Journals / Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2018 / Cilt: 22 - Sayı: 4

Erzurum’un Tarih Öncesi Kır Yerleşmelerine Bir Örnek: Ortabahçe (Cinis) Köyü

Pages
2575–2601
Publication Date
2018-12-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu çalışmada, yerleşimin Tunç Çağı’ndan günümüze kesintisiz sürüdüğü Ortabahçe Köyü coğrafi açıdan incelenerek, mevcut konumun avantaj ve dezavantajları değerlendirilmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Karaz, Pulur ve Güzelova höyüklerinde yapılan kazı çalışmalarıyla, Erzurum Ovası’nda yerleşmelerin dip tarihinin, MÖ 4000 yıllarına kadar dayandığı tespit edilmiştir.
📊
Key Findings & Data:Erzurum Ovası’nın batıdaki uzantısı olan Cinis Ovası’da bu kültürlerin etki alanı içerisinde kalmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Bu çalışmada, yerleşimin Tunç Çağı’ndan günümüze kesintisiz sürüdüğü Ortabahçe Köyü coğrafi açıdan incelenerek, mevcut konumun avantaj ve dezavantajları değerlendirilmiştir.
🔬Design:Experimental Field Trial
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler Karaz kültürü · Cinis ovası · Cinis höyüğü

Özet

Öz Karaz, Pulur ve Güzelova höyüklerinde yapılan kazı çalışmalarıyla, Erzurum Ovası’nda yerleşmelerin dip tarihinin, MÖ 4000 yıllarına kadar dayandığı tespit edilmiştir. Erzurum Ovası’nın batıdaki uzantısı olan Cinis Ovası’da bu kültürlerin etki alanı içerisinde kalmaktadır. Yerleşme tarihinin bu denli eski olması, sahanın Doğu Anadolu Bölgesi'nin en önemli doğal yol güzergâhlarından biri olarak bilinen, Karasu-Aras vadi koridorunda yer almasıyla ilgilidir. Nitekim Erzurum Ovası, Çin'den gelerek Trabzon'a kadar devam eden İpek Yoluyla; Kafkasya ve İran'dan gelerek Karadeniz, Akdeniz ve Basra Körfezine açılan doğal yolların kavşak noktası üzerinde yer alır. Araştırmaya konu olan Ortabahçe (Cinis) Köyü, Erzurum Ovası’ndaki benzer örneklerinde olduğu gibi Karaz Kültürü’ne dâhil edilen Cinis Höyüğü etrafında gelişmiş bir kırsal yerleşmedir. Bu çalışmada, yerleşimin Tunç Çağı’ndan günümüze kesintisiz sürüdüğü Ortabahçe Köyü coğrafi açıdan incelenerek, mevcut konumun avantaj ve dezavantajları değerlendirilmiştir.

🔖

Cite This Article

YALÇIN, F., SEVİNDİ, C. (2018). Erzurum’un Tarih Öncesi Kır Yerleşmelerine Bir Örnek: Ortabahçe (Cinis) Köyü. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 22 - Sayı: 4, 2575–2601. https://ajindex.com/articles/27735

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. Atalay, İ. (1978). Erzurum Ovası ve Çevresinin Jeolojisi ve Jeomorfolojisi, Atatürk Üniversitesi Yayınları No:543, Edebiyat Fakültesi Yayınları No:91, Araştırma Kitapları Serisi No:81, Sevinç Matbaası, Ankara.
  2. Atalay, İ. (1980). “Erzurum Ovası ve Çevresinin İklimi”, Atatürk Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Araştırma Dergisi, 2(12), Ankara, 251-341.
  3. Atalay, İ. (1983). “Erzurum Ovası ve Çevresinin Toprakları”, Ege Coğrafya Dergisi, Sayı.1, İzmir, 66-99.
  4. Atalay, İ. (1978). Erzurum Ovası ve Çevresi Fizikî ve Tatbikî Fizikî Coğrafyası. (Yayınlanmamış Doçentlik Tezi):Erzurum, Atatürk Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Coğrafya Bölümü. Atalay, İ. (1983). Türkiye Vejetasyon Coğrafyasına Giriş, Ege Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yayın No.19, İzmir.
  5. Avcı, S. (1986). Ilıca’da Mesken Tipleri ve Başlıca Sorunları, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi): Erzurum Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Ceylan, A.(2001). “Erzurum Ovası’nda Önemli Bir Merkez: Cinis Höyük”, Atatürk Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi, Edebiyat Bilimleri Dergisi, Sayı:26. Erzurum, 29-42.
  6. Cuinet, V.(1892). La Turguie d'Asie, Paris. Dâhiliye Vekâleti, (1928).Son Teşkilât-ı Mülkiyede Köylerimizin Adları. İstanbul.
  7. Demirtaş, R., Yağyemez, B., Peynirci,O., Uğraş,M. (2010). Erzurum ili Büyük Şehir Belediyesi Yerleşim Alanının 1/5000 ölçekli Nazım İmar Planına Esas JeolojikJeoteknik Etüt Raporu, Erzurum 2010.
  8. Doğanay, H.(1989). Erzurum’un Genel Coğrafi Özellikleri, Şehri Mübarek Erzurum, Erzurum Belediyesi Kültür Yayınları:1, Ankara. DSİ, (1978). Erzurum Ovası Hidrojeolojik Etüd Raporu. DSİ Genel Müdürlüğü Jeoteknik Hizmetler ve Yeraltı Suları Daire Başkanlığı, Ankara. DSİ, (1989).
  9. Ortabahçe Sulaması Verimlilik Raporu, DSİ Genel Md. Jeotek. Hizmetler ve Yeraltsuyu Dai. Bşk. Ankara.
  10. Erinç, S.(1988). “Havzaların Jeomorfolojik Evrimi Hakkında Düşünceler”. İstanbul Üniversitesi Deniz Bil. ve Coğrafya Enst. Dergisi, Sayı.5, İstanbul,13-16.
  11. Erinç, S.(1957). “Türkiye’de Akarsu Rejimlerine Toplu Bakış, Türk Coğrafya Dergisi, Yıl.7, Sayı.17, Ankara,93-117.
  12. Erinç, S.(1953). Doğu Anadolu Coğrafyası. İstanbul Üniversitesi Yay. No.572, Edebiyat Fak. Coğrafya Enst. Yay. No. 15, İstanbul.
  13. Erinç, S.(1957). Tatbikî Klimatoloji ve Türkiye'nin İklim Şartları. İstanbul Teknik Üniversitesi Hidrojeoloji, Enst. Yayını Sayı.2, İstanbul. Erzurum Valiliği, (1973).
  14. Erzurum İl Yıllığı, Erzurum. Gök, Y., Altaş, N. T., Zaman, S. (2007). “Aşkale Depremleri ve Etkileri”. Doğu Coğrafya Dergisi, Cilt.12, Sayı.17, Erzurum. Gürsoy,