AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: Leiomyoma is the most common benign tumor of the esophagus, due to the risk of malignant transformation and it must be treated with surgical methods when presents with symptoms.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: Although leiomyoma is the most common benign tumor of the esophagus, it is a rare neoplasm. Benign tumors of the esophagus is less than 10% and 4% of them are leiomyomas. After the diagnosis of the leiomyomas, surgical procedure is the only definitive treatment modality. Enucleation of esophageal leiomyoma is a safe and effective procedure. Herein we report leiomyomas presenting with dysphagia and treated with transthoracic or transhiatal enucleation or resection of distal esophagus without any complication between the periods of 2000 and 2004. Material and Methods: Prospectively collected data of 5 patients treated in the Department of Gastrointestinal Surgery of Türkiye Yüksek Ihtisas Teaching and Research Hospital were evaluated retrospectively. Results: In this series median age of 3 male and 2 female patients was 49.6 (38-65). In 4 patients tumor was located in distal 1/3 of esophagus, in one patient it was located in middle 1/3 of esophagus. One of the patients had previous laparoscopic Nissen procedure. 3 patients were treated with transthoracic enucleation, one patient was treated with transhiatal enucleation. One patient treated with distal esophageal resection and esophagogastrostomy. Median postoperative hospital stay was 9±3 days and postoperative outpatient follow up was 9-45 months. Conclusion: Leiomyoma is the most common benign tumor of the esophagus, due to the risk of malignant transformation and it must be treated with surgical methods when presents with symptoms.
Özet
Amaç: Tüm özofagus tümörlerinin %10'u benigndir ve bunun da %4'ünü leiomyomlar oluşturur. Leiomyom teşhis edildikten sonra cerrahi girişim tek ve en etkili tedavi metodudur. Enükleasyon güvenli ve etkili bir cerrahi girişim yöntemidir. Bu çalışmamızda 2000-2004 yılları arasında disfaji ve dispeptik yakınmalarla başvuran transtorasik ve transhiatal girişim ile enükleasyon veya distal özofajektomi uygulanan olguların sonuçları araştırıldı. Gereç ve Yöntem: Türkiye Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi Gastroenteroloji Cerrahisi Kliniği'nde tedavi edilen beş olgunun prospektif olarak toplanan sonuçları retrospektif olarak değerlendirilmiştir. Bulgular: 5 olgunun 3'ü erkek 2'si kadın, yaş ortalaması 49.6 (38-65) idi. Tümör yerleşimi 4 olguda alt 1/3, 1 olguda orta 1/3 özofagusta yerleşmişti. 1 olguda önceden geçirilmiş laparoskopik Nissen fundoplikasyon operasyonu mevcuttu. Üç olguya transtorasik, 1 olguya transhiatal enükleasyon, 1 olguya da distal özofajektomi proksimal gastrektomi özofagogastrostomi uygulandı. Postoperatif hastanede kalış süresi ortalama 9±3 gün olan olgular 9-45 aydır poliklinik takibindedirler. Sonuç: Leiomyomlar özofagusun en sık rastlanan benign tümörleri olup malign dönüşüm riski nedeniyle semptom verdiğinde cerrahi yöntemlerle tedavi edilmelidir.