Journals / Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2013 / Sayı: 26

Effect of Cognitive Behavioral Approach-Based Group Guidance on Beliefs about Language Learning

Bilişsel Davranışçı Yaklaşıma Dayalı Grup Rehberliğinin Dil Öğrenimine İlişkin İnançlar Üzerindeki Etkisi

Pages
63–78
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

This research is thought to be a leading one for future research and applications within language preparatory schools at universities in Turkey in their preparation of the programs which targeted to change the irrational beliefs of undergraduate students about the process of language learning with rational ones that enhance their learning.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The purpose of the current study was to examine the effect of cognitive behavioral approach-based group guidance on undergraduate students' beliefs about language learning.
📊
Key Findings & Data:With this aim, 264 undergraduate students from English Preparatory classes completed Beliefs About Language Learning Inventory (Horwitz, 1988; Kunt, 1997).
💡
Conclusion & Impact:This research is thought to be a leading one for future research and applications within language preparatory schools at universities in Turkey in their preparation of the programs which targeted to change the irrational beliefs of undergraduate students about the process of language learning with rational ones that enhance their learning.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Bilişsel Davranışçı Yaklaşım · grup rehberliği · dil öğrenimine ilişkin inançlar

Abstract

The purpose of the current study was to examine the effect of cognitive behavioral approach-based group guidance on undergraduate students' beliefs about language learning. With this aim, 264 undergraduate students from English Preparatory classes completed Beliefs About Language Learning Inventory (Horwitz, 1988; Kunt, 1997). Eighty students observed as possessing negative beliefs about language learning were individually interviewed and experimental and control groups were organized with the volunteer students. The experimental group participated in cognitive behavioral approach-based group guidance program, whereas the control group received no intervention. Results of the research indicated that posttest of experimental group was significantly higher than the control group. That is, the group counseling was effective with this group. This research is thought to be a leading one for future research and applications within language preparatory schools at universities in Turkey in their preparation of the programs which targeted to change the irrational beliefs of undergraduate students about the process of language learning with rational ones that enhance their learning.

Özet

Bu araştırmanın amacı, Bilişsel Davranışçı yaklaşıma dayalı olarak geliştirilen bir grup rehberliği programının, üniversite öğrencilerinin dil öğrenimine ilişkin inançları üzerindeki etkisini incelemektir. Bu amaçla 264 Yabancı Dil Hazırlık Sınıfı öğrencisine Dil Öğrenimine İlişkin İnançlar Envanteri (Horwitz, 1988; Kunt, 1997) uygulanmıştır. Envanter sonuçları doğrultusunda olumsuz inanca sahip olduğu belirlenen 80 öğrenci içerisinden gönüllülük esasına bağlı olarak deney ve kontrol grupları oluşturulmuştur. Daha sonra deney grubuna seçilen öğrencilere Bilişsel Davranışçı yaklaşıma dayalı grup rehberliği programı uygulanmıştır. Kontrol grubuna ise herhangi bir işlem yapılmamıştır. Araştırma sonucunda, deney grubuna ait son-test puanlarının kontrol grubundakilerden anlamlı düzeyde yüksek olduğu, deney grubuna ait son-test puanlarının ön-test puanlarından anlamlı düzeyde yüksek olduğu bulunmuştur. Elde edilen bulgular, uygulanan grup rehberliği programının dil öğrenimine ilişkin inançlar üzerinde etkili olabileceğine dair kanıtlar sunmaktadır. Araştırmanın, yeni araştırmalarla desteklenerek, ülkemizde sayısı her geçen gün artan üniversite yabancı dil hazırlık okullarında, öğrencilerin dil öğrenimine ilişkin yaşadıkları olumsuz yargılar ve inançlarla başa çıkmalarında kullanılabilecek yapılandırılmış programlar oluşturulmasına destek olabileceği düşünülmektedir.

🔖

Cite This Article

IŞIK, E., TRAŞ, Z., SÜRÜCÜ, A. (2013). Effect of Cognitive Behavioral Approach-Based Group Guidance on Beliefs about Language Learning. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Sayı: 26, 63–78. https://ajindex.com/articles/276144

References (13)

  1. Beck, A.T. (2005). Bilişsel terapi ve duygusal bozukluklar. (Çev. Türkcan, A.). İstanbul:
  2. Litera Yayıncılık. Balcı-Çelik, S., Kumcağız, H. & Yılmaz, M. (2012). Grupla psikolojik danışmanın üniversite öğrencilerinin obsesif kompulsif belirti düzeyleri üzerine etkisi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 42, 121-130.
  3. Bandura, A. (1977). Self-efficacy: Toward a unifying theory of behavioral change. Psychological Review, 84, 191-215.
  4. Bandura, A. (1986). Social foundations of thought and action: A social cognitive theory. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall. Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. New York: Freeman. Beck, S. & Judith (2001). Bilişsel terapi temel ilkeler ve ötesi. (Çev. Hisli Şahin, N.). Ankara:
  5. Türk Psikologlar Derneği Yayınları, No: 22. Bernard, M. E. (2004). Emotional resilience in children: Implications for Rational-emotive Education. Romanian Journal of Cognitive and Behavioral Psychotherapies, 4, 39-52.
  6. Bozanoğlu, İ. (2005). Bilişsel Davranışçı yaklaşıma dayalı grup rehberliğinin güdülenme, benlik saygısı, başarı ve sınav kaygısı düzeylerine etkisi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 38, 17-42. Bulut-Serin,N & Genç, H (2011). Öfke yönetimi eğitim programının ergenlerin öfke denetimi becerilerine etkisi. Eğitim ve Bilim Dergisi, 36, 236-254.
  7. Butler, A. C., Chapman, J. E., Forman, E. M. & Beck, A. T. (2006). The empirical status of cognitivebehavioral therapy: A review of meta-analyses. Clinical Psychology Review, 26, 17-31.
  8. Cenkseven, F. (2003). Öfke yönetimi becerileri programının ergenlerin öfke ve saldırganlık düzeylerine etkisi. Eğitim Bilimleri ve Uygulama Dergisi, 2, 153-167.
  9. Corey, G. (2008). Psikolojik danışma, psikoterapi kuram ve uygulama. (Çev.Ergene, T.).Ankara:
  10. Mentis Yayıncılık. Çivitci, A. (2005). Akılcı duygusal eğitimin ilköğretim öğrencilerinin mantıkdışı inanç, sürekli kaygı ve mantıklı karar verme düzeylerine etkisi. Ege Eğitim Dergisi, 6, 59-80.
  11. Duran, Ö. & Eldeleklioğlu, J. (2005). Öfke kontrol programının 15–18 yaş arası ergenler üzerindeki etkililiğinin araştırılması. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 25, 267-280.
  12. Ellis, A. (1971). Growth through reason: Verbatim cases in rational-emotive psychotherapy. Palo Alto: Science &Behavior Boks. Ellis, R. (1994). The study of second language acquisition. Oxford: Oxford University Press.
  13. Gonzalez, J. E., Nelson, J. R., Gutkin, T. B., Saunders, A., Galloway, A., & Shwery, C. S. (2004). Rational-emotive therapy with children an