SavedAdd your journal

Journals / Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2018 / Cilt: 18 - Sayı: 4

OYUN UYGULAMALARI VE ÖĞRETMEN MERKEZLİ ÖĞRETİM İLE GERÇEKLEŞTİRİLEN VOLEYBOL DERSLERİNİN KARŞILAŞTIRMALI OLARAK İNCELENMESİ

Mehmet ASMA
Mümine SOYTÜRK
Pages
1903–1920
Publication Date
2018-12-28
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sonuçlara göre OUY’un kullanımının Beden Eğitimi ve Spor Öğretimi alanına önemli katkı sağlayacağı düşünülmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Araştırmanın amacı Oyun Uygulamaları Yaklaşımı (OUY) ve öğretmen merkezli öğretimle (ÖMÖ) gerçekleştirilen voleybol derslerinin, öğrencilerin voleybola ilişkin öğrenme çıktıları açısından incelenmesidir.
📊
Key Findings & Data:Çalışma grubu voleybol dersi alan 62 üniversite birinci sınıf öğrencisidir.
💡
Conclusion & Impact:Sonuçlara göre OUY’un kullanımının Beden Eğitimi ve Spor Öğretimi alanına önemli katkı sağlayacağı düşünülmektedir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Oyun Uygulamaları · Öğretmen Merkezli Öğretim

Özet

Araştırmanın amacı Oyun Uygulamaları Yaklaşımı (OUY) ve öğretmen merkezli öğretimle (ÖMÖ) gerçekleştirilen voleybol derslerinin, öğrencilerin voleybola ilişkin öğrenme çıktıları açısından incelenmesidir. Araştırma öntest-sontest kontrol gruplu deneysel desende gerçekleştirilmiştir. Çalışma grubu voleybol dersi alan 62 üniversite birinci sınıf öğrencisidir. Veri toplama araçları olarak bilişsel alan için araştırmacılar tarafından geliştirilen “voleybol bilgi testi”, duyuşsal alan için “Voleybol Dersine Karşı Tutum Ölçeği”, psikomotor alan için “Voleybol Beceri Testi” kullanılmıştır. Veri analizinde bağımsız örneklemler t testi ve mann whitney u testi kullanılmıştır. Grupların erişi puanları arasında bilişsel boyutta OUY lehine anlamlı fark tespit edilmiştir. Duyuşsal boyutta her iki yaklaşım arasında fark yokken, psikomotor becerilerden sadece servis erişi puanları arasında yine OUY lehine anlamlı fark tespit edilmiştir. Beceri düzeylerine göre erişi puanlarının analizinde, alt ve orta beceri düzeylerinde OUY, üst beceri düzeyinde ise ÖMÖ lehine yüksek puanlar elde edilmiştir. Sonuçlara göre OUY’un kullanımının Beden Eğitimi ve Spor Öğretimi alanına önemli katkı sağlayacağı düşünülmektedir.

🔖

Cite This Article

ASMA, M., SOYTÜRK, M. (2018). OYUN UYGULAMALARI VE ÖĞRETMEN MERKEZLİ ÖĞRETİM İLE GERÇEKLEŞTİRİLEN VOLEYBOL DERSLERİNİN KARŞILAŞTIRMALI OLARAK İNCELENMESİ. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 18 - Sayı: 4, 1903–1920. https://ajindex.com/articles/284

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (9)

  1. Alagül, Ö. ve Gürsel, F. (2017).
  2. Taktiksel Oyun Modeli TOM. Mirzeoğlu, A. D. (Edt.) Model Temelli Beden Eğitimi Öğretimi, Spor Yayınevi ve Kitabevi,
  3. Ankara.
  4. Akarçeşme, C., Yıldıran, İ. Akif Bakır, M., Arslan, Y. (2010) The Relation Among The Setter Position Setter Height And Game Result in Elite Women Volleyball, Ovidius University Annals, Series Physical Education & Sport/Science, Movement & Health. 10 (2), 433-439.
  5. Alexander, P. A. (2006). Psychology in learning and instruction. Upper Saddle River, N.J:Pearson Merrill Prentice Hall. Asma, M., Akarçeşme, C., Ward, P., Çamlıyer, H. ve Yıldıran, İ. (2016). Voleybol alan bilgisi eğitiminin ortaokul beden eğitimi öğretmenlerinin pedagoji alan bilgisi ve öğrenci öğrenmesi üzerine etkilerinin incelenmesi. 14. Uluslararası Spor Bilimleri Kongresi, 01-04
  6. Kasım, Antalya. Ayvazo, S., Ward, P. ve Stuhr, P. T. (2009). Teaching and assessing content knowledge in preservice physical education. Journal of Physical Education, Recreation, and Dance, 81(4), 40-44. Bartlett,J., Smith, L., Davis, K. ve Peel, J. (1991) Development of a Valid Volleyball Skills Test Battery Journal of Physical Education, Recreation & Dance, 62 (2) 19-21,Doi:10.1080/07303084.1991. 10606554. Bechtel, P.A., ve O’Sullivan, M. (2007). Enhancers and inhibitors of teacher change among secondary physical educators. Journal of Teaching in Physical Education, 26, 221-235. Doi: 10.1123/jtpe.26.3.221 Büyüköztürk, Ş. (2007). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı (8. Baskı). Ankara:
  7. PegemA Yayıncılık. Casey, A. (2014) Models-based practice: great white hope or white elephant? Physical Education and Sport Pedagogy, 19 (1),18 - 34. Doi: 10.1080/17408989.2012.726977. Edginton, C.R. Chin, M.K., Demirhan, G. (2010). Beden Eğitimi ve Sağlık: Yeni Bir Küresel Görüş Birliği Spor Bilimleri Dergisi Hacettepe Journal of Sport Sciences 21 (3), 122–128.
  8. Fernandez-Rio, J. (2016). Health-based Physical Education: A Model for Educators, Journal of Physical Education, Recreation & Dance, 87(8), 5-7, DOI:10.1080/07303084.2016.1217123. Haerens, L., Kirk, D., Cardon, G., ve De Bourdeaudhuij, I. 2011. Toward the Development of a Pedagogical Model for Health-Based Physical Education. Quest, 63, 321-338.
  9. Holt, J. E., Ward, P. ve Wallhead, T. L. (2006). The transfer of learning from play practices to game play in young adult Soccer players. Physical Education and Sport Pedagogy. 11, 101-118, Doi:10.1080/17408980600708270. Iserbyt, P., Ward, P., Li, W. (2015). Effects of impro