SavedAdd your journal

Journals / Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2018 / Cilt: 22 - Sayı: 2

Beyin Göçü Açısından Yabancı Uyruklu Yükseköğretim Elemanlarının Kazanımı: Erzurum Atatürk Üniversitesi Örneği

İsmail ÖZ
Pınar LALOĞLU
Pages
1093–1112
Publication Date
2018-06-25
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Çalışma tarihsel anlatı içerisinde Türkiye’de yabancı uyruklu yüksek öğretim elemanı kullanım ihtiyacının nedenlerini genel hatlarıyla ortaya koymakta ve Atatürk Üniversitesi’nin bu pay içerisindeki durumunun ayrıntılı bir analizini yapmaktadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Avrupa’nın, aklın önderliğinde Ortaçağ karanlığından kurtularak 18.yy’ın ikinci yarısından itibaren evrildiği kapitalist dünya egemenliği, bu coğrafi mekanın dışında kalan geleneksel devletler için çeşitli yıkımlara sebep olur.
📊
Key Findings & Data:Günümüze gelindiğinde üçüncü nesil üniversite kavramının tartışıldığı Türkiye’de yabancı uyruklu yüksek öğretim elemanlarının kullanımının sürdüğü görülür.
💡
Conclusion & Impact:Çalışma tarihsel anlatı içerisinde Türkiye’de yabancı uyruklu yüksek öğretim elemanı kullanım ihtiyacının nedenlerini genel hatlarıyla ortaya koymakta ve Atatürk Üniversitesi’nin bu pay içerisindeki durumunun ayrıntılı bir analizini yapmaktadır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler Beyin göçü · beyin kazanımı

Özet

Öz Avrupa’nın, aklın önderliğinde Ortaçağ karanlığından kurtularak 18.yy’ın ikinci yarısından itibaren evrildiği kapitalist dünya egemenliği, bu coğrafi mekanın dışında kalan geleneksel devletler için çeşitli yıkımlara sebep olur. Yıkıma uğrayanlar için kurtuluş reçetesi, Batı modernliğinin örnek alınmasında görülür. Modernliğin bilgisine ulaşmanın en kestirme yolu ise Batı’nın yardımı ile mümkündür. Bu geleneksel devletlerden biri olarak Osmanlı da askeri alan öncelikli olmak üzere Batılı ülkelerden getirttiği yabancı uzman ve eğitmenler ile modernleşme uğraşına girişir. Söz konusu uğraşlar Osmanlı devletinin yıkımına engel olamasa da yükseköğretim açısından ikinci nesil üniversitenin temellerinin atılması sağlanır. Cumhuriyet dönemine gelindiğinde Osmanlı’dan devralınan yükseköğretim, yabancı akademisyenlerin yardımı ile devrimlerin savunucusu ve ideolojisinin taşıyıcısı kurum olarak yeniden düzenlenir. Günümüze gelindiğinde üçüncü nesil üniversite kavramının tartışıldığı Türkiye’de yabancı uyruklu yüksek öğretim elemanlarının kullanımının sürdüğü görülür. Çalışma tarihsel anlatı içerisinde Türkiye’de yabancı uyruklu yüksek öğretim elemanı kullanım ihtiyacının nedenlerini genel hatlarıyla ortaya koymakta ve Atatürk Üniversitesi’nin bu pay içerisindeki durumunun ayrıntılı bir analizini yapmaktadır.

🔖

Cite This Article

ÖZ, İ., LALOĞLU, P. (2018). Beyin Göçü Açısından Yabancı Uyruklu Yükseköğretim Elemanlarının Kazanımı: Erzurum Atatürk Üniversitesi Örneği. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 22 - Sayı: 2, 1093–1112. https://ajindex.com/articles/27849

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (20)

  1. Akçura, Y. (2005). Hatıralarım. Ankara:
  2. Hece Yayınları.
  3. Akyüz, H. (2001). Eğitim Sosyolojisinin Temel Kavram ve Alanları Üzerine Bir Araştırma. İstanbul: Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları.
  4. Asaf, B. (1932). “Arkada Kalan Darülfünun”. Kadro, 1(8), 47-48.
  5. Bahadır, O. (2010). “1933 Üniversite Reformu Niçin Yapıldı?”, Aras, N.K., Dölen, E., Bahadır, O. (Ed.), Türkiye’de Üniversite Anlayışının Gelişimi (1861-1961) (2.bs.), (ss.52-85). Ankara:
  6. Türkiye Bilimler Akademisi. Berkes, N. (1998). The Development of Secularism in Turkey. London: Hurst and Company. Beydilli, K. (2006). “Mühendishane-i Bahr-i Hümayun”. İslam Ansiklopedisi, (XXXI, 514-516). Ankara:
  7. Diyanet İşleri Başkanlığı. Bulmuş, B. (2012).
  8. Plague, Quarantines and Geopolitics in the Ottoman Empire. Edinburg: Edinburg University Press.
  9. Dölen, E. (2010). “İstanbul Darülfünunu’nda ve Üniversitesi’nde Yabancı Öğretim Elemanları”, Aras, N.K., Dölen, E., Bahadır, O. (Ed.), Türkiye’de Üniversite Anlayışının Gelişimi (1861-1961) (2.bs.), (ss.89-102). Ankara:
  10. Türkiye Bilimler Akademisi. Erkan, M. (2000). “Abdülkadir İnan”. İslam Ansiklopedisi, (XXII, 261-262). Ankara:
  11. Diyanet İşleri Başkanlığı. Gedikli, F. (2012). “Yolunu Kendi Kazan Bir Yolcu: Türk Hukuk Tarihçisi Sadri Maksudi Arsal”, İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Mecmuası, 70(1), 399-412.
  12. Hirsch, E. (2017). Anılarım, (Çev.: Fatma Suphi). Ankara:
  13. Tübitak Yayınları.
  14. İhsanoğlu, E. (2010). Darülfünun I: Osmanlı’da Kültürel Modernleşme Odağı. İstanbul:
  15. IRCICA İnönü, E. (2010). “İstanbul Üniversitesi’nin 1933 Reformu’ndan Sonraki Gelişmesi Üzerine Düşünceler”, Aras, N.K., Dölen, E., Bahadır, O. (Ed.), Türkiye’de Üniversite Anlayışının Gelişimi (1861-1961) (2.bs.), (ss.89-102). Ankara:
  16. Türkiye Bilimler Akademisi. Karagöz, M. (1995). “Osmanlı Devleti’nde Islahat Hareketleri ve Batı Medeniyetine Giriş Gayretleri (1700-1839)”, Osmanlı Tarihi Araştırma ve Uygulama Dergisi OTAM, 6(6), 173-194.
  17. KB. (2015). Yükseköğretimin Uluslararasılaşması Çerçevesinde Türk Üniversitelerinin Uluslararası Öğrenciler İçin Çekim Merkezi Haline Getirilmesi. Ankara:
  18. Kalkınma Bakanlığı. Malche, A. (1939). İstanbul Üniversitesi Hakkında Rapor. İstanbul:
  19. Devlet Basımevi. Mazıcı, N. (1995). “Öncesi ve Sonrasıyla 1933 Üniversite Reformu”, Birikim, 8(76), 56- 70. Neumark, F. (2017). Boğaziçine Sığınanlar, (Çev.: Şefik Alp Bahadır). İstanbul:
  20. Kopernik. Öz, İ. (2016). “Küresel Dünyada Turist Göçerler Olarak Yabancı Uyruklu Yüksek Öğretim Öğrencileri: Erzurum Atatürk Üniversitesi Örneği”, Türk