AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIncreased access number is associated with more blood transfusion, long operative duration, more complications, and more opioid needs.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: We aimed to evaluate the results and comlications of percutaneous nephrolithotomy (PCNL) treatment in patients with staghorn calculi. Materials and methods: We performed multi-access PCNL in 54 patients with staghorn stones in our department between 2004 to 2007. Of these patients, 2 access tracts were used for 41, 3 access tracts for 8, and 4 access tracts for 5 patients. The mean stone burden was 10.7 $cm^2$ for 2 access group, 11.7 $cm^2$ for 3 access group, and 11.2 $cm^2$ for 4 access group. Preoperative data including stone surface area, stone locations, and patient demograghics were recorded. Access number, transfusion rate, and operative duration were recorded intraoperatively. Stone-free rates and need for opioids were determined postoperatively. Results: Transfusion rate was 24.3% in 2 access group, 37.5% in 3 access group, and 80% in 4 access group. The mean operative duration was 145, 157, and 189 sec in 2, 3, and 4 access groups, respectively. Stone-free rate was 63.4%, 50%, and 20%; need of opioids was 4.8%, 25%, and 60% in three groups. Two A-V fistulas, one in 3 access group and the other in 4 access group, were treated by chemoembolisation. Conclusion: Stone burden is not the most important factor for stone-free rates in complex and branched renal calculi. Different caliceal locations of stones is more predictive for stone-free rates for staghorn stones. Increased access number is associated with more blood transfusion, long operative duration, more complications, and more opioid needs.
Özet
Amaç: Çalışmamızda, staghorn taşlı hastalarda perkütan nefrolitotomi (PCNL) tedavisinin sonuçlarını ve komplikasyonlarını değerlendirmeyi amaçladık. Gereç ve yöntem: Kliniğimizde 2004-2007 yılları arasında staghorn taşı olan 54 hastaya multiple akses PCNL operasyonu yaptık. Bu hastaların 41’inde 2 akses, 8’inde 3 akses, 5’inde 4 akses traktı kullanıldı. Ortalama taş yükü 2 akses traktı kullanılan grupta 10.7 $cm^2,$ 3 akses grubunda 11.7 $cm^2,$ 4 akses grubunda 11.2 $cm^2,$ idi. Preoperatif olarak taş yüzey alanları, taşların lokalizasyonları ve hastaların demografik verileri kaydedildi. İntraoperatif olarak akses sayısı, transfüzyon oranı ve operasyon süresi kaydedildi. Taşsızlık oranları ve opioid ihtiyacı postoperatif olarak incelendi. Bulgular: Transfüzyon oranı 2 akses grubunda %24.3, 3 akses grubunda %37.5, 4 akses grubunda %80 idi. Ortalama operasyon süresi 2, 3 ve 4 akses gruplarında sırasıyla 145, 157 ve 189 dakika idi. Taşsızlık oranı ise sırasıyla %63.4, %50 ve %20 olup, opioid ihtiyacı %4.8, %25 ve %60 idi. Biri 4 akses grubunda ve diğeri 3 akses grubunda olmak üzere gelişen 2 A-V fistül kemoembolizasyonla tedavi edildi. Sonuç: Kompleks ve dallanmış böbrek taşlarında, taş yükü taşsızlık oranı için en önemli faktör değildir. Taşların farklı kalisiyel lokalizasyonlarda olması, staghorn taşlarda taşsızlık oranını belirleyen daha önemli bir faktördür. Akses sayısını arttırmak daha fazla kan trasfüzyonu, uzun operasyon süresi, daha fazla komplikasyon ve daha fazla opioid ihtiyacı ile ilişkilidir.