SavedAdd your journal

Journals / Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2018 / Cilt: 22 - Sayı: 3

Akran Öğretimi Tekniğinin 6. Sınıf Öğrencilerinin Vücudumuzdaki Sistemler Ünitesine Yönelik Başarı Düzeylerine Etkisi

Ufuk TÖMAN
Pages
1727–1740
Publication Date
2018-09-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Yapılan araştırma sonucunda, akran öğretiminin araştırmaya katılan öğrencilerin fen bilgisi dersindeki akademik başarı düzeyleri üzerinde geleneksel öğretime göre daha etkili olduğu ortaya konulmuştur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Bu araştırmanın amacı, akran öğretimi tekniğinin 6. sınıf öğrencilerinin fen bilgisi dersindeki akademik başarı düzeyleri üzerinde etkisinin olup olmadığının incelenmesidir.
📊
Key Findings & Data:Araştırmaya Ankara ili Keçiören ilçesindeki özel bir ortaokulun 6/A ve 6/B sınıflarında öğrenim gören 46 öğrenci katılmıştır (Kız: 25, Erkek: 21).
💡
Conclusion & Impact:Yapılan araştırma sonucunda, akran öğretiminin araştırmaya katılan öğrencilerin fen bilgisi dersindeki akademik başarı düzeyleri üzerinde geleneksel öğretime göre daha etkili olduğu ortaya konulmuştur.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:2009 Verileri
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler Vücudumuzdaki Sistemler · Fen Bilgisi · Akademik Başarı

Özet

Öz Bu araştırmanın amacı, akran öğretimi tekniğinin 6. sınıf öğrencilerinin fen bilgisi dersindeki akademik başarı düzeyleri üzerinde etkisinin olup olmadığının incelenmesidir. Araştırma ön test - son test kontrol gruplu yarı deneysel modelde desenlenmiştir. Araştırmaya Ankara ili Keçiören ilçesindeki özel bir ortaokulun 6/A ve 6/B sınıflarında öğrenim gören 46 öğrenci katılmıştır (Kız: 25, Erkek: 21). Sınıflardan biri uygulama grubu (6/A, N: 24), diğeri ise kontrol grubu olarak (6/A, N: 22) olarak belirlenmiştir. Uygulama grubundaki öğrenciler arasından 6 öğrenci “Öğreten Akran” olarak seçilmiştir. Belirlenen 6 öğrencinin araştırma öncesi, 40’ar dakikalık 5 oturumda öğreten akran olarak yetiştirilme süreci gerçekleştirilmiştir. Öğreten akranların eğitim sürecinin ardından, uygulama grubunda 8 hafta süreyle “Vücudumuzdaki Sistemler” ünitesi akran öğretimi tekniğiyle yürütülmüştür. Bu süreçte, kontrol grubunda ise geleneksel öğretim teknikleri kullanılmıştır. Araştırma verileri, İnel (2009) tarafından geliştirilen “Vücudumuzdaki Sistemler Ünitesi Akademik Başarı Testi” aracılığıyla elde edilmiştir. Yapılan araştırma sonucunda, akran öğretiminin araştırmaya katılan öğrencilerin fen bilgisi dersindeki akademik başarı düzeyleri üzerinde geleneksel öğretime göre daha etkili olduğu ortaya konulmuştur.

🔖

Cite This Article

TÖMAN, U. (2018). Akran Öğretimi Tekniğinin 6. Sınıf Öğrencilerinin Vücudumuzdaki Sistemler Ünitesine Yönelik Başarı Düzeylerine Etkisi. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 22 - Sayı: 3, 1727–1740. https://ajindex.com/articles/27831

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Atasoy, Ş., Ergin, S., & Şen, A. İ. (2014). The effects of peer instruction method on attitudes of 9th grade students towards physics course. Eurasian Journal of Physics and Chemistry Education, 6(1), 88-98.
  2. Bamiro, A. O. (2015). Effects of guided discovery and think-pair-share strategies on secondary school students’ achievement in chemistry. SAGE Open, 5(1), 1-7.
  3. Bardak, Ş., & Karamustafaoğlu, O. (2016). Fen bilimleri öğretmenlerinin kullandıkları öğretim strateji, yöntem ve tekniklerin pedagojik alan bilgisi bağlamında incelenmesi. Amasya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(2), 567-605.
  4. Baş, G. (2014). İlköğretim öğretmenlerinin öğretme-öğrenme anlayışlarının bazı değişkenler açısından değerlendirilmesi. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 22, 18-30.
  5. Brooks, J. G., & Brooks, M. G. (1999). In search of understanding: The case for constructivist classrooms. Alexandria, VA: Association for Supervision and Curriculum Development. Büyüköztürk, Ş. (2014). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara:
  6. Pegem. Cheng, M. M. H., Chan, K. W., Tang, S. Y. F., & Cheng, A. Y. N. (2009). Pre-service teacher education students' epistemological beliefs and their conceptions of teaching. Teaching and Teacher Education, 25(2), 319-327.
  7. Cohen, L., Manion, L., & Morrison, K. (2007). Research methods in education. London: Routledge Falmer. Crouch, C. H., & Mazur, E. (2001). Peer instruction: Ten years of experience and results. American Journal of Physics, 69(9), 970-977.
  8. Crouch, C. H., Watkins, J., Fagen, A. P., & Mazur, E. (2007). Peer instruction: Engaging students one-on-one, all at once. Reviews in Physics Education Research, 1(1), 1-55.
  9. Demirci, N., & Çirkinoğlu-Şekercioğlu, A. G. (2009). Akran öğretimi yönteminin üniversite öğrencilerinin elektrostatik konusundaki başarılarına etkisi ve yönteme yönelik tutumları. e-Journal of New World Sciences Academy (NWSA), 4(1). 37-51.
  10. Draves, T. J. (2017). Collaborations that promote growth: music student teachers as peer mentors. Music Education Research, 19(3), 327-338.
  11. Eryılmaz, H. (2004). The effect of peer instruction on high school students' achievement and attitudes toward physics. Doctoral Dissertation, The Middle East Technical University, Ankara.
  12. Gagnon, G. W., & Collay, M. (2001). Designing for learning: Six elements in constructivist classrooms. Thousand Oaks, CA: Corwin Press,
  13. Inc. Gok, T., & Gok O. (2016). Peer instruction in general chemistry: Assessment of students’ learning strateg