SavedAdd your journal

Journals / Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2020 / Cilt: 1 - Sayı: 53

ÖZ YETERLİK VE GERİBİLDİRİM ARASINDAKİ İLİŞKİ: FEN ALANLARI ÖĞRETMEN ADAYLARI ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA

Nalan AKKUZU GÜVEN
MELİS ARZU UYULGAN
Pages
18–41
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ayrıca, öğretmen adaylarının öz yeterlik puanları geribildirim türü, sıklığı ve ders deneyim saatlerindeki değişimlerde anlamlı fark göstermektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışma öğretmen adaylarının öz yeterlik inançları ile geribildirim arasındaki ilişkiyi tespit etmeyi ve oluşabilecek davranış değişikliğini anlayabilmede öz yeterlik inançlarının geribildirim türü, sıklığı, ders deneyim saati gibi çeşitli değişkenlerle olan ilişkilerini belirlemeyi amaçlamaktadır.
📊
Key Findings & Data:Araştırmanın örneklemini, bir devlet üniversitesinin 2014-2015 ve 2015-2016 öğretim yılları Bahar dönemlerinde Matematik ve Fen Bilimleri Eğitimi Bölümü’nde Fizik, Kimya ve Biyoloji Eğitimi Anabilim Dalları'nda öğrenim gören son sınıf öğretmen adayları (N=102) oluşturmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Ayrıca, öğretmen adaylarının öz yeterlik puanları geribildirim türü, sıklığı ve ders deneyim saatlerindeki değişimlerde anlamlı fark göstermektedir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2014-2015 Verileri
⚙️Variables:Fen alanları öğretimi öz yeterlik inancı · geribildirim türü · geribildirim sıklığı

Özet

Bu çalışma öğretmen adaylarının öz yeterlik inançları ile geribildirim arasındaki ilişkiyi tespit etmeyi ve oluşabilecek davranış değişikliğini anlayabilmede öz yeterlik inançlarının geribildirim türü, sıklığı, ders deneyim saati gibi çeşitli değişkenlerle olan ilişkilerini belirlemeyi amaçlamaktadır. Araştırmanın örneklemini, bir devlet üniversitesinin 2014-2015 ve 2015-2016 öğretim yılları Bahar dönemlerinde Matematik ve Fen Bilimleri Eğitimi Bölümü’nde Fizik, Kimya ve Biyoloji Eğitimi Anabilim Dalları'nda öğrenim gören son sınıf öğretmen adayları (N=102) oluşturmaktadır. Araştırmada kullanılan veri toplama araçları kişisel bilgi formu, Fen Alanları (Fizik, Kimya, Biyoloji) Öğretimi Öz yeterlik İnanç Ölçeği ve Geribildirim Ölçeği’dir. Verilerin analizinde ortalama, standart sapma, ANOVA, korelasyon analizleri kullanılmıştır. Araştırma sonuçları; öğretmen adaylarının fen alanları öğretimi öz yeterlikleri bakımından yüksek düzeyde öz yeterlik inancına sahip olduklarını ortaya koymaktadır. Geribildirim ölçeğinde ise mesleki gelişim boyutunda yüksek puanların ortaya çıkması geribildirimin öğretmen adaylarının mesleki yeterliliklerini ve performanslarını değerlendirmede önem taşıdığını göstermektedir. Ayrıca, öğretmen adaylarının öz yeterlik puanları geribildirim türü, sıklığı ve ders deneyim saatlerindeki değişimlerde anlamlı fark göstermektedir.

🔖

Cite This Article

GÜVEN, N. A., UYULGAN, M. A. (2020). ÖZ YETERLİK VE GERİBİLDİRİM ARASINDAKİ İLİŞKİ: FEN ALANLARI ÖĞRETMEN ADAYLARI ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 1 - Sayı: 53, 18–41. https://ajindex.com/articles/275813

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. Akkuzu, N. (2012). Kimya öğretmen adaylarının mesleki yeterlilik düzeylerinin belirlenmesi. Doktora Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi,
  2. İzmir.
  3. Akkuzu, N. (2014). The role of different types of feedback in the reciprocal interaction of teaching performance and self-efficacy belief. Australian Journal of Teacher Education. 39(3), 36-66.
  4. Akkuzu, N., & Uyulgan, M. A. (2014). Toward making the invisible visible using a scale: Prospective teachers' thoughts and affective reactions to feedback. Irish Educational Studies, 33(3), 287-305.
  5. Azar, A. (2003). Okul deneyimi ve öğretmenlik uygulaması derslerine ilişkin görüşlerinin yansımaları. Milli Eğitim Dergisi, 159. Bandura, A. (1977). Self-efficacy: Toward a unifying theory of behavioral change. Psychological Review, 84(2), 191–215.
  6. Bandura, A. (1986). Social foundation of thought and action: a social cognitive theory. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall. Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. New York: W. H. Freedman and Company. Baumeister, R. F., Bratslavsky, E., Finkenauer, C., & Vohs, K. D. (2001). Bad is stronger than good. Review of General Psychology 5(4), 323–370.
  7. Bezzina, C. (2006). Views from the trenches: Beginning teachers’ perceptions about their professional development. Journal of In-Service Education, 32(2), 411-30.
  8. Boudourides, M. A. (1998, July). Constructivism and education: A shopper's guide. Paper presented at the International Conference on the Teaching of Mathematics, Samos, Greece. Brand, B. R., & Wilkins, J. L. M.(2007). Using self-efficacy as a construct for evaluating science and mathematics methods courses. Journal of Science Teacher Education, 18(2), 297-317.
  9. Bransford, J., Brown, A., & Cocking, R. (2000). How people learn: Brain, mind, experience, and school. Washington, DC: National Academic Press.
  10. Brinko, K. T. (1993). The practice of giving feedback to improve teaching: What is effective? Journal of Higher Education, 64(5), 574-593.
  11. Bryan, L. A. (2003). Nestedness of beliefs: Examining a prospective teacher’s belief system about science teaching and learning. Journal of Research in Science Teaching, 40(9), 835-868.
  12. Bulunuz, N., Bulunuz, M., Gürsoy, E., Göktalay, Ş. B., Özteke H. Ç., Uzun A., & Salihoğlu, U. (2012). İyi öğretmenlik uygulamaları "klinik danışmanlık modeli. TÜBİTAK 111K162 Nolu EVRANA Projesi, Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi, Bursa. Büyüköztürk, Ş. (2007). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı: İstatistik, araştırma deseni SPSS uygulamaları