Journals / Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi / 2019 / Cilt: 50 - Sayı: 50

Sosyal Duygusal Yeterlik Anketi’nin (SDYA) Türkçe’ye Adaptasyonu: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Pages
109–124
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sonuç olarak, Türkçe’ye çevrilen SDYA’nın ortaokul öğrencilerinin sosyal duygusal yeterliklerini belirleme amacıyla yürütülecek çalışmalarda kullanılabilecek geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğu görülmüştür.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmanın amacı, Sosyal Duygusal Yeterlik Anketi (SDYA - Social Emotional Competencies Questionnaire)’nin Türkçe’ye uyarlanması ve gerçekleştirilecek uygulamaları için geçerli ve güvenilir ölçümler yapılabileceğine dair kanıtlar elde etmektir.
📊
Key Findings & Data:Bu çalışma, 3 farklı ilde bulunan 5 farklı ortaokulda öğrenimlerine devam eden 431 öğrenciden elde edilen veriler kullanılarak gerçekleştirilmiştir (=13.25, , 0.86, =174, =257).
💡
Conclusion & Impact:Sonuç olarak, Türkçe’ye çevrilen SDYA’nın ortaokul öğrencilerinin sosyal duygusal yeterliklerini belirleme amacıyla yürütülecek çalışmalarda kullanılabilecek geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğu görülmüştür.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:sosyal duygusal yeterlik · geçerlik · güvenirlik

Özet

Bu çalışmanın amacı, Sosyal Duygusal Yeterlik Anketi (SDYA - Social Emotional Competencies Questionnaire)’nin Türkçe’ye uyarlanması ve gerçekleştirilecek uygulamaları için geçerli ve güvenilir ölçümler yapılabileceğine dair kanıtlar elde etmektir. Bu çalışma, 3 farklı ilde bulunan 5 farklı ortaokulda öğrenimlerine devam eden 431 öğrenciden elde edilen veriler kullanılarak gerçekleştirilmiştir (=13.25, , 0.86, =174, =257). SDYA’nın orijinal faktör yapısının Türkçe formu için geçerli olup olmadığının belirlenebilmesine yönelik doğrulayıcı faktör analizi (DFA) gerçekleştirilmiştir. DFA analizi sonucunda, SDYA’nın orijinal faktör yapısının Türkçe adaptasyonu için doğrulandığı görülmüştür. Ayrıca, ölçüt geçerliğinin belirlenebilmesine yönelik, SDYA ile Sosyal Duygusal Öğrenme Ölçeği (SDÖÖ) arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Elde edilen bulgulara göre her iki ölçeğin alt boyutların tamamı arasında anlamlı düzeyde ilişkilerin olduğu görülmüştür. SDYA’nın güvenirliğinin belirlenebilmesine yönelik Cronbach Alfa iç tutarlılık katsayıları hesaplanmış, ayrıca ölçekten elde edilen puanların kararlılığını belirlemeye yönelik test-tekrar test güvenirliğine bakılmıştır. Elde edilen bulgular SDYA’nın tutarlı ve kararlı ölçümler gerçekleştirdiğini göstermiştir. Sonuç olarak, Türkçe’ye çevrilen SDYA’nın ortaokul öğrencilerinin sosyal duygusal yeterliklerini belirleme amacıyla yürütülecek çalışmalarda kullanılabilecek geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğu görülmüştür.

🔖

Cite This Article

EKŞİ, H., TUNCER, E., AVCU, A. (2019). Sosyal Duygusal Yeterlik Anketi’nin (SDYA) Türkçe’ye Adaptasyonu: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, Cilt: 50 - Sayı: 50, 109–124. https://ajindex.com/articles/281245

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. Arslan, S. ve Akın, A. (2013). Sosyal Duygusal Öğrenme Ölçeği: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 25, 23-33.
  2. Baydan, Y. (2010). Sosyal-Duygusal Beceri Algısı Ölçeği’nin Geliştirilmesi Ve Sosyal-Duygusal Beceri Programının Etkililiği. Doktora Tezi, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  3. Beauchamp, M. H., & Anderson, V. (2010). SOCIAL: An integrative framework for the development of social skills. Psychological Bulletin, 136, 39-64.
  4. Beland, K. (2007). Boosting social and emotional competence. Educational Leadership, 64(7), 68-71.
  5. Buysse, V., Goldman, B. D., West, T., & Hollingsworth, H. (2008). Friendships in early childhood: Implications for early education and intervention. In W. H. Brown, S. L. Odom, & S. R. McConnell (Eds.), Social competence of young children: Risk, disability, and intervention (pp. 77-97).
  6. Baltimore, MD: Brookes. Büyüköztürk, Ş. (2012). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara:
  7. Pegem Akademi. Cheng, H., & Furnham, G. (2002). Personality, peer relations, and self -confidence as predictors of happiness and loneliness. Journal of Adolescence, 25, 327-339.
  8. Ciarrochi, J., Wilson, C. J., Deane, F. P., & Rickwood, D. (2003). Do difficulties with emotions inhibit helpseeking in adolescence? the role of age and emotional competence in predicting help-seeking intentions. Counselling Psychology Quarterly, 16, 103-120.
  9. Cigala, A., Mori, A., & Fangareggi, F. (2014). Learning others’ point of view: perspective taking and prosocial behaviour in preschoolers. Early Child Development and Care, 185, 1199-1215.
  10. Cohen. J., Onunaku, N., Clothier, S., & Poppe, J (2005). Helping young children succeed. Strategies to promote childhood social and emotional competence. Washington: National Conference of State Legislatures, September. Coryn, L.S.C.,Spybrook,K.J., Evergreen, D.H.S., ve Blinkiewicz, M. (2009). Development andevaluation of theSocial-Emotional Learning Scale. Journal of PsychoeducationalAssessment, 27(4), 283-295. D’Amore, D. (2008). Socıal Awareness as an indicator of self-awareness: the Mead-Cooley model and research methodology in nonhumanprimates. Tcnj Journal of Student Scholarship. April, Voluma X: 1-9.
  11. Denham, S. (2006). Social-emotional competence as support for school readiness: What it is and how do we assess it? Early Education and Development, 17(1), 57-89.
  12. Denham, S., Blair, K., DeMulder, E., Levitas, J., Sawyer, K., Auerbach-Major, S., & Queenan, P. (2003). Pre