Bu çalışmanın amacı dönemin savaş üzerine yazılan Euripides’in Troyalı Kadınlar ve Aristophanes’in Lysistrata adlı oyunlarında kadın imgesini tartışmaktır.
📌 3 Key Takeaways
🎯
Objective & Hypothesis:Öz Temelleri milattan önce altıncı yüzyılda Antik Yunan’da atılan tiyatro türü yüzyıllar boyunca gelişerek günümüze ulaşmıştır.
📊
Key Findings & Data:Her ne kadar yaklaşık iki bin beş yüz yıl önce yazılmış dahi olsa Antik Yunan büyük trajedi ve komedi ustalarının oyunları hala okunmakta ve sahnelenmekte, mesajları dönemin sınırlarını aşarak günümüze hitap etmektedir.
💡
Conclusion & Impact:Bu çalışmanın amacı dönemin savaş üzerine yazılan Euripides’in Troyalı Kadınlar ve Aristophanes’in Lysistrata adlı oyunlarında kadın imgesini tartışmaktır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler Antik Yunan Tiyatrosu · Savaş Oyunları · Kadın
Özet
Öz Temelleri milattan önce altıncı yüzyılda Antik Yunan’da atılan tiyatro türü yüzyıllar boyunca gelişerek günümüze ulaşmıştır. Her ne kadar yaklaşık iki bin beş yüz yıl önce yazılmış dahi olsa Antik Yunan büyük trajedi ve komedi ustalarının oyunları hala okunmakta ve sahnelenmekte, mesajları dönemin sınırlarını aşarak günümüze hitap etmektedir. Erkek egemen Yunan toplumunun belirlediği cinsiyet rolleriyle şekillenen antik dönem oyunlarında kadının evle sınırlanan rolü ile savaş ve politika için yetiştirilen erkeğin rolleri açıkça gözlemlenebilir. Bu çalışmanın amacı dönemin savaş üzerine yazılan Euripides’in Troyalı Kadınlar ve Aristophanes’in Lysistrata adlı oyunlarında kadın imgesini tartışmaktır.
AYGAN, T. (2017). Troyalı Kadınlar ve Lysistrata’da Savaşın Kadınları. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 21 - Sayı: 3, 847–859. https://ajindex.com/articles/27959
Aristophanes and Women, Routledge: New York. Pomeroy, S. (1995).
Goddesses, Whores, Wives, and Slaves: Women in Classical Antiquity, Shocken Books: New York. Murray, A. (1998).
Who is Who in Mythology, Senate Press:
United Kingdom. MacDonald, M. (Winter 2006), “War then and now: the legacy of ancient Greek tragedy”. Hermathena, No. 181, In honour of George Huxley, ss. 83-104.
Fox, M. (2001). “The Idea of Women in Peacekeeping: Lysistrata and Antigone”. International Peacekeeping, Vol. 8, Iss. 2. Fantham, E., Foley, H. P., Kampen, N. B., Pomeroy, S. B., Shapiro, H. A. (1994). Women in the Classical World: Image and Text, Oxford University Press: New York. Medea, http://www.stoa.org/diotima/anthology/EuripidesMedeaLuschnig.pdf. Euripides, (2008).
Davis, G. S. (2010). Warcraft and the Fragility of Virtue: An Essay in Aristotelian Ethics, Wipf and Stock Publishers:
Eugene. Biber, Y. (2009). “Feminist Estetik”. Felsefe Ansiklopedisi, Ahmet Cevizci (Ed.). Ebabil Yayıncılık: İstanbul, ss. 267-273.
Bergren, A. L. T. (1998). “The (Re)Marriage of Penelope and Odysseus: Architechture Gender Philosophy. A Homeric Dialogue”. The Ages of Homer, Jane B. Carter, Sarah P. Morris, (Eds.). University of Texas Press:
U.S.A. Bendason, N. Başlangıçtan Günümüze Kadın Hakları, Şirin Tekeli (Çev.). İletişim Yayınları (Yeni Yüzyıl Gazetesi’nin Ekidir). Aristotle, Poetics, http://www.authorama.com/the-poetics-16.html. Aristophanes, (2006).
Eşekarıları, Kadınlar Savaşı ve Diğer Oyunlar, Sabahattin Eyüboğlu, Azra Erhat (Çev.). Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları:
İstanbul.
Anton, J. P., Kustas, G. L., Preus, A. (1983).
Essays in Ancient Greek Philosophy, State University of New York Press: Albany. Aeschylus, (2010).