SavedAdd your journal

Journals / Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi / 2018 / Cilt: 47 - Sayı: 47

Affetmenin Yordayıcısı Olarak Duygusal Zekâ

Esra ASICI
Pages
23–37
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Elde edilen bulgular ilgili literatür ışığında tartışılarak gelecek araştırmalar için öneriler sunulmuştur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmada duygusal zekâ özelliğinin üniversite öğrencilerinin affetme düzeyi üzerindeki yordayıcı rolü incelenmiştir.
📊
Key Findings & Data:Araştırmanın katılımcılarını Dokuz Eylül Üniversitesi’nin çeşitli fakültelerinde okumakta olan 308 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Elde edilen bulgular ilgili literatür ışığında tartışılarak gelecek araştırmalar için öneriler sunulmuştur.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Affetme · duygusal zeka özelliği · üniversite öğrencileri

Özet

Bu çalışmada duygusal zekâ özelliğinin üniversite öğrencilerinin affetme düzeyi üzerindeki yordayıcı rolü incelenmiştir. Araştırmanın katılımcılarını Dokuz Eylül Üniversitesi’nin çeşitli fakültelerinde okumakta olan 308 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Veriler Heartland Affetme Ölçeği (HAÖ), Duygusal Zeka Özelliği Ölçeği Kısa Formu (DZÖÖ-KF) ve araştırmacı tarafından hazırlanan kişisel bilgi formu aracılığıyla online olarak toplanmıştır. Verilerin analizinde pearson momentler çarpımı korelasyon katsayısı ve çoklu doğrusal regresyon analizi teknikleri kullanılmıştır. Bulgulara göre, üniversite öğrencilerinin affetme düzeyi ile duygusal zekâ özelliği arasında istatistiksel olarak anlamlı düzeyde ve pozitif yönde ilişki vardır. Duygusal zekâ özelliğinin iyi oluş, öz kontrol, duygusallık ve sosyallik boyutları birlikte üniversite öğrencilerinin affetme düzeyindeki değişimin %27’sini açıklamaktadır. İyi oluş ve öz kontrol üniversite öğrencilerinin affetme düzeyini anlamlı olarak yordarken; duygusallık ve sosyallik üniversite öğrencilerinin affetme düzeyi üzerinde anlamlı bir etkiye sahip değildir. Elde edilen bulgular ilgili literatür ışığında tartışılarak gelecek araştırmalar için öneriler sunulmuştur.

🔖

Cite This Article

ASICI, E. (2018). Affetmenin Yordayıcısı Olarak Duygusal Zekâ. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, Cilt: 47 - Sayı: 47, 23–37. https://ajindex.com/articles/281273

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (11)

  1. Allemand, M., Amberg, I.,Zimprich, D.ve Fincham, F. D. (2007). The Role of Trait Forgiveness and Relationshıp Satisfaction in Episodic Forgiveness. Journal of Social and Clinical Psychology, 26 (2), 199-217.
  2. Armstrong, A. R., Galligan, R. F., ve Critchley, C. R. (2011). Emotional Intelligence and Psychological Resilience to Negative Life Events. Personality and Individual Differences, 51(3), 331-336.
  3. Asıcı, E. ve Karaca, R. (2014). Öğretmen Adaylarında Affetme Özelliği ve Öz-Duyarlık. Journal of Academic Social Science Studies, 27, 489-505. Doi: 10.9761/JASSS2428 Aslan, Ş. (2008). Duygusal Zekâ, Bireylerarası Çatışmayı Çözümleme Yöntemleriyle İlişkili Midir? Schutte'nın Duygusal Zekâ Ölçeğinin Geçerlilik ve Güvenilirlik Çalışması. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 13(3), 179-200.
  4. Avery, C. M. (2008). The Relationship between Self-Forgiveness and Health: Mediating Variables and Implications for Well-Being. Unpublished Doctoral Dissertation. University of Hartford, Instutite of Professional Psychology. Barber, L.,Maltby, J. ve Macaskill, A. (2005). Angry Memories and Thoughts of Revenge: The Relationship between Forgiveness and Anger Rumination. Personality and Individual Differences, 39, 253-262.
  5. Baumeister, R. F., Vohs, K. D. ve Tice, D. M. (2007). The Strength Model of Self-Control. Current Directions in Psychological Science, 16(6), 351-355.
  6. Bono, G.,McCullough, M. E. ve Root, L. M. (2007).
  7. Forgiveness, Feeling Connected to Others, and Well-Being: Two Longitudinal Studies. Personality and Social Psychology Bulletin, 34, 182- 195. Brose, L. A.,Rye, M. S.,Lutz-Zois, C. ve Ross, S. R. (2005). Forgiveness and Personality Traits. Personality and Individual Differences, 39, 35-46.
  8. Brown, R. P. (2003). Measuring Individual Differences in The Tendency to Forgive: Construct Validity and Links with Depression. Personality and Social Psychology Bulletin. 29, 759-771.
  9. Burnette, J.L., Davisson, E. K., Finkel, E. J., Tongeren D. R. V., Hui, C. M ve Hoyle R. H. (2014). Self-Control and Forgiveness: A Meta-Analytyic Review. Social Psychological and Personality Science, 5(4), 443-450. Doi: 10.1177/1948550613502991. Bugay, A. ve Demir, A. (2010). A Turkish Version of Heartland Forgiveness Scale. Procedia Social and Behavioral Sciences, 5, 1927-1931.
  10. Büyüköztürk, Ş.,Kılıç Çakmak, E.,Akgün, Ö. E.,Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2012). Bilimsel Araştırma Yöntemleri (7. Baskı). Ankara:
  11. Pegem Akademi. Can, A. (2014). SPSS ile Bilimsel A