhs.). “Fusûsü’l–hikem”, Fârâbî. (Çev. H. Ziya Ülken ve Kivamettin Burslav), İstanbul: Kanaat Kitabevi. Fazlu’r-Rahman. (1990). “God and Creation: An Ecumenical Symposium.” David B. Bu- rell and Bernard, Mc Ginn (Editors), İbn Sina’s Theory of the God-World Relationship, (ss. 50–72). Indiana: University of Notre Dame Pres. Gölcük, Ş. ve Toprak, S. (1988). Kelâm. Konya: SÜ İlh. Fak. Yay. Hyman, A. (1996).
  10. History of İslamic Philosophy I., Seyyed Hossein Nasr and Oliver Leamen (Editors). “Jewish Philosophy in the Islamic World”, (s.s.677-695). London and New York: Routledge. Inati, S. (1996). History of İslamic Philosophy I. Seyyed Hossein Nasr and Oliver Lea- men, Routledge (Editors). “Ibn Sînâ”, (ss. 231-243) London and New York: Routledge. İbn Meymun. (Ed.) (1963). (Moses Maimonides). The Guide of the Perplexed I-II. Chi- cago and London: The University of Chicago Press. ________ (1975). Delâletü’l-Hâirîn. (Çev. ve tahk. Hüseyin Atay). Ankara: Ankara Ünv. İlh. Fak. Yay. ________ (1960). Makâle fi sınâ’ati’l-mantık. (Çev.ve thk. Mübahat Türker). Ankara Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi, Ankara XVIII(1–2), 9–63. İbn Sînâ. (1992). en-Necat II, (ilahiyat bölümü) (Tah.Abdurrahman Umeyra) Beyrut: Daru’l-Cil. ___