SavedAdd your journal

Journals / Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2018 / Cilt: 22 - Sayı: Özel Sayı 3

Kurumsal İletişim Bağlamında Yükseköğretim Kurumlarının Sosyal Medya Kullanımları: Üniversitelerin Youtube Kanallarını Kullanımları Üzerine Bir İnceleme

Hakan ÜN
İhsan TÜRKAL
Pages
2811–2833
Publication Date
2018-12-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sonuç olarak üniversitelerin ağırlıklı olarak tanıtıma yönelik paylaşımlarda bulundukları, Türkçe bilmeyen paydaşlara yönelik özgün dil desteklerini az oranda sundukları tespit edilmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Halkla ilişkilerde son dönemde yaşanan paradigma değişimi, halkla ilişkilerin paydaşlarla ilişkilere ve çevresel uyuma odaklanan yeni bir anlayışa geçiş yaptığını göstermektedir.
📊
Key Findings & Data:Karşılıklı güven ve desteğin tesis edilmesini hedefleyen yeni yaklaşım için sosyal medyanın iki yönlü ve etkileşimli bir iletişim fırsatı sunduğu görülmektedir.
💡
Conclusion & Impact:Sonuç olarak üniversitelerin ağırlıklı olarak tanıtıma yönelik paylaşımlarda bulundukları, Türkçe bilmeyen paydaşlara yönelik özgün dil desteklerini az oranda sundukları tespit edilmiştir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler Halkla İlişkiler · Üniversiteler · Halkla İlişkiler 2.0

Özet

Öz Halkla ilişkilerde son dönemde yaşanan paradigma değişimi, halkla ilişkilerin paydaşlarla ilişkilere ve çevresel uyuma odaklanan yeni bir anlayışa geçiş yaptığını göstermektedir. Karşılıklı güven ve desteğin tesis edilmesini hedefleyen yeni yaklaşım için sosyal medyanın iki yönlü ve etkileşimli bir iletişim fırsatı sunduğu görülmektedir. Bu açıdan örgütler ve paydaşları arasındaki ilişkilerin geliştirilip sürdürülmesi yolunda stratejik bir öneme sahip olan sosyal medyanın, örgütler tarafından ne ölçüde kullanıldığı aydınlatılması gereken soru işareti oluşturmaktadır. Kamu, özel kuruluşların veya sivil toplum örgütlerinin sosyal medya araçlarını kullanma amaç ve biçimlerinin anlaşılması konuya ışık tutması bakımından önem taşımaktadır. Bu çalışma önemli bir çoğunluğu Z kuşağından oluşan, internet ve sosyal medya kullanımı oldukça yoğun olan gençleri eğiten yükseköğretim kurumlarının kurumsal iletişim aracı olarak sosyal medyayı, özelde YouTube'u nasıl kullandıklarını tespit etmeyi amaçlamıştır. Bunun için öncelikle üniversitelerin YouTube kanalları ile ilgili katılım tarihleri, takipçi, paylaşım ve izlenme sayılarına yönelik betimleyici veriler sunulmuş, ardından URAP listesinin ilk sıralarından YouTube kanalına sahip 20 üniversitenin bir yıllık dönemdeki video paylaşımları içerik analizi yöntemiyle incelenmiştir. Sonuç olarak üniversitelerin ağırlıklı olarak tanıtıma yönelik paylaşımlarda bulundukları, Türkçe bilmeyen paydaşlara yönelik özgün dil desteklerini az oranda sundukları tespit edilmiştir.

🔖

Cite This Article

ÜN, H., TÜRKAL, İ. (2018). Kurumsal İletişim Bağlamında Yükseköğretim Kurumlarının Sosyal Medya Kullanımları: Üniversitelerin Youtube Kanallarını Kullanımları Üzerine Bir İnceleme. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 22 - Sayı: Özel Sayı 3, 2811–2833. https://ajindex.com/articles/27750

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. Akar, E. (2010). Sosyal Medya Pazarlaması Sosyal Webde Pazarlama Stratejileri, Ankara: Efil. Alexa; (2016). “The Top 500 Sites On The Web”, http://www.alexa.com/topsites, (Erişim Tarihi: 10.06.2017).
  2. Anderson, G. (1990). Fundamentals of Educational Research. London: The Falmer Press.
  3. Botan, H. C. ve Taylor, M. (2004), “Public Relations: State of the Field”, Journal of Communication, 54 (4), 645-661.
  4. Broom, G. M., Casey, S. ve Ritchey, J. (1997). "Toward a Concept and Theory of Organization-Public Relationships." Journal of Public Relations Research, 9 (2), 83-98.
  5. Bruning, S. D. ve Ledingham, J. A. (1999). “Relationships Between Organizations and Publics: development of a Multi-Dimensional Organization-Public Relationship Scale”, Public Relations Review, 25(2), 157-170.
  6. Burgess, J. ve Green, J. (2009). YouTube Online Video and Participatory Culture. Cambridge: Polity Press.
  7. Cutlip, S. M., Center, A. H. ve Broom, G. M. (2006). Effective Public Relations, 9th Edition, New Jersey: Pearson Prentice Hall. Digital Readiness Report; (2009), “Essential Online Public Relations and Marketing Skills”, http://cms.ipressroom.com.s3.amazonaws.com/82/files/20125/ipr_2009_Digital_Readiness_final.pdf (Erişim Tarihi: 10.06.2017).
  8. Grunig, J. E. (1989). “Symmetrical Presuppositions As a Framework for Public Relations Theory”, Carl H. Botan ve Vincent Hazleton Jr. (Ed.), Public Relations Theory, 17-44. New Jersey: Lawrence Erlbaum Associates. Grunig, J. E. (2006).“Furnishing the Edifice: Ongoing Research on Public Relations As a Strategic Management Function”, Journal of Public Relations Research, 18(2),151-176.
  9. Grunig, J. E. (2009).“Paradigms Of Global Public Relations in An Age Of Digitalisation” Prism, 6(2), 1-19, http://shonaliburke.com/wp-content/uploads/2010/10/GRUNIG.pdf, (Erişim Tarihi: 09.06.2017).
  10. Heath, R. L. (2005). “Public Relations”, Robert Heath L. (Ed.), Encyclopedia of Public Relations, California: Sage Publications. Holtzhausen, D. R. (2002). “Towards a Postmodern Research Agenda For Public Relations. Public Relations Review, 28, 251–264. IABC Research Foundation and Buck Consultants; (2009), “Employee Engagement Survey”, https://www.iabc.com/wp-content/uploads/research/IABC-Research-Foundation-And-Buck-Consultants-Employee-Engagement-Survey-2009.pdf, (Erişim Tarihi: 10.06.2017)
  11. Johnson, M. A. (1997). “Public Relations and Technology: Practioner Perspectives, Journal of Public Relations Research, 9 (3), 213-216.
  12. Kaplan, A. M. ve Hainlein, M. (2010). "Users of