Journals / Medical Network Klinik Bilimler ve Doktor / 2000 / Cilt: 6 - Sayı: 5

Determination of anal incontinance incidance in urinary incontinent women

Üriner inkontinanslı hastalarda anal inkontinans sıklığının belirlenmesi

Pages
669–673
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

CONCLUSION: If a patient has urinary incontinence and/or pelvic organ prolapsus, anal incontinance must be asked and anal manometric examination must be performed.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:OBJECTIVE: Insidance of anal incontinence in urinary incontinent women and determination of predisposing factors.
📊
Key Findings & Data:MATERIAL AND METHOD: Twenty four urinary incontinent women (UI+) and 20 urinary continent women (U1-) have been diagnosed in Süleymaniye Maternity Hospital on March, 1998 to September 1998 were researched .
💡
Conclusion & Impact:CONCLUSION: If a patient has urinary incontinence and/or pelvic organ prolapsus, anal incontinance must be asked and anal manometric examination must be performed.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Tanı teknik ve işlemleri · Fekal inkontinens · Manometri

Abstract

OBJECTIVE: Insidance of anal incontinence in urinary incontinent women and determination of predisposing factors. MATERIAL AND METHOD: Twenty four urinary incontinent women (UI+) and 20 urinary continent women (U1-) have been diagnosed in Süleymaniye Maternity Hospital on March, 1998 to September 1998 were researched . Urinary incontinence diagnosed by clinical examination and urodynamic evaluation. Anal incontinence diagnosed by anal manometric measurement, anal sphincter grading and anal sphincteric functional scoring. RESULTS: 62.5% ofUI+ patients have anal incontinence. 25% of UI-patients have anal incontinence. Detrusor instability was statistically significantly high in anal incontinent patients. Diagnostic value of anal incontinence was 79.5%. The patients have anal incontinence (A+) and have not anal incontinence (A-) examined for predisposant factors. Pelvic organ prolapsus and labor time was statistically significantly high. Resting and squeeze preasure in anal manometric examination, anal sphincter grading and anal sphincteric functional scoring were statistically significant in anal incontinence patients. CONCLUSION: If a patient has urinary incontinence and/or pelvic organ prolapsus, anal incontinance must be asked and anal manometric examination must be performed.

Özet

AMAÇ: Üriner inkontinanslı kadınlarda anal inkontinans sıklığı ve anal inkontinansa etkili faktörlerin ortaya çıkarılması GEREÇ VE YÖNTEM: Bu çalışma Mart 1998 - Eylül 1998 tarihleri arasında Süleymaniye Doğum ve Kadın Hastalıkları Hastanesinin ürojinekoloji polikliniğine başvuran ve üriner inkontinans teşhisi konmuş 24 kadında (Üİ+) ve normal sağlıklı 20 kadında (Üİ-) gerçekleştirildi. Üriner inkontinans tanısı klinik ürodinamik inceleme, anal inkontinans tanısı ise anal manometre, anal inkontinans derecelendirme skoru ve anal sfinkter fonksiyon skorlaması ile yapıldı. BULGULAR: Ü/+ olgularda %62,5 Ül- olgularda ise %25 oranında anal inkontinans tespit edilmiştir. Üriner inkontinans tiplerine bakıldığında detrusor instabiliteli olgularda anal inkontinans istatistiksel olarak anlamlı derecede daha sık görülmektedir. (p<0,05). Anal manometrik ölçümlerin tanı değeri %79,5 olarak bulunmuştur. Anal inkontinansı bulunan (Aİ+) ve bulunmayan (Ai-) grupların incelendiğinde pelvik organ prolapsusu ve travay süresinin uzun olması dışında diğer bulgularda istatistiki olarak anlamlı bir farklılık tesbit edilmemiştir. Aİ+ ve Al- olan olgular arasında yapılan analizde, istirahat basıncı, sıkma basıncı, anal inkontinans derecelendirme skoru ve anal sfinkter fonksiyon skoru istatistiksel olarak anlamlı oranda farklı bulunmuştur. SONUÇ: Ürojinekoloji polikliniklerine idrar kaçırma şikayeti ile başvuran ve özellikle pelvik organ prolapsusu olan hastalara ayrıntılı anal inkontinans sorgulaması ve anal manometri yapılması gereklidir.

🔖

Cite This Article

TURAN, Ö., KARTAL, E., YAŞAR, L., KARATEKE, A., KARTAL, S., ÇEBİ, Z., SAVAN, K. (2000). Determination of anal incontinance incidance in urinary incontinent women. Medical Network Klinik Bilimler ve Doktor, Cilt: 6 - Sayı: 5, 669–673. https://ajindex.com/articles/279632

References (9)

  1. Kuran O. Sistematik Anatomi. İstanbul: Filiz Kitapevi 1983 1. (ed): 559
  2. Morris P, Malt AR. Oxford text book of surgery, Lonodn: Oxford Universty Press 1994:1824
  3. Erk A. Novak Jinekoloji, İstanbul: Nobel Tip Kitapevleri, 1996: 619
  4. Jorge NMJ, Wexner DS; Etiology and Management of Fecal Incontinence. Dis Colon Rectum 1993; 36: 77
  5. Susan L, Jackson LS, Weber MA, Hull LT. Fecal Incontinence in women With urinary Incontinence and Pelvic Organ Prolapse. Obstet and Gynecol 1997; 89:423
  6. Thomas MT, Egan M, Walgrove A, Meade WT. The Prevalence of faecal and double incontinence, Community Medicinel984; 6: 216
  7. Tetzscher T, Sorensen M, Lose G, Christiansen J. Anal and urinary incontinence in women with obstetric anal sphincter rupture, British J. Obstet Gynecol 1996;103:1034
  8. Sultan HA, Kamm AM. Pudendal nerve damage during Labour: Prospective study before and after chid birth. Brit Obstet Gynecol 1994; 101: 22 -28
  9. Haadem K, Dahlström AJ, Ling L: Anal Sphincter Competence in Healthy Women: Clinical Implications of Age and other Factors, Obstect and Gynecology 1991; 78: 823. 10.Pedersen JK, Christiansen J. A study of the physiological variation in anal manometry. Br J Surg 1989; 76:69. 11.Laurberg S, Swash M.: Effect of aging in the anorectal sphincters and their innervation. Dis Colon Rectum 1989;32:732. 12.Enck P, Kuhlbusch R, Lubke H, Frieling T, Erckenbrecht JF. Age and sex and anorectal manometry in incontinence. Dis Colon Rectum 1989; 32:1026. 13.Mc Hugh SM, Diamont NE. Effect of age, gender and parity on anal canal pressures. Dig Dis Sci 1987;32:726.