Journals / Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi Lokman Hekim Tıp Tarihi ve Folklorik Tıp Dergisi / 2016 / Cilt: 6 - Sayı: 1

Acupuncture and Related Techniques in Turkish Folk Medicine

TÜRK HALK HEKİMLİĞİNDE AKUPUNKTUR VE BAĞLANTILI TEKNİKLER

Pages
10–18
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

It is seen that abovementioned therapeutic methods are used in all around Turkey, in evaluation the scientific publications of Turkish folk medicine

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Two main sources of Turkish folk medicine are people's medical practices that has lived in Anatolia for thousands of years and Central Asian medicine that was brought by Turkish tribes came by migrations.
📊
Key Findings & Data:Traditional medicine pratices such as Chinese medicine, Uyghur medicine, Tibetan medicine and Mongolian medicine have some common features since they have close neighboring connections.
💡
Conclusion & Impact:It is seen that abovementioned therapeutic methods are used in all around Turkey, in evaluation the scientific publications of Turkish folk medicine
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Two main sources of Turkish folk medicine are people's medical practices that has lived in Anatolia for thousands of years and Central Asian medicine that was brought by Turkish tribes came by migrations. Traditional medicine pratices such as Chinese medicine, Uyghur medicine, Tibetan medicine and Mongolian medicine have some common features since they have close neighboring connections. Most of practices which is known as "Chinese medicine" today are essentially the methods that were known and used by Central Asian Turkish communities. Therefore, it is not surprising that widely used methods in Turkish folk medicine for today have similarities with Chinese medicine. These methods include needling, bloodletting, cauterisation, moxibustion, and cupping. It is seen that abovementioned therapeutic methods are used in all around Turkey, in evaluation the scientific publications of Turkish folk medicine

Özet

Türk halk hekimliğinin iki temel kaynağı, binyıllardır Anadolu'da yaşayan halkların tıbbi uygulamaları ile göçlerle gelen Türk boylarının beraberlerinde getirdikleri Orta Asya tıbbıdır. Orta Asya'da yakın komşuluk ilişkileri içinde oldukları için Çin tıbbı, Uygur tıbbı, Tibet tıbbı ve Moğol tıbbı gibi geleneksel tıp uygulamaları, birçok ortak özelliğe sahiptir. Bugün "Çin tıbbı" olarak bildiğimiz uygulamaların çoğu, aslında Orta Asya'daki Türk toplumlarınca da bilinip uygulanan yöntemlerdir. Dolayısıyla günümüzde Türk halk hekimliğinde yaygın olarak kullanılan yöntemlerin, Çin tıbbıyla benzerlik göstermesi şaşırtıcı değildir. Bu yöntemler içinde iğneleme, kanatma, dağlama, moksibüsyon ve kupa çekme bulunmaktadır. Türk halk hekimliğine ait bilimsel yayınlar incelendiğinde, yukarıda sayılan tedavi yöntemlerinin Türkiye'nin hemen her yerinde kullanıldığı görülmektedir

🔖

Cite This Article

ACAR, H. V. (2016). Acupuncture and Related Techniques in Turkish Folk Medicine. Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi Lokman Hekim Tıp Tarihi ve Folklorik Tıp Dergisi, Cilt: 6 - Sayı: 1, 10–18. https://ajindex.com/articles/275642

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (16)

  1. Boratav PN. 100 Soruda Türk Folkloru. İstanbul: Gerçek Yayınevi; 1994
  2. Yaylagül Ö. Anadolu'da yaşayan halk hekimliği uygulamalarının eski ve orta Türkçe tıp metinlerindeki temelleri. Milli Folklor 2014;26(103):48-58
  3. Santur M, Santur A. Anadolu inançlarının halk hekimliğine etkileri. Uluslararası Anadolu İnançları Kongresi Bildirileri; 2000; Ekim 23-28; Ürgüp, Türkiye. Ankara: Ervak Yayınları; 2001
  4. Acar HV. Hunlardan Osmanlılara Türklerde akupunktur uygulamaları. IX. Lokman Hekim Tıp Tarihi ve Folklorik Tıp Günleri; 2015; Haziran 10-13; Malatya, Türkiye. Adana; 2015. 5.
  5. Cheng XN. Chinese Acupuncture and Moxibustion. Beijing: Foreign Languages Press; 1999
  6. Zhang RX, Lao LX, Ren K, Berman BM. Mechanisms of acupuncture-electroacupuncture on persistent pain. Anesthesiology 2014;120(2):482-503
  7. Deng HY, Shen XY. The mechanism of moxibustion: Ancient theory and modern research. Evid Based Complement Alternat Med 2013;2013:379291
  8. Dong HG, Zhang XR. An overview of traditional Chinese medicine. In: Chaudhury RR, Rafei UM, editors. Traditional medicine in Asia. New Delhi: SEARO Regional Publications; 2001. pp.17-30
  9. Winder M. Tibetan medicine. Bulletin of Tibetology 1989;25:5-16
  10. Bold, S. Brief History and Development of Traditional Mongolian Medicine. Available from: http://www.wipo.int/ edocs/mdocs/tk/en/wipo_iptk_bkk_09/wipo_iptk_bkk_09_topic6_1.pdf 12. Acıpayamlı O. Türkiye folklorunda halk hekimliğinin morfolojik ve fonksiyonel yönden incelenmesi. Halk Hekimliği Sempozyumu Bildirileri; 1988; Kasım 23-25; Ankara, Türkiye. Ankara: Kültür Bakanlığı Milli Folklor Araştırma Dairesi Yayınları; 1989
  11. Kaşgarlı Mahmud. Divanü Lûgati't-Türk (Çev. Besim Atalay)
  12. Basım. I-IV Ciltler. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları; 2006
  13. Çavdar CA. Türk halk hekimliğinde dağlama. Türk Halk Hekimliği Sempozyumu Bildirileri; 1988; Kasım 23-25; Ankara, Türkiye. Ankara: Ankara Üniversitesi Basımevi; 1989. 15. (İnan) Abdülkadir. "Al" ruhu hakkında. Türk mitolojisinde kötü bir ruh (Al, albastı, albız, almıs, albıs, abası). Türk Tarih ve Etnografya Dergisi 1933;1:160-167
  14. Canpolat M. XIV. Yüzyılda Yazılmış Değerli Bir Tıp Eseri. Edviye-i Müfrede. A.Ü. DTCF Türkoloji Dergisi 1973;5:21- 47
  15. Koşay H. Ankara Budun Bilgisi. Ankara Halkevi Dil-Tarih-Edebiyat Şubesi Neşriyatı No:14. Ankara: Ulus Basımevi; 1935
  16. Salman M. Halk Hekimli?i ve Halk Veterinerliği. Ankara: Ulus Basımevi; 1948. 19.