AI Summary & Key Takeaways
AI InsightBu sonuç inme rehabilitasyon yöntemlerine proprioseptif eğitim programlarının da eklenmesi gerektirdiğini bize göstermektedir
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Amaç: İnme sonrası, kronik hemipleji olan hastalarda üst ekstremite proprioseptif eğitimin spastisite, fonksiyonel motor beceriler ve günlük yaşam aktivitesi üzerine etkisini araştırmak amaçlanmıştır. Yöntem: Araştırma Merkezine inme sonrası, kronik hemipleji tanısı ile başvuran 30 kronik hemiplejik birey (17 kadın, 66.47±12,55 yaş) çalışmaya dahil edildi. Hastalar iki guba ayrıldı. Birinci gruba haftada 5 gün konvansiyonel fizyoterapi programı (FTR), ikinci gruba ise bu programa ek olarak haftada 5 gün proprioseptif eğitim programı (PE) eklenmiştir. Hastaların tedavi öncesi ve 6 hafta sonrasında; modifiye ashworth ölçeği (MAÖ), Fugl-Meyer Üst Ekstremite Motor Değerlendirme Ölçeği (FÜM), Action-Research-Arm-Testi (ARAT), Motor Aktivite Günlüğü-28 Ölçeği (MAG-28) uygulandı. İstatiksel olarak SSPS-22,0 programı kulanıldı ve p 0,05), FÜM, ARAT ve MAG-28 ölçeklerinde istatiksel olarak hem FTR (p 0.3). Sonuç: İnme sonrası, kronik hemipleji olan hastalarda üst ekstremite proprioseptif eğitiminin üst ekstremitede hareket sıklığı ve kalitesini artırmada konvansiyonel tedaviye göre daha iyi sonuç gösterdiği görülmüştür. Bu sonuç inme rehabilitasyon yöntemlerine proprioseptif eğitim programlarının da eklenmesi gerektirdiğini bize göstermektedir
Özet
Objective: We aimed to investigate the effect of upper extremity proprioceptive training on spasticity and functional motor skills in patients with chronic hemiplegia occurring after stroke. Method: Thirty chronic hemiplegic patients (17 females, mean age: 66.47±12.55 years) admitted to the Research Center with a diagnosis of chronic hemiplegia developed after stroke were included in the study. Patients were divided into two groups. The first group received a conventional physiotherapy program (PTR) for 5 days a week and the second group additionally received a proprioceptive training program (PTR-PT) for 5 days a week. Before and 6 weeks after the treatment modified Ashworth scale (MAS), Fugl-Meyer upper extremity motor evaluation scale (FMA) and action-researcharm-test (ARAT) and motor activity log-28 scale (MAL-28) were applied. SSPS-22.0 program was used for statistical evaluation and p 0.05). There was a statistically significant improvement in both PTR (p 0.3). Conclusion: It was observed that upper extremity proprioceptive training yielded better results in patients with chronic hemiplegia developed after stroke than conventional therapy in increasing the frequency and quality of movement in upper extremity. This result shows that proprioceptive training programs should be added to stroke rehabilitation methods