AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThis study, within the framework of supervisee resistance and based on literature review, aims to explore causes of supervisee resistance, sources and types of resistance and how to cope with and minimize supervisee resistance using some strategies including positive reframing, increasing the supervisee's self-esteem, empowering the supervisee, modeling effective methods of managing thoughts, feelings, and behaviors, using of empathy, patience and flexibility, providing supervisees with professional support, and giving feedback in a sensitive manner.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
When its content, functions and activities are evaluated, supervision is an annoying process which creates anxiety and resistance. Resistance is a common and natural experience and necessary for creating a therapeutic supervision climate. Some desired changes in the behaviors of supervisee are expected after supervision process. These behavioral changes are more likely to lead to resistance. Regardless of purpose, resistance in supervision is experienced both by supervisor and supervisee and is encountered irrespective of the supervisor's skill level. The supervisor who thinks that he or she can proceed through the process of supervision without encountering resistance is an unrealistic expectation. Knowing about the dynamics behind supervisee resistance, an effective supervisor may redirect the resistance to create a positive supervision climate. This study, within the framework of supervisee resistance and based on literature review, aims to explore causes of supervisee resistance, sources and types of resistance and how to cope with and minimize supervisee resistance using some strategies including positive reframing, increasing the supervisee's self-esteem, empowering the supervisee, modeling effective methods of managing thoughts, feelings, and behaviors, using of empathy, patience and flexibility, providing supervisees with professional support, and giving feedback in a sensitive manner.
Özet
Denetim, gerçekleştirilen etkinliklerin içerik ve süreci bağlamında değerlendirildiğinde, sancılı ve doğal olarak da kaygı ve tepki yaratan bir olgudur. Değerlendirilmeye ve denetlenmeye karşı insanın tepki göstermesi doğal olduğu kadar, denetim sürecinin sağlıklı gerçekleştirilmesi açısından da gereklidir. Çünkü denetim süreci sonunda denetlenende birtakım olası davranış değişikleri ile birlikte değişim beklenmektedir. Bu davranış değişiklikleri ve değişim ise, olası bir tepkinin habercisidir. Gösterilen tepki denetmen ile denetlenenin birlikte deneyimlediği ve denetmenin tutumundan bağımsız olarak her denetlenenin karşılaşmak durumunda olduğu bir durumdur. Denetmenin de aynı şekilde denetim sürecinde bir tepkiyle karşılaşmayacağını düşünmesi gerçekçi olmayan bir beklentidir. Denetmen ile denetlenenin birlikte kurdukları bu ilişkinin arka planında bulunan ve ağırlıklı olarak kaygı ve değişim kaynaklı tepkinin denetim sürecinin dinamikleri olarak kabul edilmesi halinde, etkili bir denetmen, olumlu bir denetim iklimi oluşturmak için bu tepkiyi yönlendirebilir. Literatür tarama niteliğinde yapılan bu araştırmanın amacı, denetsel tepki bağlamında denetime gösterilen tepki, tepkinin nedenleri, tepkinin gösterilme biçimleri ve tepkiyi azaltma yollarını ortaya koymaktır. Bunlar içerisinde, denetlenenin gelişimsel düzeyinin ve gereksinimlerinin farkında olmak, empati, sabır ve esneklik göstermek, denetlenene esneklik tanımak, onun öz-saygısını artırmak ve ön plana çıkarmak, duyarlı bir şekilde geribildirim sağlamak, davranışsal yaklaşımlar ve problem çözme teknikleri kullanmak, pozitif olarak yeniden çerçevelendirme ile güçlü bir denetsel ittifak oluşturmak sayılabilir.