Journals / Marmara Pharmaceutical Journal / 2017 / Cilt: 21 - Sayı: 2

Kozmetik Ürünlerin Fototoksik Etkileri: Mekanizması ve Alternatif Test Metotları

Pages
207–215
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu derlemede fototoksisitenin mekanizması ile bu toksik etkinin belirlenmesi amacıyla kullanılan alternatif test yöntemleri değerlendirilecektir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Güneş ışığı ve fotoreaktif ksenobiyotiklere maruz kalan deride, normal olmayan deri reaksiyonları görülebilir.
📊
Key Findings & Data:Özellikle 3R kuralının kabul görmesinden sonra kimyasal maddelerin ve kozmetik ürünlerin potansiyel toksik etkilerinin değerlendirilmesi için, in vivo modellerin yerine birçok alternatif in vitro yöntem geliştirilmiş, valide edilmiş ve düzenleyici kuruluşlar tarafından kabul edilmiştir. 11 Mart 2013 tarihinde Avrupa Birliği’nde hayvanlar üzerinde test edilen her tür kozmetik ve kişisel bakım ürününün satışının yasaklanması ile birlikte kozmetik ürünlerin güvenlilik değerlendirmelerinde alternatif In vitro toksisite testleri kullanılmaya başlanmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Bu derlemede fototoksisitenin mekanizması ile bu toksik etkinin belirlenmesi amacıyla kullanılan alternatif test yöntemleri değerlendirilecektir.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:2013 Verileri
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Güneş ışığı ve fotoreaktif ksenobiyotiklere maruz kalan deride, normal olmayan deri reaksiyonları görülebilir. Fototoksisite, fotoreaktif kimyasal maddeler ve ışığa derinin aynı anda maruz kalması sonucu oluşan yanıtı olarak tanımlanır. Eritem, ödem, deri irritasyonu, kaşıntı gibi çeşitli belirtiler ile kendini gösterir. Bazı organik kimyasal maddelerin moleküler yapılarının UV ışığı absorblayan özellikte olması, madde tarafından oluşturulacak fototoksisiteyi indükleyebilir. Bu yapıya sahip ilaç ve kozmetik ürünlerin sayısı gün geçtikçe artmaktadır. Kimyasal maddelerin fototoksik potansiyellerini belirlemek için çeşitli test yöntemi geliştirilmiştir. Özellikle 3R kuralının kabul görmesinden sonra kimyasal maddelerin ve kozmetik ürünlerin potansiyel toksik etkilerinin değerlendirilmesi için, in vivo modellerin yerine birçok alternatif in vitro yöntem geliştirilmiş, valide edilmiş ve düzenleyici kuruluşlar tarafından kabul edilmiştir. 11 Mart 2013 tarihinde Avrupa Birliği’nde hayvanlar üzerinde test edilen her tür kozmetik ve kişisel bakım ürününün satışının yasaklanması ile birlikte kozmetik ürünlerin güvenlilik değerlendirmelerinde alternatif In vitro toksisite testleri kullanılmaya başlanmıştır. Fototoksisite testleri de dahil bu alternatif testler birçok toksisite çalışması için uygundur. Bu derlemede fototoksisitenin mekanizması ile bu toksik etkinin belirlenmesi amacıyla kullanılan alternatif test yöntemleri değerlendirilecektir.

🔖

Cite This Article

KÖSE, Ö., ERKEKOĞLU, Ü. P., SABUNCUOĞLU, S., GÜMÜŞEL, B. K. (2017). Kozmetik Ürünlerin Fototoksik Etkileri: Mekanizması ve Alternatif Test Metotları. Marmara Pharmaceutical Journal, Cilt: 21 - Sayı: 2, 207–215. https://ajindex.com/articles/283728

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (9)

  1. Freeman AK, Gordon M. Dermatologic diseases and problems. In: Geriatric Medicine (4th edition). Springer, New York. 2006, pp. 869-881.
  2. Kim K, Park H, Lim KM. Phototoxicity: Its Mechanism and Animal Alternative Test Methods. Toxicol Res 2015;31:97- 104. Review. Erratum in: Toxicol Res 2015; 31:321. Organization for Economic Cooperation and Development (OECD) Test No. 432: In vitro 3T3 NRU Phototoxicity Test. OECD, Paris: OECD Publishing. No. 432, Paris 2004.
  3. Lugovic L, Situm M, Ozanic-Bulic S, Sjerobabski-Masnec I. Phototoxic and photoallergic skin reactions. Coll Antropol 2007;1: 63-7. Allen JE. Drug-induced photosensitivity. Clin Pharm 1993;12:580-7. Lim HW. Abnormal responses to ultraviolet radiation: photosensitivity induced by exogenous agents. In: Fitzpatrick’s Dermatology in General Medicine. Editors: Wolff K, Goldsmith LA, Katz SI. McGraw-Hill Company, New York. 2007, pp.1589-2820.
  4. Maibach H, Honari G. Applied Dermatotoxicology, Clinical Aspects. Elsevier. 2014, pp.41–56. International Conference on Harmonization of Technical Requirements for Registration of Pharmaceuticals for Human Use (ICH), ICH S10 Photosafety Evaluation of Pharmaceuticals Guidance for Industry U.S. Department of Health and Human Services Food and Drug Administration Center for Drug Evaluation and Research (CDER) Center for Biologics Evaluation and Research (CBER), 2015. Tonnesen HH. Formulation and stability testing of photolabile drugs. Int J Pharm 2001; 225:1-14. Goncalo M. Phototoxic and photoallergic reactions. In: Contact Dermatitis. Springer. 2011, pp.361-376. Ferguson J. Photosensitivity due to drugs. Photodermatol Photoimmunol Photomed 2002;18:262-9.
  5. Adachi T, Satou Y, Satou H, Shibata H, Miwa S, Iwase Y, Yamamoto T, Nishida A, Masutomi N. Assessment of 8-methosypsoralen, lomefloxacin, sparfloxacin, and pirfenidone phototoxicity in Long-Evans rats. Int J Toxicol 2015;34:16-23.
  6. Boudon SM, Plappert-Helbig U, Odermatt A, Bauer D. Characterization of vemurafenib phototoxicity in a mouse model. Toxicol Sci 2014;137:259-67.
  7. Yazici AC, Baz K, İkizoglu G, Kokturk A, Uzumlu H, Tataroglu C. Celecoxib induced photoallergic drug eruption. Int J Dermatol 2004;43:459-61.
  8. Onoue S, Seto Y, Kato M, Aoki Y, Kojo Y, Yamada S. Inhalable powder formulation of pirfenidone with reduced phototoxic risk for treatment of pulmonary fibrosis. Pharm Res 2013;30:1586-96.
  9. Seto Y, Inoue R, Kato M, Yamada S, Onoue S. Photosafety assessments on pirfenidone: photochemical, photobiological, and pharmacok